در سه سال قبل هم وقتي نشستهاي به اصطلاح دوستان سوريه از تونس شروع شد و بالاي يكصد كشور و سازمان بينالمللي در آن شركت كردند، غربيها و عربهاي انتقامگير و كينهتوز منطقه آن قدر خوشحال بودند و پايفشاني كردند كه با اصل و اساس و ماهيت جريانهاي فعال در سوريه فكر نميكردند.
بيشتر كشورهايي كه در اين نشستها جمع شدند، به نحوي مجبور شدند كه به جريان تروريسم كور در سوريه كمك كنند و برخي نيز فقط براي سياهي لشكر در نشستها حضور داشتند. صداهاي مستقل به ماهيت گروههاي تروريستي در سوريه پرداختند و هشدار دادند كه اين گروهها، نه معتدل هستند و نه آزاديخواه و نه دنبال دموكراسي و نه دنبال نجات مردم سوريه، بلكه مجموعههايي از اشرار و دستهجاتي از جريانهاي تكفيري و سلفي جهادي بودند كه با زحمات بيدريغ قطر، تركيه (جريان اي ها ها و...) عربستان، اردن، كويت و امارات و پولها يا تسهيلات آنها يا تسليحات ارسالي اين كشورها، سوريه را ويران كردند و به تاريخ و جغرافيا و فرهنگ و تمدن و دين و انسان و سنگ و درخت و طبيعت و هيچ چيز رحم نكردند. نسلكشي به راه انداختند، مساجد و معابر را ويران كردند، قبرستانها و آرامگاه اولياي الهي را نبش و ويران كردند، آثار تاريخي را به يغما بردند، به نواميس همه اديان در سوريه تجاوز كردند، مفاهيم عاليه اسلامي مانند جهاد، قرآن، فتوا، نكاح، ايثار و اجراي حكم الهي و امثال آن را مشوه كردند تا دينستيزي را به نهايت برسانند.
از حاميان اين گروهها تدريجاً كاسته شد و به تعداد انگشتان دو دست رسيد و بقيه كشورها از اين مسئله تبري جستند. هنوز هم عربستان و قطر و تركيه و اردن، امارات و شيوخ كويت و سرويسهاي اطلاعاتي انگليس و اسرائيل و امريكا و برخي كشورهاي عربي و غربي دستشان به خون مردم سوريه آلوده است و بر استمرار آن اصرار ميورزند. زهران علوش را عربستان و بخشهايي از داعش و النصره را تركيه و قطر حمايت مالي ميكنند و سرويسهاي اطلاعاتي برخي كشورهاي ناتو، به لجستيك و پشتيباني همهجانبه و انتقال پول از طريق بانكهاي تركيه، امارات و اردن و كويت مشغول هستند. ويروس تروريسم از سوريه وارد عراق شد و اگر چه باز هم موجبات خوشحالي خيلي از كشورهاي ياد شده را فراهم كرد، ولي به سرعت اين حربه و چاقو دسته خويش را هم بريد و تهديد حاميان خود را آغاز كرد. تا زماني كه اين تروريسم كور و تكفيري همه مرزهاي انساني و ديني را در عراق، سوريه و لبنان پشت سر ميگذاشت از نگاه امريكا و متحدانش مشكلي ايجاد نميكرد و خيلي از مقامات اين كشورها رسماً گفتند كه «براي ما خطري ندارند» و از اينكه يك كشور همسايه يا دوست و ملت آن قرباني دسيسههاي آنها هستند، مسرور بودند، ولي از لحظهاي كه به قول امريكاييها منافع آنها و شهروندان امريكايي را به خطر انداختند، نالههاي اعتراض از پايتختهاي ياد شده به گوش رسيد. حالا اينها دنبال تشكيل ائتلاف منطقهاي و بينالمللي هستند تا شر اين گروه را كم كنند. اردنيها كه در شهر درعاي سوريه، با داعش و النصره و بقيه گروهها، بازي اطلاعاتي ميكردند از دو هفته قبل تاكنون به دستگيري وسيع سلفيهاي تكفيري و جهادي در شهرهاي مختلف پرداختهاند و عربستان مرزهايش را سيمخاردار و فنسكشي كرده و نيروهايش را در شمال عربستان به حال آمادهباش در آورده است. تركيه هنوز از بركات اين گروه بهرهمند است و خطري احساس نميكند ولي به زودي شاهد تكرار همان صحنههاي فجيع و غير انساني در سوريه و عراق خواهد بود كه در شهرهاي مركزي و جنوبي و به ويژه در منطقه اسكندرون رخ خواهد داد و اين شهرها و مناطق، محل تردد و لجستيكرساني به داعش و النصري هستند. سرباز لبناني سرش بريده ميشود ولي سرباز ترك و اسرائيلي با عناصر داعش و النصره قهوه ميخورند.
اسرائيل هم براي اينكه عقب نماند، به جز ارتباطات بسيار نزديك با تمامي گروههاي تروريستي در سوريه و عراق، اخيراً تعدادي به سوريه و عراق اعزام شدهاند و رسانههاي اسرائيلي هم بدون هيچ نگراني آن را منتشر ميكنند. آقاي اوباما هم كه مثل انگليسيها احساس خوشي و راحتي ميكرد، در آخرين سخنراني خود و براي يكبار در عمرش جملهاي گفته كه واقعي است. اوباما تهديد متحدان ارتجاع عرب منطقهاي خود را ايران نميداند، بلكه افراطيگري سني و با نماد داعش معرفي ميكند و از آنها ميخواهد كه دست به تلاش بزنند. البته مراكز فكري و مطالعاتي امريكايي هم از دو هفته قبل توصيههاي اكيد كردهاند كه امريكا براي ترميم وجهه و چهره خود در افكار عمومي منطقه بايد كاري بكند ولي نبايد اقدام و مداخله مستقيم زميني در آن باشد و پياده نظام اين ائتلافسازي را كشورهاي ديگر و به ويژه منطقه و كشورهاي عربي به عهده بگيرند. البته اوباما در حال بررسي است كه از نمد اين فضا براي خود در سوريه هم كلاهي بدوزد!
