چگونه ذهنمان را آرام نگه داريم؟!

شفاف: اكثر ما در شهرهاي شلوغي زندگي مي كنيم كه در ساكت ترين لحظات هم پر از صداست؛ صداي بوق ها، ادم هايي كه با هم گلاويز مي شوند، خنده بچه ها و تلويزيون هايي كه هر كدام شان يك برنامه را پخش مي كنند اما در همين دنياي شلوغ با چند دقيقه تمرين هوشياري روزانه مي توانيد حال خود را بهتر كنيد. شايد بگوييد با وجود اين همه صدا كه بخش زيادي شان آزاردهنده و ناهنجار هم هستند، چطور مي شود تمركز كرد، اما باور كنيد ممكن است. شما مي توانيد با وجود همهمه اي كه هر روز در آن قرار مي گيريد، باز هم تمركز كرده و روان تان را آرام كنيد. كافي است از همين امروز اين تكنيك ها را تمرين كنيد تا بعد از چند هفته در تمركز كردن حرفه اي شويد. دكتر رابرت پاف روانشناس و متخصص تكنيك هوشياري در اين باره توضيحاتي را به شما ارائه مي دهد.

نقطه آرامش را پيدا كنيد

كافي است يك گوشه از خانه را براي آرامش گرفتن انتخاب كنيد؛ گوشه اي كه مي تواند وسط اتاق پذيرايي يا حتي كنج آشپزخانه باشد. شما بايد مكاني كه قرار است هر روز در آن آرامش بگيريد را بشناسيد و چه سكوت بر آن حاكم باشد و چه پر از سروصدا باشد، بايد بتوانيد ذهن تان را در آن نقطه آرام كنيد. مي دانيم كه عجيب به نظر مي رسد اما نااميد نشويد و ادامه مطلب را بخوانيد.

سكوت را بشنويد

نيازي نيست از همه بخواهيد ساكت باشند. در ميان همه صداهاي آنها، كافي است شما سكوت را بشنويد. فكر مي كنيد نمي شود؟ پس تصور كنيد كه در خانه هستيد؛ خانه اي كه صندلي،‌ تلويزيون و ميز دارد يا اينكه در اتومبيل تان هستيد؛ اتومبيلي كه چرخ، صندلي و دنده دارد. در هر دو جا، چيزهايي در اطراف شما هستند اما با وجود انها، فضاهاي خالي هم وجود دارد؛ فضايي كه در آن صندلي و دنده قرار نگرفته است. حالا همين الگو را در مورد صدا پيدا كنيد. در اوج همهمه خانه شما هم مي تواند هيچ صدايي وجود نداشته باشد. مي توانيد يك گراند سكوت را براي همه آن سروصداها تصور كنيد. بر اين سكوت تمركز كنيد و ذهن تان را هوشيار نگه داريد. هوشيار و درست در همان لحظه و در همان مكان.

نفس بكشيد

گفتيم بايد بدانيد نسبت به همه صداها هوشيار باشيد. حالا وقت آن است كه با همين پيش فرض نفس بكشيد؛ نفسي عميق و آرام و هر وقت كه ذهن تان صداهاي اطراف را بيشتر از پس زمينه ساكت شان شنيد، دوباره به تنفس تان توجه كنيد. يك تكنيك ديگر هم كمك گرفتن از هدفون و موسيقي آرام است. شما مي توانيد با توجه به تنفس يا موسيقي اي كه در گوش تان پخش مي شود آرامش بگيريد. تمركز بر نفس باعث مي شود افكاري كه در ذهن تان پديدار مي شود را مشاهده كنيد و به تدريج دست از درگير شدن با آنها برداريد. نفس آرامي كه به دم و بازدمش نگاه مي كنيد، مي تواند حال تان را آرام آرام بهتر كند. اينكه در جريان نفس كشيدن چشم هايتان باز، بسته يا نيمه باز باشد برعهده خودتان است اما تصور نكنيد با چشم باز نمي شود تمركز كرد.

مبارزه نكنيد

در جريان اين تمرين ها، ذهن شما مدام فرار خواهد كرد. مثل بچه اي كه از مشق نوشتن خوشش نمي ايد و با كوچكترين چيزي حواسش پرت مي شود، ذهن شما هم از هوشيار شدن مي گريزد. اما اين وظيفه شماست كه شاهد فرار كردن ذهن تان هم باشيد و بدون تنبيه، با آرامش آن را سر تمرين بازگردانيد. صداي فرياد يك فروشنده دوره گرد هيچ كدام نبايد آزارتان دهد بلكه به محض آمدن به ذهن تان بايد با كنجكاوي دنبالش كنيد و با مشاهده آن صدا آرامش كنيد تا خودش جايش را به افكار آرامش بخش بدهد.

بهانه نگيريد

شما بايد درست در آن لحظه به چيزي كه مي خواهيد فكر كنيد. مهم نيست كه كجا هستيد. مهم نيست كه در اطراف شما چه صداهايي جريان دارد. شما حتي زير بلندگوي يك مركز خريد كه اجناس تازه را تبليغ مي كند هم مي توانيد به آرامش برسيد. كافي است بتوانيد شاهد تنفس تان باشيد، شاهده جملاتي باشيد كه دوست داريد بشنويد و شاهد موضوعي باشيد كه دوست داريد به آن فكر كنيد. شلوغي را بهانه نكنيد. آرامش بايد به ذهن شما بازگردد نه به دنياي اطراف تان. تصور نكنيد صداهاي اطراف مزاحم شما هستند. آنها جزئي از محيطي هستند كه قرار است در آن آرامش بگيريد. پس با عصبانيت آنها را از ذهن تان بيرون نكنيد. در تكنيك هوشياري، شما قرار نيست با هيچ حسي گلاويز شويد، بلكه بايد به آن نگاه كرده و رامش كنيد.

فرار نكنيد

براي آرام شدن در شلوغي نبايد از آن فرار كنيد. به اين مثال توجه كنيد. وقتي يك پشه ما را نيش مي زند، فوراً جاي نيشش را مي خارانيم اما خاراندن در واقع اثر نيش را بزرگتر و آزاردهنده تر مي كند. به عبارت ديگر، اگر شما خارش نيش را ناديده بگيريد، خيلي زود از آن خلاص مي شويد. اين همان كاري است كه بايد با سروصداها بكنيد. نمي گوييم آنها را ساكت كرده يا از آنها فرار كنيد. برعكس بايد نسبت به همه صداها هوشيار باشيد.