زندگي در خوابگاه شرايط و الزامات خاص خود را دارد. بديهي است فردي كه از يك خانواده يكدست به فضايي متفاوت وارد ميشود، بايد با تغييرات كنار بيايد و اين امر مستلزم توجه به نكات زندگي جمعي است. با «محمدرضا فرنقيزاد» مدرس دانشگاه و مشاور خانواده، درباره چگونگي زندگي خوابگاهي گفتوگويي داشتهايم كه توصيههايي در باب زندگي جمعي در خوابگاه و تعامل با هماتاقي را مطرح كرده است كه در ادامه ميآيد.
جذب همسالان، پديدهاي در زندگي خوابگاهي
اين مدرس دانشگاه معتقد است:«زندگي در خوابگاه تمرين رفتارهايي براي كنار هم بودن است. در اين نوع زندگي مهم است همدلي و همراهي را ياد بگيريم تا موجب بالا رفتن بازده درسي و بهتر زندگي كردن شود.»
وي به اصل جذب همسالان اشاره كرد و گفت:«در زندگي خوابگاهي گروههاي همسال وقتي در كنار هم قرار ميگيرند حرفهاي همجنس دارند و مرزها برداشته ميشود كه اين از نقاط قوت است. در مقابل آن، نقطه ضعف اين پديده تبادل تجربهها به صورت تجربي است كه پايه علمي ندارد. بر اين اساس است كه براي گذران اين دوران به بهترين شكل ممكن، بايد مجهز به روح قوي و تعامل اجتماعي بود.»
اين مدرس دانشگاه و مشاور خانواده ادامه داد:«به طور معمول و اتفاقي افراد سعي ميكنند در خوابگاه با افرادي كه از نظر سن و عقيده و ارزش بيشتر به آنها نزديك هستند، مراوده داشته باشند و همراه و هماتاق شوند. اما گاهي اين امر ميسر نيست و در طول اين مدت با افرادي كه سنخيت فكري و فرهنگي كمتري دارند هم اتاق ميشوند.»
محمدرضا فرنقيزاد، درباره اصول زندگي اجتماعي تصريح كرد:«در زندگي خوابگاهي دانشجويان بايد اصول زندگي اجتماعي يك جامعه كوچك را - كه در يك ساختمان شامل افرادي از قوميتها و عقايد گوناگون هستند- بياموزند و با رعايت آن فضايي مناسب براي زندگي فراهم آورند، چراكه دانشجويان در روزهاي خوب و بد، خوش و ناخوش در كنار هم هستند. به اين منظور يافتن هم اتاقي خوب اولين دغدغه يك دانشجوي غيربومي است و بايد به اين نكته توجه كرد كه گاهي يك همكلاسي يا دوست خوب نميتواند يك هماتاقي خوبي هم باشد، اينجاست كه زندگي در خوابگاه آستانه تحمل فرد را افزايش ميدهد.»
احترام، تعامل و همزيستي با عقايد مخالف
فرنقيزاد، تعاملپذيري و احترام به عقايد ديگران را امري مهم براي حفظ آرامش در خوابگاه دانست و گفت: «احترام به عقايد و افكار ديگران بايد در اين دوران مورد توجه قرار گيرد؛ رعايت اصول زندگي جمعي مهم است. در خوابگاهها به هرحال ساعتي براي خواب و بيداري وجود دارد كه بايد به اين مسئله دقت شود.» اين مشاور خانواده، زندگي خوابگاهي را تمريني براي زندگي اجتماعي دانست و افزود:«عدم اصرار به انتقال تفكرات به يكديگر از ديگر موارد قابل توجه در زندگي خوابگاهي است كه توجه نكردن به آن از نظر رواني باعث تشنج در محيط و درهم ريختگي افراد ميشود. درنتيجه عقايد سياسي، اجتماعي و فرهنگي هر فرد براي خود او مورد احترام است و ديگران نيز بايد به آن توجه كنند و از بحث و درگيري جلوگيري شود؛ زيرا خوابگاه محل استراحت و مطالعه دانشجو است. بايد مباحث تنشزا را از اين محيط دور كرد.»
وي در ادامه گفت:«نكته مهم ديگر بحث تعاملپذيري و درك فضاست، چراكه در خوابگاه با افراد متفاوت سر و كار داريد، بايد سازش پذيري داشته باشيد و اين امر در وقايع اجتماعي اثرگذار است. در اين نوع زندگي، دانشجويان زندگي را از زاويه ديگري ميبينند، مسئوليت پذيري را تمرين كرده و توان شنيدن نظر مخالف را در خود تقويت ميكنند.»
احترام به فضاي شخصي افراد
فرنقيزاد در ادامه خاطر نشان كرد:«يكي از موضوعات بسيار مهم در ميان هم اتاقيها مشخص كردن محدودههاي شخصي يا عمومي است. هر انساني به يك فضاي خصوصي نياز دارد. اين فضا در زندگي خوابگاهي و اشتراكي كمي محدودتر ميشود و ممكن است به يك گوشه تخت و فضاي زير آن محدود شود.»
وي در پايان گفت:«يكي ديگر از موارد مورد توجه اين است كه به احساس نياز به خلوت و تنهايي هماتاقيهاي خود احترام بگذارند. بعضي از هماتاقيها گاهي ممكن است مايل باشند كه به تنهايي كاري انجام دهند و نياز دارند كه مواقعي در روز يا هفته و به عبارتي ديگر ساعتي با خود خلوت كنند، بر اين اساس مناسب است كه اطلاعاتي به ساير هماتاقيها بدهند تا نه او مزاحم آنها شده و نه ساير هماتاقيها برداشتهاي اشتباهي از آنها داشته باشند.»
