وحيد جليلي در هفتمين شب محفل سينماي انقلاب گفت: تا زماني كه مديران فرهنگي كشور پاسخگو نباشند و سلايق شخصي را به حساسيتهاي انقلاب ترجيح دهند، جشنواره سيوسوم به مراتب فاجعهبارتر از سيودوم خواهد شد.
به گزارش «جوان»، وحيد جليلي، مسئول دفتر مطالعات جبهه فرهنگي انقلاب اسلامي در ابتداي اين نشست وضعيت سينماي انقلاب را از سه زاويه مورد بحث قرار داد و گفت: وقتي كار واجبي روي زمين مانده، انجام دادن كار مستحب درست نيست. همان طور كه در حال حاضر اگرچه فيلمهاي خوبي ساخته ميشود، اما واجب و اولي ساخت فيلمهاي ديگر است. وي افزود: مشخص است كه طراحي دشمن به كجا رسيده و نقطهاي مثل سينما را حساس تشخيص داده، اما در چنين شرايطي مجموعه دستگاههاي مديريت فرهنگي كوچكترين اهميتي به اين حوزه نداشته و در ساير زمينهها مشغول شدهاند، به طوري كه اين كوتاهي، ساير كارهاي خوبشان را هم زير سؤال ميبرد.
وي در ادامه به ضلع دوم كمكاريهاي سينما اشاره كرد و گفت: دسته دوم فيلمهايي است كه نبايد ساخته ميشد، مثلاً «خانه پدري» با بودجه نيروي انتظامي در همان دورهاي كه گشت ارشاد در خيابانها با بدحجابي مبارزه ميكند، ساخته شده است يا در جشنواره امسال در اوج جنگ نرم و در شرايطي كه امريكا «آرگو» و «گلاب» را ميسازد، دوستان ما «طبقه حساس» ساختهاند؛ همچنين بنياد روايت فتح كه قاعدتاً بايد يادآور نامهايي همچون آويني باشد، «50 قدم آخر» را ميسازد.
جليلي افزود: ضلع سوم كه نوعاً در كنار كارهاي خوب و بد از آن غفلت ميكنيم، كارهايي است كه اصلاً ساخته نميشود. مدير دفتر مطالعات جبهه فرهنگي انقلاب اسلامي تشريح كرد: يكي از مشكلات اصلي ما در جمهوري اسلامي اين است كه اصلاً نقد سينما نداريم و فقط فيلمها را نقد ميكنيم، در صورتي كه اگر منتقد سينمايي داشتيم به ما ميگفت كه اين 20 فيلم بايد در سال جاري ساخته شود؛ همان طور كه اسكار به «آرگو» و «سيدقيقه نيمهشب» جايزه ميدهد تا سازمان توليد و تماشاي فيلمش را متناسب با امپرياليسم امريكا طراحي كند.
جليلي تأكيد كرد: اگر بعد از ترور شهيد عليمحمدي با ساخت آثار هنري ميتوانستيم هزينه اين جنايت سنگين را بر آنان تحميل كنيم، در تجديد نظر آنها تأثير نداشت، در صورتي كه آنها با هزينههاي هنگفت «ندا آقا سلطان» را قهرماني جهاني كردند، اما ما حتي در داخل ايران هم كاري نكرديم كه حداقل جوانان اسم و عكس شهيد شهرياري را با هم تطبيق بدهند، آيا ما كه در اين انعكاسها كوتاهي كرديم در خون شهداي بعدي سهيم نيستيم؟
اين كارشناس فرهنگي همچنين ادامه داد: مثلاً ماجرايي مثل فتنه كه به فرموده رهبري فقط با تبيين از بين ميرود، به راحتي از طرف دولت قبلي ناديده گرفته شد و فيلمنامههايي كه ما به آنها پيشنهاد داديم رد شد تا تصميم گرفتند «آشغالهاي دوست داشتني» بسازند و شورش اشرافيت بر جمهوريت را به تصوير بكشند. جليلي تصريح كرد: شايد همه فكر ميكنند حرفهاي ما تند است و افراطي عمل ميكنيم، در صورتي كه اين واقعيت كه فيلمسازان ضد انقلاب با ميلياردها پول دولت فيلمي عليه نظام ميسازند، واقعيتي افراطي است و آنها هستند كه تفكري حسابي دارند و صدها مضمون زيباي انقلاب را حذف ميكنند و فيلمي درباره آن نميسازند. وي افزود: بنياد روايت فتح در اوج اين جنگ نرم كجاست؟ لابد فكر ميكنند با ساختن «قلادههاي طلا» حجت را تمام كردهاند يا مثلاً حوزه هنري كه نه تنها كاري از پيش نميبرد، بلكه يكي از مديران رسمياش از فيلمهاي حامي فتنه دفاع ميكند. من ميخواهم بدانم صنعت سينماي ما از صنعت هستهاي كمارزشتر است كه اين قدر درهايش را باز كردهايد كه عناصر معاند يا حداقل بيغيرت در آن نفوذ كردهاند. كارشناس فرهنگي كشور گفت: به عنوان مثال وقتي فيلم «بوسيدن روي ماه» ساخته شد، من به آن مدير فرهنگي گفتم چرا در خانه اين خانوادههاي شهيد يك عكس امام نيست و او جواب داد خواستيم براي همه جذاب باشد! اين بيانگر همان تفكر افراطي و حذفي آنهاست كه به راحتي تصوير امام انقلاب را حذف ميكنند. وي صراحتاً اظهار داشت: تا زماني كه مديران فرهنگي كشور پاسخگو نباشند و سلايق شخصي را به حساسيتهاي انقلاب ترجيح دهند و زير سايه شيفتگي به شبكههاي روشنفكري حركت كنند، اوضاع به همين منوال خواهد بود.