دستهاي پشت پرده به اعماق فوتبال ايران رخنه كرده است، همان دستهايي كه هيچ كس جلودارشان نيست و براي رسيدن به اهداف خود هر مانعي را كه سر راهشان باشد، به راحتي از پيشرو برميدارند.
داستان استعفاي اجباري حسين فركي تنها يكي از قصههاي اين داستان دنبالهدار است. درددلهاي اين مربي بااخلاق يك بار ديگر زنگ خطر را براي فوتبال ما به صدا درآورد. اگرچه تاكنون بارها اين زنگ خطر به صدا درآمده اما گويا مسئولان ذيربط اصلاً دلشان نميخواهد صداي آن را بشنوند. سرمربي يك تيم به خاطر پيامهاي تهديدآميز عطاي كار را به لقايش بخشيده و رفته است. اين موضوع نشان ميدهد كه اختاپوسها چگونه فوتبال كشورمان را محاصره كردهاند. صحبتهاي تكاندهنده سرمربي مستعفي سپاهان نيازمند بررسي هرچه دقيقتر است. حال آنكه اتفاقاتي كه فركي به آنها اشاره داشت، بارها در سالهاي مختلف براي مربيان مختلف تكرار شده اما هيچ مقام مسئولي تلاشي براي پايان دادن به اين اتفاقات نكرده است.
فوتبال اصفهان در سالهاي اخير خود را به عنوان يكي از قدرتهاي اصلي فوتبال ايران معرفي كرده است. نيمنگاهي به نتايج تيمهاي ليگ برتري اين استان و به ويژه سپاهان نشان ميدهد كه اصفهانيها چه نقش تأثيرگذاري در اين فوتبال دارند، اما متأسفانه آن هم از شر دستهاي پشت پرده در امان نماندهاند. همين افراد كه معلوم نيست از چه كسي يا كساني خط ميگيرند به جان مدافع عنوان قهرماني افتادهاند و براي زمين زدنش هر كاري ميكنند. موضوع اختلافنظر حسين فركي با محرم نويدكيا بهانه خوبي بود تا افراد معلومالحال دست به كار شوند. از همان هفتههاي اول ليگ و با توجه به شعارهاي جهتداري كه از روي سكوها شنيده ميشد، قابل پيشبيني بود كه طاقت سرمربي بالاخره طاق ميشود. چند هفته صدرنشيني هم حتي باعث نشد تا از شدت شعارهاي مشكوك كاسته شود.
حال آنكه مسببان اصلي اين ماجرا به همينجا هم بسنده نكردند. علاوه بر ايجاد تشنج روي سكوها، اختاپوسهاي فوتبال ما براي عملي كردن نقشه خود دست به تهديد هم ميزنند، تهديدهايي كه فركي و بسياري از مربيان وطني و حتي خارجي آن را تجربه كردهاند. شرايط حاكم بر فوتبال ايران عملاً اجازه فعاليت حرفهاي و سالم را به مربيان نميدهد. وقتي عدهاي در جهت رسيدن به اهداف خود از هيچ كوششي دريغ نميكنند، چطور ميتوان انتظار داشت مربيان هم براي فرار از اتفاقات پشت پرده براي خود دار و دسته درست نكنند و ليدرها را با ترفندهاي مرسوم جذب خود نكنند! البته در همين فوتبال بيدر و پيكر هم هستند مربيان وطنياي كه حاميان خوبي روي سكوها دارند و در صورت نياز از حمايتهاي خودجوش آنها سود ميبرند، اما سايرين كه حاضر به انجام چنين كارهايي نيستند، تنها راهشان استعفا دادن است؛ اتفاق تلخي كه حتي دامن زلاتكو كرانچار را هم گرفته است. مربيان خارجي نيز در ايران امنيت شغلي ندارند. در صورتي كه باند فلان بازيكن يا فلان مدير از او خوشش نيايد، بيشتر از چند هفته روي نيمكت دوام نميآورد. هرچند كه در روزهاي گذشته بحث تغييرات روي نيمكت سپاهان در صدر اخبار بوده اما اينگونه استعفاهاي اجباري در فوتبال كشورمان بارها رخ داده و قطعاً باز هم شاهد آن خواهيم بود. علاوه بر سكوها، برخي فوتباليستهاي وطني ثابت كردهاند كه توانايي بركنار كردن مربي خود را دارند. قطعاً تا زماني كه بحث بازيكنسالاري و ليدرسالاري در فوتبال اين مملكت حل نشود عدهاي خارج از مستطيل سبز ميتوانند به اهدافشان برسند، آن هم در حالي كه مسئولان اين رشته پرحاشيه در ايران قدمي براي قطع كردن دست اين اختاپوسها برنميدارند!
