يك استاد دانشگاه با بيان اينكه راهپيمايي اربعين امسال ثمره بذري است كه امام حسين(ع) در سال ۶۱ هجري قمري با خون خود كاشتند، گفت: اين امر به استراتژي مصاف نرم امام بازميگردد و زيبنده نيست آن را محدود به تشيع و جهان اسلام كرد.
عماد افروغ در گفتوگو با فارس، درباره تجلي قدرت شيعيان در راهپيمايي 20 ميليوني روز اربعين اظهار داشت: اين سؤال به حس و حال و برداشت ما از اين فضا باز ميگردد. من در كل اين موضوع را به نگرش و رويكرد امام حسين(ع) بر ميگردانم و آن مصاف نرمي بود كه ايشان در مواجهه با دشمن تا بن دندان مسلح به ابزار زر و تزوير، داشت.
اين استاد دانشگاه با اشاره به اينكه راهپيمايي اربعين امسال ثمره بذري است كه امام حسين(ع) در سال 61 هجري قمري با خون خود كاشت، خاطرنشان كرد: اين امر در واقع به استراتژي مصاف نرم امام باز ميگردد، يعني در زمان مختار بودن بين مرگ با عزت و بيعت از سر اجبار، تنها سلاح مردان خدا قدرت معنوي شهادت است.
افروغ تصريح كرد: همه آنچه كه در اين ايام شاهد بوديم و از اين به بعد نيز شاهد خواهيم بود ثمره بذري است كه امام حسين(ع) كاشتند و ايثار خون با آن شرايط و وضعيت از هر انساني ساخته نيست، چراكه از يك اعتماد مطلق به خداوند بر ميخيزد و اين شور و عشق آفريني كه مدام در حال خلق شدن است به حماسهآفريني امام حسين(ع) بازميگردد.
اين نويسنده به مطلبي كه در روزنگاشت خود از ايام اربعين نوشته بود اشاره كرد و گفت: با مشاهده اين تصاوير، حالت شعفانگيز، غرورآفرين و افتخارآميزي به من مسلمان شيعه دست ميدهد، حالي كه ميتواند به هر ديگرياي انتقال يابد، چه مسلمان، چه مسيحي، چه يهودي و چه پيرو هر آيين و مسلك ديگر. ميتواند مقدمهاي باشد براي انتقال و نشر ريشهها و پيام و حماسهآفرينيهاي بزرگاني كه نجات بشريت و مقابله با ظلم و بيداد و انحراف را در ريخته شدن خون خود و مصاف نرم ديدهاند و آگاه از ضرورتها و قواعد و سنن لايتغير الهي و پنداري كه اين روزها را ميديدند، حماسهاي جاويد خلق كردند كه هر روز بر ابعاد و گستره و تشعشع آن افزوده ميشود.
وي افزود: ما در اين راهپيمايي جز بندگي خدا و عظمت او نميبينيم، جز قدرت نرم تودهها كه با اتكا به خدا به سِيلي عظيم مبدل گشته، نميبينيم و چه اعجاز و انفجار نور و پايان خوشي دارد نگاه فرآيندي و غيرلحظهاي به عالَم. نگاهي كه تنها با توكل و اعتماد به خدا و وجود جوهر و غايت براي عالم، معنادار و موجه ميشود. اين پيام فطرت بشر و پيام خدا به عالم است و در واقع نويد و جلوهاي از بازگشت انسان به خود واقعي و خويشتن خويش است.
