يكي از مراجع تقليد شيعيان در پيامي تأكيد كرد: ميگويند «تفكيك محيط كار محدوديت است، مسلماً محدوديت در برابر آزادي محكوم است»، يادآور ميشويم كه اين كار مصونيت است نه محدوديت. بسان پيشگيري است كه هرگز محدوديت محسوب نميشود.
به گزارش مهر، آيتاللهالعظمي جعفر سبحاني در پيامي با دفاع از اجراي طرح تفكيك محيط كار كاركنان زن و مرد در شهرداري تهران(طرح تكريم بانوان) با تأكيد بر لزوم تعالي معنوي و تكريم زنان در جامعه تصريح كرد: هر نوع فعاليت معنوي بايد از وزارتخانهها و نهادهاي دولتي آغاز شود. اصلاحات از پايين به نتيجه نميرسد. اكنون متجاوز از 35 سال از انقلاب اسلامي ميگذرد و مصونيت زن از دستبرد بوالهوسان، يكي از نمادهاي اسلامي ماست، ولي متأسفانه در غالب دولتهاي گذشته چندان مورد عنايت و اهميت نبود. اكنون كه بحمدالله جامعه روي پاي خود ايستاده، شايسته است كه از طريق قلم و بيان و رسانهها، جامعه را براي پذيرش اين تعالي آماده سازيم و جز از خدا نترسيم و بدانيم «انتنصروالله ينصركم و يثبت اقدامكم.»
عفت و پاكدامني؛ بزرگترين سرمايه زن
وي با اشاره به اينكه بزرگترين سرمايه زن، عفت و پاكدامني اوست كه پايه خانواده را تشكيل ميدهد، خاطرنشان كرد: اسلام براي صيانت زن از دستبرد رهزنان و هوسرانان برنامههايي تنظيم كرده كه ميتواند گل باغ زندگي را از اينكه دستمايه بوالهوسان قرار گيرد، حفظ كند. استاد برجسته حوزه يادآور شد: مسلماً اختلاط زن و مرد، دختر و پسر، هرچه هم از نظر تقوا و پيراستگي در درجه بالايي قرار بگيرد، پيامدهايي دارد كه هرگز به صلاح جامعه، فرد و خانواده نيست. همه افراد يوسف زمان نيستند كه در برابر برنامههاي شكننده عصمت، پايداري كنند.
وي تأكيد كرد: هر نوع برنامهريزي در مسير صيانت از زن به معناي اين نيست كه به جامعه جوان زن و مرد از ديده ديگري نگريسته شده، بلكه به خاطر آن است كه به عفت و عصمت آنان صيانت بيشتري بخشند. اين نوع كارها جنبه پيشگيري دارد كه بهتر از درمان است.
كار شهرداري تهران خواسته شرع مقدس و به صلاح جامعه زنان است
آيتالله سبحاني در ادامه با اشاره به اجراي طرح تكريم بانوان در شهرداري تهران تصريح كرد: كاري كه اخيراً در تهران انجام گرفته، درست خواسته شرع مقدس و به صلاح جامعه زنان است و گفتار برخي از بوالهوسان كه غرض از آفرينش زن در نظر آنان چيز ديگري است، فاقد ارزش ميباشد. مسلما هر برنامه اصلاحي با خواستههاي يك اقليت ناچيز رودررو است و لذا با آن به مخالفت بر ميخيزند. وي افزود: شايسته بود چنين كار اصلاحي انقلابي مورد تقدير و تشويق قرار گيرد، ولي متأسفانه با انتقاد مغرضان روبهرو شده است، البته اين مخالفتها در برابر اراده ملت كارساز نخواهد بود.
پاسخهاي مستند به منتقدان
اين مرجع تقليد سپس به نقد نظرات منتقدين پرداخت و با طرح چند نكته كليدي، به مخالفان تفكيك محيط كار زنان و مردان (طرح تكريم بانوان) اين گونه پاسخ دادند:
1- ميگويند «تفكيك محيط كار محدوديت است، مسلماً محدوديت در برابر آزادي محكوم است»، يادآور ميشويم كه اين نوع كار مصونيت است، نه محدوديت. بسان پيشگيري است كه هرگز محدوديت محسوب نميشود. فرض كنيد محدوديت است، مگر هر محدوديت، ناپسند و هر نوع آزادي پسنديده است. عقل و خرد انسان براي او محدوديت ميآفريند و در عين حال بالاترين سرمايه انسان است در مقابل جنون كه به او آزادي حساب نشده ميبخشد.
2- گاهي ميگويند «اين كاري كه انجام گرفته كاري سياسي است، براي يك رشته اهداف سياسي برنامهريزي شده است»، بايد از اين مدعي پرسيد دليل شما بر اين ادعا چيست؟ اگر كسي برنامه اسلامي را به اجرا گذاشت ما حق داريم كار او را سياسي معرفي كنيم؟
3- گاهي ميگويند «اين كار سبب شده است كه رسانههاي خارجي عليه ما سخن بگويند»، اتفاقاً موضعگيري آنان نشانه اين است كه اين كار نقطه قوت ما است كه آنها را به هراس انداخته تا ما را از اين كار باز بدارند، اگر اين كار نقطه ضعف ما بود ما را تشويق ميكردند.
