ديروز در فيلم «زندگي جاي ديگريست» سكانسي وجود داشت كه پسر نوجوان خانواده كه دچار بلوغ زودرس نيز شده است، شبانه به قصد خيابانگردي با ماشين پرايدش از خانه بيرون ميرود، سيگاري بر ميدارد و سعي ميكند اداي سيگار كشيدن پدرش را در آورد و با اين كار سرحال ميشود. ديروز هم در فيلم زندگي مشترك آقا و خانم محمودي نيز دختر خانواده تحت تأثير سيگار كشيدن دختر خالهاش از علاقهاش به سيگار ميگويد. اينها دو صحنه جدا از تمايل نوجوانان به سيگار بود. اما اين علاقه از كجا شكل ميگيرد؟ در خبر خواندم كه مركز كنترل و پيشگيري بيماري امريكا نتيجه تحقيقي 10 ساله علت اصلي افزايش مصرف سيگار در ميان نوجوانان را فيلمهاي بزرگ با هنرپيشههاي محبوب كه مدام سيگار ميكشند، عنوان كرده است.
نمايش صحنههاي جذاب سيگار كشيدن، مرحله اول براي سيگاري شدن نوجوانان و چه بسا افرادي كه سيگار را ترك كردهاند، است. مطالعات مركز درمان و پيشگيري از بيماري امريكا اعلام كرده، جوانان و نوجوانان پس از تماشاي اين فيلمها، رغبت زيادي به كشيدن سيگار پيدا ميكنند. اين مركز از طريق نظرسنجيهاي متعدد و ميزان فروش سيگار در سينماها به اين نتايج دست يافته است.
همچنين اين مركز اظهار داشته 44 درصد بزرگسالان نيز سيگار كشيدن را پس از تماشاي يك سكانس اين چنيني فيلم، تجربه و آغاز كردهاند. در دو روز اول جشنواره به شخصه فيلمي را نديدم كه در آن نمايش سيگار كشيدن وجود نداشته باشد، نقشهاي اول فيلمها اكثراً سيگاري بوده و به كشيدن سيگار اعتياد شديدي دارند. اپيدمي سكانسهاي پردود و گردش سيگار در ميان انگشتان قهرمان عصبي فيلمها در اين دور روز آنقدر تكرار شده است كه به حد كافي ملكه ذهن بينندهها شود.
زماني كه در امريكا The Motion Picture Association of America يا همان (MPAA) يكي از موارد درجه بندي سني فيلمها را داشتن صحنههاي سيگار كشيدن اعلام كرده است، چرا ما نبايد نسبت به افزايش صحنههاي پك زدن به سيگار را در فيلم هايمان حساس باشيم و آنها را كنترل و محدود نكنيم؟ بيبي سي در گزارشي مينويسد: اداره بهداشت انگلستان خواستار آن شده است كه تمام ماركهاي تجاري سيگار از صحنه فيلمها حذف شود و نيز قبل از همه فيلمهايي كه در آن هنرپيشهها سيگار ميكشند، آگهيهايي به اين مضمون پخش شود كه «سيگار براي سلامت شما ضرر دارد». آن وقت ما در فيلم هايمان چه چيزي را تبليغ ميكنيم؟ وقتي فيلمسازي خود را متعهد ميداند معضلات اجتماعي را نشان دهد، آيا به اين مسئله فكر نكرده است كه نشان دادن سيگاري بودن قهرمان فيلمش در ذهن ما ايرانيهاي عاشق قهرمان ميتواند تا چه حد نتايج بدي را به همراه داشته باشد؟
