با بزرگتر شدن تدريجي دايره اعتراضات به فيلم «رستاخيز» احمدرضا درويش و نمايش چهره حضرت قمر بنيهاشم و جمعي ديگر از شهداي كربلا، اكران يا عدم اكران اين فيلم در سينماهاي كشور در هالهاي از ابهام قرار گرفته است. با اين وجود وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي نسخه خود را براي حل مشكل اكران اين فيلم تجويز كرده است.
علي جنتي حل تمام نقصانها و مشكلات «رستاخيز» را در پوشاندن چهره حضرت ابوالفضل(ع) ديده است، اما در سوي ديگر ماجرا حجتالله ايوبي رئيس سازمان سينمايي در يك ناهماهنگي با وزير همچنان تأكيد دارد بر اينكه «عوامل اين فيلم نظرات مراجع را اخذ كردهاند و در صورت صلاحديد ميتوانند آنها را منتشر كنند.» همه اينها در حالي است كه عوامل فيلم «رستاخيز» كماكان ترجيح دادهاند كه سياست سكوت را اتخاذ كنند يا شايد هم در حال حاضر در اين فكر باشند كه اگر مانند مجيد مجيدي فيلمنامه «رستاخيز» را به قم ميبردند، شايد امروز گرفتار اين شرايط نميشدند.
اعتراضات به فيلم «رستاخيز» چه از نظر نمايش چهره شخصيتهاي مقدس در باور شيعيان و چه از نظر برخي اشكالات در روايتهاي تاريخي و محتوايي فيلم تازه وارد مرحله جديد خود شده است. اين اعتراضات از سالن نشست عوامل اين فيلم در كاخ جشنواره آغاز شده بود و درويش در آن روز بيشتر از آنكه بخواهد به خاطر پروژه گران هزينه، طولاني مدت و عظيمش تعريف و تمجيد بشنود، شنونده نقد منتقدان و رسانههايي بود كه اعتقاد داشتند چرا برخي از محتواي فيلم با روايتهاي تاريخي همخواني ندارد.
در ايام جشنواره اعتراضات به برخي جنبههاي پر حاشيه فيلم همچون نمايش چهره حضرت عباس (ع) كم و بيش مسكوت باقي ماند تا خواسته يا ناخواسته آبروي جشنواره تا پايان حفظ شده باشد. اكنون با اتمام جشنواره سي و دوم، اعتراضات به فيلم درويش كم كم در حال بال و پر گرفتن است؛ شماري از مداحان اهلبيت (ع) و علمايي چون آيتالله مكارم شيرازي تا كنون نسبت به نمايش چهره حضرت عباس (ع) هشدار دادهاند؛ اوايل هفته نيز جمعي از هيئات مذهبي با برگزاري يك تجمع نسبت به ساخت فيلم «رستاخيز» واكنش نشان دادند.
در همهمه نظرات غالباً مخالفي كه افراد و شخصيتهاي مختلف درباره «رستاخيز» بيان ميكنند اما نكته جالب توجه دو اظهارنظر تقريباً متفاوت از سوي دو چهرهاي است كه سكان سينما كم و بيش در دستان آنها است؛ در يك سو وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي ميگويد كه «براي اكران عمومي اين فيلم بايد اين نگرانيها رفع شود تا چهره حضرت عباس(ع) كاملاً مشخص نباشد.»
علي جنتي گفته است: «ما كم كم به اين حاشيهها عادت كردهايم. ساخت اين فيلم حدود هشت، 9 سال قبل آغاز شده و بيش از 90 درصد ساخت اين فيلم قبل از تشكيل دولت جديد بوده است. اين فيلم، فيلمي است كه تاريخ عاشورا را روايت ميكند و در عين حال دغدغه و نگراني مراجع براي نشان دادن تأثير حضرت عباس(ع) درست است و ما به نگرانيها نيز احترام ميگذاريم البته اين نگرانيها به كارگردان فيلم هم ابلاغ شده كه بايد آنها را مورد توجه قرار دهد.»
جنتي كه از قضا مشكل لاينحلي پيش پاي اكران عمومي اين فيلم نديده، ادامه داده است: «نگرانيهاي مراجع بايد براي اكران عمومي فيلم سينمايي رستاخيز برطرف شود.»
اما در سوي ديگر، رئيس سازمان سينمايي كشور درباره حواشي فيلم «رستاخيز» و نمايش چهره حضرت ابوالفضل (ع) نيز خاطر نشان كرد: «عوامل اين فيلم نظرات مراجع را اخذ كردهاند و در صورت صلاحديد ميتوانند آنها را منتشر كنند.»
اين دو اظهار نظر با محتواي متفاوت در كنار اعتراضات به «رستاخيز» درويش كه اوايل اين هفته با تجمع اعتراضآميز جمعي از هيئات مذهبي نسبت به ساخت و پخش آن در مسجد ارگ شكل گرفت جملگي بر ابهام كسب مجوز اكران يا عدم اكران «رستاخيز» درويش دامن ميزنند؛ اتفاقات ناخوشايندي كه براي يك فيلم با بودجه كلان ميلياردي از بخش خصوصي و نيز صرف مدت زمان يك دههاي براي ساخت آن يك فاجعه بزرگ محسوب ميشود، به خصوص آنكه بخش بزرگي از انتقادات به فيلم نيز متوجه محتوا، فيلمنامه و تاريخ فيلم است؛ هر چند درويش در نشست خبري اين فيلم در پاسخ به اين نقد گفته بود كه روايتهاي بسياري درباره قيام عاشورا وجود دارد و او در حد بضاعت خود اين فيلم را ساخته است.
«رستاخيز» و درويش در حالي استرسهاي پيش از اكران اين فيلم را از سر ميگذرانند و در نقطه ابتدايي اعتراضات در برزخ اكران شدن يا قرارگيري اين فيلم در ليست سياه فيلمهاي ممنوعه به سر ميبرند كه انتظار عقلاني بر اين بود كه كارگردان كاركشتهاي چون درويش پيش از توليد نزد مراجع تقليد برود، در خصوص فيلمنامه از آنها نظرخواهي كند، فيلمش را پيش از نمايش در جشنواره در محضر علما و مراجع تقليد به نمايش بگذارد و براي جلوگيري از اعتراضهاي احتمالي از آن رفع اشكال كند؛ نظير ذكاوتي كه مجيد مجيدي براي ساخت فيلم «محمد (ص)» به خرج داد و براي نشان دادن فيلمنامهاش به علمايي چون آيتالله نوري همداني، آيتالله مكارم شيرازي و آيتالله جوادي آملي بارها و بارها در مسير تهران – قم رفت و آمد كرد تا از بروز مشكلات آتي براي آينده فيلمش جلوگيري كند. فيلم درويش نيز در ساحت دين ساخته شده است اما درويش اين ذكاوت را به خرج نداده و حالا به نظر ميرسد كه اين كوتاهي، او و فيلمش را به دردسر بزرگي انداخته است.
