زماني كه مقام معظم رهبري موضوع اقتصاد مقاومتي را مطرح نمودند، هدف از اقتصاد مقاومتي كاهش وابستگي به واردات و رشد توليد داخلي عنوان شد؛ اصلي كه نشان ميداد هر اندازه وابستگي به منابع ارزي و واردات كاهش پيدا كند به همان اندازه در بخش توليد به سمت رشد حركت خواهيم كرد.
هرچند مقام معظم رهبري از سالها قبل و با عناوين مختلف، مسئولان را براي فعال كردن صنعت و بالا بردن توليد داخلي براي كاستن از واردات اجناس خارجي بسيج كرده بودند اما گويي گروهي منافع خود را در حضور كالاهاي بيگانه در ويترينهاي ايراني جستوجو ميكردند.
با آغاز تحريمها، فشارهايي به بخشهاي صنعتي و كشاورزي وارد شد و انتظار ميرفت دولت همسو با بازاريان، راههاي قاچاق كالا را ببندد تا استفاده از محصولات توليد داخل به يك فرهنگ تبديل شود اما در برخي موارد نه تنها چنين نشد بلكه ترويج و تبليغ كالاهاي خارجي در دستور كار افرادي قرار گرفت كه سالهاست مرغ همسايه را غاز ميبينند.
نسخهاي براي جامعهدر حال حاضر كه فشارهاي اقتصادي در تمام زمينهها قابل لمس است، ديدن دست نوشتههايي روي شيشه برخي فروشگاههاي شهر قابل تأمل است؛ «كليه اجناس به قيمت دبي» «اجناس ترك به قيمت استانبول»، «مارك به قيمت كمپاني» و. . . .
توليدكنندگان داخلي كه عمر و سرمايه خود را در جهت فعال نگه داشتن اقتصاد كشور هزينه كردهاند، حالا اسير تبليغاتي شدهاند كه ذائقه جامعه را تغيير داده است.
يكي از تأكيدات كارشناسان در تعريف اقتصاد مقاومتي، ضرورت مقاومت براي رد كردن فشارها و عبور از سختيها براي رسيدن به نقاط مثبت ملي است كه در اين راه همه بايد شانه به شانه حركت كنند.
در يك تعريف كلي از اقتصاد مقاومتي كه بشود آن را به عنوان نسخهاي براي وضعيت مصرف جامعه تجويز كرد، بايد گفت، اقتصاد مقاومتي به معني تشخيص حوزههاي فشار و متعاقب آن تلاش براي كنترل و بياثر كردن تأثيرات آنهاست و در شرايط آرماني تبديل چنين فشارهايي به فرصت. همچنين براي رسيدن به اقتصاد مقاومتي بايد وابستگيهاي خارجي كاهش يابد و بر توليد داخلي كشور و تلاش براي خوداتكايي تأكيد شود. حال سؤال اينجاست كه چطور در چنين شرايطي، خريدن اجناس غربي آن هم به قيمت دبي يا توليدات ترك و برندهاي خارجي بايد تبليغ و يك افتخار محسوب شود. آيا با چنين وضعيتي ميتوان به اقتصاد مقاومتي انديشسيد و جامعه را به سمت خريد اجناس توليد داخل تشويق كرد؟
حال كه بازار سرمايه نشان داده كه از پتانسيل بالايي براي روشن كردن موتور توليد داخلي برخوردار است، دولت ميتواند از فرصتهاي اين بازار براي توسعه سرمايهگذاري و تأمين مالي بخشهاي مختلف صنعتي و كشاورزي استفاده كند و اين همان حمايت از توليدكننده داخلي و پس از آن تشويق خريداران براي استفاده از جنس ايراني است.
