به گزارش «جوان»، «خاكستر و برف» كه توسط روحالله سهرابي كارگرداني شده، درامي است به لحاظ بصري به شدت چشمنواز درباره رزمندهاي كه بعد از نزديك به دو دهه به زادگاه خود بازگشته تا خبر پيدا شدن پيكر همرزمي كه سالها مفقود بوده را به مادر شهيد دهد. رويارويي اين رزمنده با رفتارهاي متناقض آدمهاي روزگار جديد است كه بار اصلي درام را به دوش ميكشد.
اميدوارم«خاكستر و برف» بهزودي اكران شود
در نشست گپ و گفت اين فيلم علاوه بر محسن يزدي، فعال رسانهاي و رامتين شهبازي، منتقد سينما، روحالله سهرابي كارگردان فيلم نيز حضور داشت. محسن يزدي به عنوان اولين سؤال از چرايي عدم اكران «خاكستر و برف» دو سال بعد از توليد پرسيد. سهرابي در پاسخ به وي گفت: «دو سال قبل درست پيش از نمايش فيلم در جشنواره يكسري حاشيه براي فيلم ايجاد شد و بعد از نمايش فيلم در جشنواره نيز به دليل يك سري حاشيه ديگر فيلم حدوداً هشت ماهي در بلاتكليفي به سر برد. به دنبال آن نيز تغيير و تحولات مديريتي به وجود آمد و مرتب دوستان مختلف تعيين وضعيت فيلم را به يكديگر محول ميكردند. با اين حال در هفتههاي اخير اتفاقات مثبتي رخ داد و بالاخره فيلم، مجوز نمايش گرفت. اميدواريم اين اتفاقات مثبت با اعطاي زمان مناسبي به اكران فيلم هم ادامه يابد به خصوص كه هفته دفاع مقدس هم نزديك است و ميتوان اكران خوبي را در اين هفته براي اين فيلم، تدارك ديد.»
خوب شروع ميشود اما. . .
پس از صحبتهاي سهرابي نوبت رامتين شهبازي بود كه درباره «خاكستر و برف» حرف بزند. اين منتقد در ابتداي بحث با بيان اينكه هر فيلمي را ميتوان از دو منظر دروني يعني خود اثر و بيروني يعني خارج از زيباشناسي اثر و مرتبط با علومي مانند جامعهشناسي بررسي كرد، اظهار داشت: «يكي از نگاههايي كه از قديم نسبت به سينما وجود داشت اين بود كه بايد يك اثر سينمايي ماده خام مورد نياز سينما را داشته باشد كه البته امروز خيلي بيشتر از قبل ميتوان در اين باره صحبت كرد. در سينماي امريكا آدمهايي مثل كلينت ايستودد حتي اگر بخواهند فيلم شخصي بسازند باز هم به اثري كه فيلمشان بر كليت هاليوود ميگذارد فكر ميكنند اما متأسفانه در سينماي ايران بر اثري كه يك فيلم ميتواند بر كليت سينما بگذارد فكر نميكنند و هر كسي به صرف فراهم بودن شرايط فيلم ميسازد؛ شده براي دلش.»
از بودجه 800 ميليوني فيلم فقط 250 ميليون آن را انجمن سينماي دفاع مقدس تأمين كرد
محسن يزدي در ادامه برنامه از سهرابي درباره توجهش به مخاطب پرسيد و اينكه به هنگام ساخت «خاكستر و برف» چقدر به فكر مخاطب عام بوده است. سهرابي با بيان اينكه حتي در انتخاب بازيگران هم به المانهاي مخاطبپسند توجه كرده، گفت: «سعي كردم بازيگراني را انتخاب كنم كه مخاطب بالقوه داشته باشند. البته در بحث درام داستان سعي كردم فيلمي بسازم كه قصه خوبي براي روايت داشته باشد. در كنار اينها سعي كردم موضوعي را دستمايه خلق قصه كنم كه موضوع روز باشد و المانهاي اجتماعي روز در داستان دخيل باشد. به لحاظ قاببندي، زيبايي بصري را هم در بستن قابها رعايت كردم.» وي سپس با اشاره به اينكه برخلاف تصور برخي، فيلم را در بخش خصوصي ساخته است، ادامه داد: «فيلم در بخش خصوصي توليد شده است و غير از 10 تا 15 درصد كمك انجمن دفاع مقدس بقيه سرمايه فيلم از بخش خصوصي تأمين شد. بودجه لازم براي توليد فيلم حدوداً 800 ميليون بود كه تنها 150 ميليون آن را انجمن تأمين كرد. البته بعد كه فيلم ساخته شد انجمن حدوداً 100 ميليون ديگر هم كمك كرد.»
انگار در كلمبيا زندگي ميكنيم...
سهرابي با گلايه از كم لطفيهايي كه در اكران فيلم بر او روا داشته شده است، اضافه كرد: «فيلم دو سال قبل توليد شد آن هم در دولت دهم و ترجيحم اين بود كه در همان دولت هم روي پرده رود؛ چراكه هر فيلمي فرزند زمان خود است و فيلم من نيز همين طور، به خصوص كه به لحاظ المانهاي اجتماعي بسياري از اشارات فيلم در فضاي اجتماعي دو سال قبل بيشتر حس ميشد اما باز هم فيلم ماده خام لازم براي مخاطب را دارد.» وي ادامه داد: «فيلمهايي براي اكران سرگروه ميگيرند كه آدم متعجب ميماند. از آن طرف فيلمهاي دفاع مقدسي به زحمت روي پرده ميروند و متأسفم كه فيلمهايي مهمتر از فيلم من در سالهاي اخير پشت خط اكران ماندهاند ولي فيلمهاي سخيف به راحتي اكران ميشوند. انگار در كلمبيا زندگي ميكنيم كه فيلمهاي دفاع مقدسي پشت خط اكران ميمانند و به هيچ كس هم برنميخورد!»
بايد با راه اندازي پژوهشگاههاي سينمايي، مخاطب ايراني را بشناسيم
رامتين شهبازي، منتقد در ادامه بحث با تأييد صحبتهاي سهرابي مبني بر نياز سينما به مخاطب گفت: «قطعاً مخاطب عنصري مهم در پيشرفت سينما است. در هاليوود به لحاظ وجه صنعتي سينما اين ويژگي وجود دارد كه خواستههاي مخاطب را پيشبيني ميكنند و براساس همين خواستهها پيش ميروند اما در ايران چون كار پژوهشي چنداني انجام نميشود هيچ برنامهاي براي پيشبيني خواستههاي مخاطب وجود ندارد.» شهبازي در ادامه بحث نياز مخاطب به سينما نقبي هم زد به كارگردان معروف ميلياردي سالهاي اخير و با بيان اينكه نبايد صرفاً به فيلمهاي پرفروش به عنوان آثاري باارزش توجه شود، گفت: «اينكه فيلمي 10 ميليارد فروخته هرچند به ظاهر زمينهاي است براي رونق اقتصادي اما از آن طرف هم همين فيلمهاي سطحي 10 ميلياردي هستند كه ميلياردها تومان فرهنگ ما را عقب ميبرند.»
