روز گذشته محمود اسلاميان، مديرعامل سازمان بازنشستگي كشوري، در اظهارنظري عجيب گفته كه يكي از مشكلاتي كه با آن روبهرو هستيم، سن پايين بازنشستگي در كشور است كه بايد اصلاح شود، چراكه در سال 88، متوسط سن بازنشستگي 5/46 و در سال 93، اين رقم به 52 سال رسيده است. در حالي كه متوسط سن بازنشستگي در اروپا در زنان 65 و در مردان 68 سال است و اين شاخص نشان ميدهد كه سن بازنشستگي در كشور ما با استانداردها تناسب ندارد و باعث افزايش هزينه صندوقها شده است.
با اين وجود در پاسخ به اظهارات فوق، ذكر چند نكته ميتواند به روشن شدن بحث و اشتباه بودن قياس بيمهشدگان اروپايي و پرداختكنندگان حق بيمه در كشورمان كمك كند.
يكم: قياس وضعيت بيمه و شرايط بازنشستگي كشور ما در مقايسه با كشورهاي اروپايي، قياسي معالفارق و متأسفانه اشتباه است. با اين حال آيا كشورهاي الگو در اين مقايسه، فقط به واسطه اروپايي بودنشان بري از هر خبط و خطايند و به اين واسطه مهر تأييد بر قوانين بازنشستگي آنها زده ميشود؟!
دوم: مجموعه داراييهاي سازمان تأمين اجتماعي تا سال 92 (كه هنوز بخشي از مطالبات اين سازمان از دولت وصول نشده بود) 120 هزار ميليارد تومان گزارش شده است (نقل از محمدرضا پورابراهيمي نماينده مردم كرمان در برنامه مناظره روز 22شهريور92)، در حالي كه مجموع تعهدات اين سازمان جمعاً 600 ميليارد تومان است. با اين احوال اگر چنين سرمايهاي در اختيار يك كشور اروپايي قرار گيرد، آيا سن بازنشستگي زنان و مردان كماكان 65 و سال69 خواهد بود؟!
سوم: بر فرض صحيح بودن اين قياس، آيا خدمات و امكاناتي كه كشورهاي اروپايي به فرد بيمه شده ارائه ميكنند، همين امكاناتي است كه سازمان تأمين اجتماعي به بيمهشدگان خود ارائه ميكند؟! به اين مفهوم كه در قبال واريز ميانگين 100هزار تومان ماهانه حق بيمه، كلينيكهاي درماني به تجويزحداقل دارو بسنده ميكنند؟ يا پزشك معالج در ابتدا با بيمار اتمام حجت ميكند كه در صورت تجويز داروهاي بيشتر از دستور و بخشنامه سازماني، بايد نسخه را به صورت آزاد در داروخانههاي بيرون از سازمان تهيه كند؟ آن هم داروخانههايي كه غالباً با سازمان تأمين اجتماعي قرارداد ندارند !
چهارم: در يك كشور جوان كه يك سوم كل جمعيتش را جوانان تشكيل ميدهند، كاملاً طبيعي است كه سن بازنشستگي پايين بيايد. در حالي كه امروزه با چنين وضعي كه مديرعامل سازمان بازنشستگي از آن ابراز ناخشنودي كرده، هنوز جوانان تحصيلكرده بسياري داريم كه به خاطر نداشتن كار و امنيت شغلي نتوانستهاند سنت پيامبر(ص) را به جا بياورند و ازدواج كنند. با اين اوصاف پيدا نيست كه اين بايدها چرا در مورد وزراي سالمند دولت يازدهم و بسياري از مديران كهنسال اعمال نميشود.
پنجم: براي مثال در آماري مستند آمده كه در سال 92 درآمد سازمان از طريق حق بيمهها 23 هزار ميليارد تومان برآورد شده است. با اين حال اگر سازمان تأمين اجتماعي دريافت حق بيمهها را در امور بيربط و جداي از وظايف محوله سازماني هزينه نكند، بيشك چنين ثروت عظيمي ميتواند به بهترين شكل ممكن امورات بيمهشدگان را جوابگو باشد. با اين حال مسلم خواهد بود كه بالا بردن سن بازنشستگي دردي را از اين سازمان درمان نخواهد كرد و مسئولان بايد علت درد را در جاي ديگري از اين سازمان عريض و طويل جستوجو كنند.
