اسلام‌هراسي دشمن و ضعف مديريت فرهنگي ما

 اين روزها حوادث پاريس در صدر اتفاقات خبري و رسانه‌اي دنيا قرار دارد. غرب با آب و تاب و هيجان زياد از اين اتفاق براي افزايش موج اسلام‌هراسي و مقابله با اسلام‌گرايي در حال سوء‌استفاده است و آشكارا از آبي كه خود گل‌آلود كرده، ماهي مي‌گيرد. اتفاقات اخير در استراليا و حالا با شدت و گستاخي بيشتر در فرانسه، اين كشورها و ساير كشورهاي غيراسلامي را تا حدودي براي مسلمانان ناامن كرده است، گويي پروژه يازده سپتامبر دوباره به شكلي و شمايل ديگر و البته در ابعادي بسيار گسترده‌تر در حال وقوع است، ‌اما سؤالي كه اينجا پيش مي‌آيد اين است كه چه بايد كرد؟! وقتي خوب به اين حوادث نگاه مي‌كنيم و قطعات پازل آن را كنار هم مي‌چينيم، ‌يك نوع مديريت رسانه‌اي و جنگ رواني را به صورت كاملاً محسوس مي‌بينيم؛ جنگي كه جهل سياسي مردم كشورها را هدف قرار داده است. دراين ميان انفعال عجيب و غريب كشورهاي اسلامي با توجه به وابستگي رؤساي بيشتر آنها به سيستم سكولاريسم و ضد دين غربي، ‌جاي تعجبي هم ندارد ولي بايد براي سيستم مديريتي فرهنگي كشور خودمان كه ام‌القراي جهان اسلام محسوب مي‌شود تأسف خورد.
ما مي‌توانستيم بدون هيچ هزينه‌اي يا با كمترين هزينه‌ها اين جنگ را به نفع اسلام عزيز مديريت و برنامه‌ريزي كنيم. اكنون چهارسال است كه جنگ نامتقارن تروريست‌ها با حمايت مستقيم غرب در سوريه در حال شكل‌گيري است اگر در طول اين چهار سال تجمعات گسترده ضدداعش و ضدتروريسم و حاميان آن در سوريه صورت مي‌گرفت شايد حداقل دامنه‌هاي اسلام‌هراسي درغرب كمتر مي‌شد و اتفاقات اخير مي‌توانست براي هدايت مردم و افكار عمومي در شناخت اسلام واقعي از اسلام امريكايي و انگليسي مؤثر باشد. آن وقت ديگر ‌تر و خشك با هم نمي‌سوختند و همه مسلمانان را به يك چوب نمي‌راندند. اين اتفاقات مي‌توانست براي مقابله با خشونت و تحجر وهابيت و فعاليت‌هاي تبليغي آنها مفيد باشد؛‌ هرچند همين الان هم از اين تهديد مي‌توان به عنوان يك فرصت ناب طلايي بهره برد. اما در اين مسير اتحاد شيعه و سني در غرب عليه وهابيت صهيونيستي عربستان بسيار حائز اهميت است. بايد با توجه به اين برنامه‌ريزي دشمن عليه دين اسلام و مقدسات آن، دامنه كنفرانس‌هاي وحدت اسلامي را از تهران به دنياي غرب كشاند و در كنار تظاهرات گسترده مردمي، علما و فرهيختگان دنياي اسلام با هم تعامل و تبادل بيشتري داشته باشند بنابراين با اتحاد عملي حوزه علميه قم و الازهر مصر مي‌توان همه اتفاقات موجود در اسلام‌هراسي را ضد اسلام صهيونيستي و وهابيت مديريت و كنترل كرد، زيرا هر از چند وقتي دشمنان با توهين‌هايي مانند كاريكاتور پيامبر اعظم مي‌خواهند كم‌كم با فن عادي‌سازي، ارزش‌هاي اسلامي و مقدسات آن را كمرنگ و بي‌اهميت جلوه بدهند.
 به طور قطع اتفاقات پاريس و سيدني با حركت‌هاي ديپلماتيك و فرهنگي و مذهبي نه تنها مي‌تواند به ترمز قطار وهابيسم و تروريسم در دنيا بينجامد، ‌بلكه همچون يازده سپتامبر مي‌تواند جهان را به گرايش به اسلام حريص‌تر و مشتاق‌تر كند. در اين ميان قبل از هر چيز بايد جلوي منفعلان فرهنگي كه به حقوق ماهانه‌شان در مقابل عملكردهاي ضعيف بسنده مي‌كنند را گرفت و روح تازه‌اي در نگاه و ديپلماسي بين‌المللي كشور دميد.