به گزارش نکته آنلاین، سیاست خارجی دولت کانادا همواره تحت تاثیر بزرگترین شریک استراتژیک اش یعنی ایالات متحده آمریکا قرار داشته و نوسانات روابط دیلماتیک ایران و کانادا در سه دهه اخیر از همین منظر قابل بررسی است. حال که باید دید که تمایل نخست وزیر جدید دولت کانادا به برقراری روابط دیپلماتیک با ایران بر چه مبنایی بنا شده، آیا کانادا نیز میخواهد از غافله کشورهای غربی برای ورود به ایران عقب نماند یا اینکه دولت جدید این کشور واقعا در پی تغییر سیاستهای خصمانه علیه ایران است؟
اولین رویارویی جدی بین کانادا و ایران به دولت اصلاحات و پرونده زهرا کاظمی باز میگردد. دولت کانادا در این پرونده با رویکردی مداخله گرایانه و به بهانههای واهی ایران را به نقص حقوق بشر متهم کرد و این در حالی است که پیروی سیاست خارجی این کشور از آمریکا، کاملا نمایان و روشن بود.
درست در همان زمان که دولت جنایکار بوش، ایران را به عنوان محور شرارت معرفی کرد، کانادا نیز با دخالت در امور داخلی ایران به دنبال افزایش فشار بین المللی بر جمهوری اسلامی ایران بود.
با رویکار آمدن دولت محمود احمدینژاد مسئله هستهای نیز به کمک ادعای نقص حقوق بشر آمد و روابط ایران و کشورهای غربی از جمله کانادا به شدت کاهش یافت. کانادا همچون سایر کشورهای غربی در تحریم ایران مشارکت جست و در این دوره روابط سیاسی در حد کاردار باقیماند تا اینکه سرانجام کار به تعطیلی سفارت کانادا در ایران کشید.
در آن دوره دولت کانادا برای ارائه بیانیه محکومیت ایران در کمیسیون حقوق بسر سازمان ملل پیشقدم شد و مدام چهره مدافع حقوق بشری به خود میگرفت.
در این مدت روابط اقتصادی بین دو کشور نیز به شدت کاهش یافت و سهم روابط ایران و کانادا تنها به ۴۰ میلیون دلار رسید.
پرده سوم روابط ایران و کانادا به انتخابات ریاست جمهوری ایران در سال 92 و روی کار آمدن حسن روحانی باز میگردد. البته رویکرد دولت کانادا با روی کار آمدن دولت میانه رو در ایران نیز تغییر نکرد و به نوعی کانادا چشم به سیاست غرب در قبال ایران داشت.
اکنون که توافق هسته ای بین ایران و 1+5 منعقد شده و صفی از کشورهای غربی در پشت دروازههای ایران تشکیل گردیده، به نظر میرسد که کانادا نیز میخواهد که از غافله عقب نماند.
حزب لیبرال کانادا چند هفته پیش در انتخابات پارلمانی این کشور با پیروزی بر حزب محافظه کار حاکم به قدرت رسید و استفن هارپر، نخست وزیر کانادا را پس از سه دوره کنار زد.
با انتخابات اخیر این کشور، اکنون کانادا به صراحت از آغاز روابط دیپلماتیک با ایران سخن میگوید به طوری که جاستین ترودو نخست وزیر جدید این کشور در اظهار نظری گفت: ما محتاطانه درباره توافق هستهای خوشبین هستیم. نمیگوییم که تحریمها را امروز باید بر داریم. واضح است که مراحل زیادی هستند که باید پشت سر گذاشته شوند.
نخست وزیر جدید درباره بازگشایی سفارت کشورش در تهران هم گفت: «احساس میکنم که خیلی خوب است که امید داشته باشیم که زمانی این سفارت را باز کنیم، چون ما فقط برای دوستانمان سفارت نباید داشته باشیم، بلکه باید برای کسانی که با آنها مخالف هستیم هم سفارت داشته باشیم.
حال باید دید آیا فصل جدیدی در انتظار روابط دیپلماتیک بین ایران و کانادا است یا اینکه با دخالتها کانادا در امور داخلی و حمایت آنها از رژیم اسرائیل، چشم انداز آینده همچنان در هاله ای از ابهام قرار خواهد گرفت.
