طي دو هفته آينده كشورهاي سراسر جهان در نشست پاريس شركت خواهند كرد تا براي دستيابي به توافقي براي مقابله با تغييرات آب و هوايي تلاش كنند. دستيابي به يك توافق موفقيت آميز تأثير زيادي بر بازارهاي سهام و انرژي جهان خواهد داشت. با توجه به تجربههاي گذشته در ناكامي براي دستيابي به يك توافق جامع بينالمللي در خصوص تغييرات آب و هوايي، به نظر ميرسد در نشست پاريس دولتها موضع منعطف تري را نسبت به گذشته اتخاذ كردهاند.
بر اساس سيستم جديد، هر كشوري طرح ملي تعيين شده خود را بر اساس آن چيزي كه فكر ميكند ميتواند طي 10 تا 15 سال آينده به آن دست يابد، ارائه ميكند. بيش از 150 كشور جهان، شامل كشورهاي توسعه يافته و در حال توسعه و صادركنندگان و واردكنندگان انرژي طرحهاي خود را ارائه كردهاند. اين كشورها در مجموع 90 درصد گازهاي گلخانهاي جهان را توليد ميكنند.
طرحها شامل پيشنهادات سياستي در زمينه برق، حمل و نقل، بخشهاي صنعتي و جنگلداري است. برخي از اين طرحها كاملاً بلندپروازانه است. چين و مكزيك جدول زمانبندياي تعيين كردهاند تا به طور دائمي رشد گازهاي گلخانهاي را متوقف كنند.
هند و برزيل تصميم دارند استفاده از سوختهاي غيرفسيلي را به طور چشمگيري افزايش دهند، البته بعيد به نظر ميرشد اقدامات اوليه كشورهاي جهان بتواند نگرانيها نسبت به افزايش بيش از 2 درجه دماي زمين را برطرف كند. دستيابي به يك توافق موفقيتآميز در پاريس ميتواند تلاش كشورهاي جهان براي مقابله با گرمايش زمين و جلوگيري از توليد بيشتر گازهاي گلخانهاي را سر و سامان دهد، البته اين توافق هنوز نهايي نشده و اختلافات زيادي بر سر تأمين منابع مالي مورد نياز و درخواستهاي كشورهاي درحال توسعه از كشورهاي توسعه يافته و ثروتمند وجود دارد. سازمان توسعه و همكاري اقتصادي برآورد كرده است كشورهاي توسعه يافته بايد هر سال 62 ميليارد دلار براي كمك به كشورهاي درحال توسعه براي مقابله با تغييرات آب و هوايي اختصاص دهند كه اين رقم دو سوم 100 ميليارد دلاري است كه تا سال 2020 ميلادي در نشست كپنهاگ تعيين شده بود.
تأثير این نشست بر بخش انرژي و برق خواهد بود چراكه هرگونه توافقي موجب خواهد شد نيروگاهها براي توليد برق به جاي استفاده از زغال سنگ به سوي استفاده از ساير انرژيها از جمله انرژيهاي تجديدپذير، انرژي هستهاي و در برخي موارد گاز طبيعي روي آورند.
سازمان بينالمللي انرژي برآورد كرده است انرژي تجديدپذير بزرگترين منبع تأمين برق تا سال 2040 ميلادي خواهد شد و سهم زغال سنگ از 41درصد به كمتر از 31 درصد كاهش خواهد يافت. اين روند البته از گذشته نيز آغاز شده است. سال گذشته نيروگاههاي جديد بيشتري ساخته شد كه برق را از انرژيهاي تجديدپذير توليد ميكند، بنابر اين سهام شركتهايي كه در زمينه فناوري سبز فعاليت ميكنند ميتواند در صورت موفقيتآميز بودن نشست پاريس با افزايش چشمگيري روبهرو شود. تأثير اين نشست بر بازار نفت نيز بستگي به اين خواهد داشت كه دولتها با چه سرعت و روندي بخواهند تقاضاي نفت را كاهش داده و تأثيرات منفي توليد نفت بر محيطزيست را بكاهند. بعيد به نظر ميرسد اعلام نتايج نشست پاريس تأثيري فوري بر قيمت جهاني نفت داشته باشد. آن هم در شرايطي كه بازار نفت با مازاد عرضه روبهرو است. بيشك نتايج نشست پاريس تأثيرات بلندمدتي بر بازار نفت خواهد داشت چراكه اين نشست بر سياستهاي بخش حمل و نقل در كشورهاي مختلف تأثيرگذار خواهد بود. بخش حمل و نقل بيش از نيمي از نفت جهان را مصرف ميكند.
بهبود بهره وري مصرف انرژي در خودروها و حذف يارانه سوخت ميتواند به طور نسبي تقاضا و مصرف را كاهش دهد و تأثير زيادي بر وضعيت حمل و نقل داشته باشد. اين نشست ميتواند بر وضعيت حمل و نقل هوايي نيز تأثيرگذار باشد. شايد مهمترين عامل تأثيرگذار بر نفت اين باشد كه توافق احتمالي در پاريس چه تأثيري بر سوختهاي جايگزين در حمل و نقل جادهاي خواهد داشت. يك سيگنال قوي سياسي از نشست پاريس ميتواند موجب افزايش سرمايهگذاري خصوصي و دولتي در حمل و نقل شود. پيشرفت در خودروهاي برقي يا هيدروژني ميتواند تأثير زيادي بر آينده تقاضاي نفت داشته باشد. نوآوريهاي جديد در صنعت خودروسازي جهان ميتواند تأثير زيادي در افت تقاضاي سوختهاي فسيلي طي سالهاي آينده داشته باشد. نشست پاريس ميتواند بر طرف عرضه نفت نيز تأثيرگذار باشد. قوانين مربوط به محدود كردن و كنترل گاز متان؛ گازي كه همراه نفت توليد و سوزانده ميشود و تأثير آن بر محيطزيست ميتواند موجب افزايش هزينههاي توليد نفت شود. افزايش فشارهاي فعالان محيطزيست بر شركتهاي نفتي ميتواند موجب كاهش سرمايهگذاريها براي اجراي پروژههاي توليد و عرضه نفت شود.
