او كه 18 سالي ميشود عضو بسيج است، در عرصه علمي و فناوري دست به ابتكار و خلاقيت زده تا به نوبه خود عماري ديگر براي رهبرش باشد. او معتقد است بسيجي ولايتمدار است. وقتي امام خامنهاي ميفرمايند اصلاح الگوي مصرف، تمام فكرش و ذهنش و علمش ميشود همين موضوع. براي آشنايي با عملكرد اين نخبه بسيجي دقايقي با او همكلام شديم.
يك نخبه چطور ميتواند چهره خوبي از بسيج به جامعه ارائه دهد؟
روح بسيج، جهاد است. مقام معظم رهبري ميفرمايند: «مجموعه جوانان بسيجي در هر نقطهاي از اين كشور كه اجتماع ميكنند، با آنها عطر جهاد همراه است.» بر همين اساس يك نخبه بسيجي در عرصه علم و فناوري خود را در ميدان مبارزه و جهاد ميبيند. يك نخبه بسيجي در راستايي به توليد علم ميپردازد كه نياز اساسي كشور و نظام است. وقتي نياز اساسي كشور به دست بسيجيان نخبه تأمين شود و مشكلات به صورت جهادي حل شوند، چهره بسيج در جامعه بهخوبي نمايان ميشود. در زمان هشت سال جنگ تحميلي هم اين چنين بود. اما آنجا عرصه مبارزه در جنگ سخت بود و حالا در جنگ نرم. به نظر من يكي از مسائل مهم در جنگ نرم همين موضوع رشد فناوري و توليد علم نافع است. امروز جبهه استكبار از همين فضا استفاده كرده و جوانان ما را كه علاقهمند به رشد علمي هستند را به سمت علوم لاينفع هدايت ميكند. ما بايد هوشيار باشيم و در اين دام دشمن گرفتار نشويم. اينكه آقا ميفرمايند بصيرت يك موردش همين است. دشمن را بايد خوب بشناسيم. خيلي از مسابقات به ظاهر علمي نوعي تله است. نخبه بسيجي با اين بصيرت حركت ميكند. او يك مجاهد است و بنابراين در جهت حل مشكل كشور قدم برميدارد و هدفش رشد اقتصاد جامعه است نه فقط خودش.
چه تعريفي براي روحيه بسيجي داريد؟ از فعاليت و پيشرفت خودتان بگوييد.
عرض كردم كه روح بسيج جهاد است. بسيجي در عرصه رشد علم و فناوري جان بر كف است. سختي را تحمل ميكند و فقط به حل مشكل فكر ميكند. بصيرت دارد و به همين جهت به معرفت درست از جامعه ميرسد. مثلاً اگر امام خامنهاي بفرمايند اصلاح الگوي مصرف، بسيجي تمام فكرش و ذهنش و علمش ميشود همين موضوع. براي مثال ما در سال 87 كه سال نوآوري و شكوفايي بود به همراه همسرم فعاليتهاي علمي خود را گسترش داديم و به اين فكر بوديم تا خلاقيت و نوآوري را در خودمان تقويت كنيم. در آن زمان من دانشجوي رشته مهندسي كامپيوتر بودم و همسرم نيز در رشته مهندسي برق الكترونيك مشغول به تحصيل بودند. ما پروژهاي را با عنوان راهكارهاي صرفهجويي در مصرف برق در سيستمهاي روشنايي براي خودمان تعريف كرديم. همه كارمان را نيز در خانه انجام ميداديم. خيلي شيرين و لذتبخش بود. وجود مشكلات و سختيهاي مادي نيز آن را شيرينتر كرده بود. البته همراهي خانوادههايمان نيز هميشه و مستمر با ما بود. سال 88 كه به نام حركت به سمت اصلاح الگوي مصرف نامگذاري شده بود، ما را خيلي خوشحال كرد. اينكه ميديديم ما در راستاي اهداف نظام قدم برميداريم خيلي خوشحال بوديم. در سال 88 براي بالاست الكترونيك تنظيم شدت نور براي لامپهاي فلورسنت را طراحي كرديم و نمونه اوليه آن را ساختيم و گواهي ثبت اختراع آن را نيز گرفتيم. اين طرح در جشنواره علمي - پژوهشي فردوسي نيز مقام سوم را كسب كرد. البته حركت ما به اينجا ختم نشد. ما اين سيستم را گسترش داديم و به يك سيستم جامع كنترل روشنايي رسيديم. اين سيستم نيز به اختراعي ديگر منجر شد كه تأييديه علمي آن را نيز از دانشگاه تهران گرفتيم. البته طراحي اين سيستم را با همكاري يكي از دوستان نخبه بسيجي، آقاي مهندس محمددوست كه الان رئيس يكي از دانشگاههاي كشور است، انجام داديم. چندين مقاله بينالمللي در نشريات خارج كشور نيز در همين راستا به چاپ رسانيدم. در ادامه شركت دانشبنيان مولد علم را ثبت كرديم و در پارك علم و فناوري دانشگاه تهران استقرار پيدا كرديم. متأسفانه حمايتهاي لازم از اين طرح صورت نگرفت و منجر به ناتمام بودن اين طرح شد. سؤال در مورد روحيه بسيجي بود. ما در اين مسير و ادامه دادن راه هيچگاه مأيوس نشديم و هم اكنون در راستاي منويات مقام معظم رهبري، سيستمي را براي صرفهجويي آب در آبياري كشاورزي طراحي كردهايم و خودم و همسرم تحصيلاتمان را در دوره كارشناسيارشد در رشته مهندسي مكاترونيك به پايان رساندهايم.
از حمايتهايي كه بسيج در پيشرفت كاري شما داشته برايمان بگوييد.
متأسفانه سازمان بسيج آن طور كه بايد از فعاليتهاي علمي حمايت نميكند. اينجا جاي آسيبشناسي اين موضوع نيست. اما در حمايت از نخبگان بسيجي بايد اهتمام بيشتري را از بسيج ببينيم. ما انتظارات مادي از بسيج نداريم. انتظار ما بيشتر معنوي است. سازمان بسيج بايد روحيه خودباوري و جهاد علمي در كشور را تقويت كند. اينكه خداوند متعال در قرآن ميفرمايد: «وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّااسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّه» را شايد بتوان در راستاي تقويت علمي نيز در نظر گرفت. ما نبايد فكر كنيم كه دشمن فقط از موشك ما ميترسد، دشمن علاوه بر رعب و وحشتي كه از صنايع موشكي و نظامي ما دارد بايد از كشاورزي و خودكفايي ما لرزه بر اندامش بيفتد. اگر ما در كشاورزي پيشرفت كنيم، سطح زير كشتمان را به وسيله روشهاي درست آبياري افزايش دهيم و بهرهوري در كشاورزي را بالا ببريم ديگر دشمن حرف تحريم را هم نخواهد زد. اين اقتصاد بدون نفت كه اين همه حضرت امام خامنهاي به آن تأكيد دارند همين است.
