اين موضوع باعث شد كه «امروز» نيزدر ميانههاي نمايش از كف زدنهاي اعتراض آميز مخاطباني كه از ريتم فيلم خسته شده بودند بينصيب نماند؛ از همان دست اتفاقاتي كه در روزهاي گذشته براي بسياري از فيلمهاي حاضر در جشنواره افتاده بود.
ميركريمي در همان ابتداي كار و پيش از نمايش اين فيلم به همراه كيوان كثيريان روي سن سالن نمايش آمد و رو به تماشاگران كرد و گفت: «بخاطر اتفاقاتي كه در چند روز اخير در سالن افتاده آدم ميترسد فيلمش را نشان دهد!»
ميركريمي براي توصيف حال و هواي فيلم جديدش اين جملات را نيز اضافه كرد: «سعي ميكنم كمتر از خاطرات فيلمهاي قديمي براي ملات كار جديد استفاده كنم و خاطرهها را كنار ميگذارم.»
ميركريمي خطاب به تماشاگران حاضر در سالن اين را هم گفت كه هر وقت دوست داشتيد از سالن خارج شويد و هر طور دوست داشتيد دست بزنيد چراكه من همين جا نشسته ام!
كثيريان هم در پاسخ به او گفت: «دوستان هم براي آقاي كيميايي و هم براي پوراحمد احترام قائل هستند اما توقعشان اين است كه اين دوستان هم براي پيشينه خود احترام بيشتري قائل باشند. شايد اين واكنشها با اينكه خوب نيست اما كمي به نفع همه باشد.»
اين جملات كثيريان با تشويق حاضرين در سالن همراه شد؛ در نهايت نيز با وجود همه اين مقدمه چينيها «امروز» آن فيلم مورد انتظارهميشگي از سينماي ميركريمي نبود؛ اثري كه از نظر شمار زيادي از منتقدان و نيز اهالي رسانه ريتمي كند داشت، خواب آوربود و در حد همان ايده و طرح اوليه فيلمنامه باقي مانده بود. هر چند ميركريمي نظري خلاف اين را داشت و در نشست نقد و بررسي كماكان تأكيد ميكرد كه فيلمش از ريتم خوبي برخوردار است.
ميركريمي در نشست نقد و بررسي فيلمش بيشتر از اينكه تعريف و تمجيد منتقدان و اهالي رسانه را بشنود سؤالات انتقادي آنها را شنيد كه با جوابهاي تك كلمهاي تمام اين انتقادها را نفي ميكرد؛ تا جايي كه مجري برنامه اين روش پاسخگويي او به سؤالات را به ديالوگهاي پرويز پرستويي در نقش يونس تشبيه كرد؛ پرويز پرستويي يكي از كم ديالوگترين نقشهاي خود را در «امروز» تجربه كرده است.
وجود نامي چون ميركريمي در ميان اسامي حاضر در جشنواره سي و دوم كه در دورههاي پيشين با آثاري چون «يه حبه قند» و «به همين سادگي» براي جنس و سبك خاص سينمايي خودش مخاطبان زيادي را جلب كرده بود يك نوع وزنه قوت تلقي ميشد اما به نظر ميرسد كه در جشنواره امسال اين ميركريمي همان ميركريمي سابق نبود !
