در روزهاي 23و 25 فروردين سال جاري دو خبر مبني بر دستگيري دو باند قاچاق حيوان در صدر اخبار رسانهها قرار گرفت. موضوع از اين قرار بود كه پليس در دو مأموريت جداگانه در شهرهاي بانه كردستان و خدابنده زنجان به صورت اتفاقي دو باند قاچاق حيوان را شناسايي و دستگير ميكند. پليس از قاچاقچيان خدابنده 167 و از قاچاقچيان بانه 62 سنجاب و نوزاد سنجاب را كشف و ضبط كرده بود كه به طريق ماهرانهاي در كيسههاي برنج جاسازي شده كه به خاطر شرايط بد نگهداري 20بچه سنجاب تلف شده بودند!
با اين زمينه ذهني عصر روز پنجشنبه هفته گذشته، براي افتتاح نمايشگاه نقاشي يكي از دوستان به منطقهاي در شمال شهر تهران رفتم. در مسير بازگشت، متوجه تجمع مردم در مقابل مغازه آكواريومي شدم. نزديك شدم و در مغازه آكواريومي چندين بچه سنجاب شيرخواره و همستر (حيواني غيربومي شبيه موش صحرايي و سنجاب) را ديدم كه فروشنده به يك نفر در مورد تغذيه سنجابي كه در بغل داشت توضيح ميداد. او سنجاب را به جاي گونه ارزشمندي از همستر قالب ميكرد و نژاد و ريشه بچه سنجاب را به جنگلهاي امريكا گره ميزد! خانم فروشنده هم درحالي كه بند كيسهاش را حسابي شل كرده بود مدام و مداوم قربان صدقه حيوان خانگياش ميرفت كه از تجمع آدمها متوحش شده بود و تقلا ميكرد خود را به در ببرد. با اين اوصاف نگارنده به خاطر هويت قومي و شناختي كه از طبيعت و حيات وحش سرزمين مادريام داشتم، فورا رگ و ريشه بچه سنجاب و ساير سنجابها را شناختم كه به بلوطزارهاي كردستان (حد فاصل مريوان تا بانه و مهاباد) تعلق داشتند ! اين اتفاق ابتدا به ساكن قاچاق سنجابهاي هفته گذشته را به ذهن نگارنده متبادر كرد. همچنين خانم شيرين ابوالقاسمي، مدير پروژه ملي طرح زاگرس درگفت و گو با يكي از خبر گزاريها دوعامل را براي نابودي جنگلهاي بلوط زاگرس برشمرده بود كه يكي از اين دو عامل عدم زادآوري و تكثير و گسترش درختان بلوط است. چراكه بزرگترين عامل زادآوري، دانهپراكني و گسترش جنگلهاي بلوط زاگرس حيواني به نام «سنجاب ايراني» است. اين حيوان بنا به فطرت و غريزهاي كه دارد، در ايام گرم سال دانه بلوط را در زير زمين مدفون و پنهان ميكند و به اين وسيله در خيال خود آذوقه فصل زمستان را تهيه و تأمين كرده است. اما با بارش برف و گذر زمان حافظه كم حيوان محل انبار دانههاي بلوط را فراموش كرده و دانهها در زير زمين موقعيت رشد و نمو را مييابند و اين پروسه با آب شدن برف زمستاني و بارانهاي فصلي تكميل ميشود و در نهايت دانههاي كاشته شده به نهالهاي بلوط تبديل ميشوند و جنگل در اين رهگذر بسط و گسترش مييابد.
اما حال كه برخي از سوداگران و زيادهخواهان كه سنجابها را براي سود شخصي خود از زيستگاههايشان جدا ميكنند، خواسته و ناخواسته، دانسته و ندانسته موجبات نابودي و تخريب سلسله جنگلهاي بلوط زاگرس را رقم ميزنند كه از بين رفتن اين جنگلها مقولهاي بسيار زمانبر است كه در حوصله اين نوشتار نميگنجد. با اين اوصاف براي ريشه كني قاچاق سنجاب در جامعه ما به همتي ملي نياز است كه محيط بان و مأمور و آحاد مختلف مردم، دست در دست هم در راه ريشه كني مخاطراتي كه مواهب طبيعي كشور را به مخاطره مياندازد، مبارزه كنند.
واقعا جای شرمساری داره 
