عبدالفتاح السيسي، رئيسجمهور مصر، چندان تمايلي به سفر خارجي ندارد و جز چند كشور معدود عربي ترجيح داده تا بيشتر در قاهره باشد. با وجود اين، دو بار طي سال جاري ميلادي به روسيه سفر كرده است.
اولين بار در نيمه فوريه و با يونيفرم نظامي به عنوان وزير دفاع و فرمانده ارتش مصر بود كه به مسكو رفت و در ديدار با ولاديمير پوتين، رئيسجمهور روسيه، به او گفت: «اجازه دهيد ابتدا بگويم كه شيفته شخصيت شما هستم». حالا حدود شش ماه از آن موقع ميگذرد و السيسي دوباره عازم روسيه شد تا در شهر سوچي و در اقامتگاه پوتين با رئيسجمهور روسيه ديدار كند. اين سفر دوباره السيسي نشان ميدهد كه اظهار ارادت و شيفتگي او در بار اول يك تعارف سياسي نيست و حكايت از نگرش واقعي السيسي نسبت به پوتين داشت كه بار ديگر او را به سوچي كشانده است. آنچه به صورت رسمي در مورد اين سفر السيسي به روسيه عنوان شده در قراردادهايي است كه در سفر قبلي منعقد شده بود و حالا هر دو طرف خواهان توسعه آن هستند.
يك سوي اين قراردادها مربوط به روابط نظامي دو طرف ميشود. گويا طرف مصري بعد از سالها دوري از روسيه بار ديگر ميخواهد بخشي از سازوبرگ نظامي خود را به رنگ روسي كند و به اين منظور قصد خريد تسليحات روسي به ميزان 3 ميليارد دلار دارد. اين تسليحات از نفربرهاي پي تي آر 82، نسل پيشرفته از پي تي آر 80 و سامانه ضدتانك كورنت گرفته تا جنگندههاي ميگ 29 و بالگردهاي كاموف 25 و ديگر ادوات نظامي را در برميگيرد.
دركنار اين حجم از قرارداد نظامي ديگر قراردادهايي مثل خريد گندم از روسيه و فروش سبزيجات و ميوه مصري به روسيه و گشايش مناطق آزاد تجاري، گسترش صنعت توريسم و ورود مصر در ساز و كار وحدت گمركي روسيه نيز در كار بوده است. به طور كلي، به نظر ميرسد كه هر دو طرف سعي دارند مناسبات خود را بيش از اين گسترده كنند كه اين امر به نوبه خود و از جهت ايجاد فصل تازهاي از روابط مصر و روسيه اهميت دارد اما اهميت اين موضوع با توجه به شرايط فعلي وجه خاصي پيدا ميكند. روسيه به دليل نقشش در اوكراين از سوي ائتلاف اروپايي- امريكايي با رژيم تحريمي روبهرو شده و حداقل براي برخي از نيازهاي اقتصادي خود احتياج به همراهي ديگر كشورها دارد و مصر نيز در شرايط فعلي از جنگ غزه و آشوب جهان عرب است كه به روابط خود با روسيه حساب خاصي باز كرده است. خريد محصولات ميوه از مصر به دليل رژيم تحريمي غرب و بسته شدن واردات غربي براي مسكو اهميت دارد اما مشاركت مصر نه تنها نشان ميدهد كه پوتين براي مقابله با رژيم تحريمي ميتواند روي كمك ديگر كشورها حساب كند، بلكه حتي اين رابطه و مشاركت دو طرفه از جهت ورود مسكو به جهان عرب آن هم بعد از بهار عربي نيز اهميت دارد.
پوتين از همان ابتداي ظهور بهار عربي نسبت به طرح و نقش غربي- امريكايي در آن مشكوك بود. او بارها بر اين موضوع و با صراحت تمام تأكيد كرده بود و به همين جهت بود كه از ابتداي ورود السيسي به صحنه سياسي مصر به صورت تمام قد از او حمايت كرد. وقتي السيسي نامزدي خود را براي انتخابات رياست جمهوري اعلام كرد، اين پوتين بود كه از آن استقبال كرد و حمايت او از السيسي حتي خشم امريكا را برانگيخت. در نظر پوتين، السيسي كسي است كه در جريان نقش و بازي امريكا در بهار عربي اختلال ايجاد كرده و همين قدر براي رئيسجمهور روسيه اهميت دارد. در مقابل، السيسي متوجه شده كه نبايد تمام تخممرغهاي خود را در سبد امريكاييها بگذارد زيرا اين سبد به هيچ وجه قابل اعتماد نيست.
او شاهد سقوط حسني مبارك و عدم حمايت امريكا از او بود و نتيجه گرفته كه رابطه امريكا را بايد با روابط روسيه در تعادل قرار داد. السيسي به اين صورت قصد ايجاد توازن در روابط خارجي خود را دارد اما در اين ميان، نبايد از علايق شخصي او نيز غافل ماند زيرا به نظر ميرسد كه او براي نقشش در سياست، الگوي پوتين به عنوان مرد آهنين را مد نظر گرفته و به همين جهت بود كه بيتعارف از شيفتگي خود نسبت به شخصيت پوتين گفته بود.
