بر اساس آمارهاي فدراسيون بينالمللي بيماري ديابت درحال حاضر حدود ۳۷۱ ميليون نفر به بيماري قند مبتلا هستند. در هر شش ثانيه يك نفر و سالانه ۵ ميليون نفر بر اثر ابتلاي به بيماري ديابت جان خود را از دست ميدهند. اگرجلوي افزايش موارد بيماري قند گرفته نشود، تقريباً 10 درصد جمعيت جهان درسال ۲۰۳۰ ميلادي ديابتي خواهند بود. انتظار ميرود تعداد افراد مبتلا به مرض قند درنيمه جنوبي قاره آفريقا، طي ۲۰ سال آينده دو برابر شود. در كشورهاي درحال توسعه كه بخش عمده جمعيت آنها داراي اضافه وزن و فعاليتهاي بدني محدود هستند، نوع دوم مرض قند رو به افزايش دارد. بيش از۸۰ درصد از موارد مرگ ناشي از ابتلا به بيماري قند در كشورهاي فقير و متوسط جهان نظير سنگال رخ ميدهد جايي كه مردم از دسترسي به امكانات پيش رفته بهداشتي و درماني محرومند.
پزشكان ميگويند درصورت عدم پيگيري و درمان به نابينايي، بروز امراض كليوي، قطع پا و مرگ زودرس منجر ميشود. جديدترين ارزيابي فدراسيون بينالمللي ديابت با نرخ ۸ و ۴ دهم درصدي ابتلاي جمعيت بزرگسال به ديابت همخواني دارد. اين سازمان پيشبيني كرده است تا سال ۲۰۳۵ تعداد افراد مبتلا به ۵۹۲ ميليون نفر خواهد رسيد؛ رقمي كه از افزايش ۵۵ درصدي اين بيماري حكايت ميكند. چين از جمله كشورهايي است كه تعداد كل افراد مبتلا به ديابت در آن از ساير نقاط جهان بسيار بيشتر است. انتظار ميرود تعداد مبتلايان به بيماري ديابت در چين تا سال ۲۰۳۵ به بيش از ۱۴۲ ميليون نفر بالغ شود. درحال حاضر بالغ بر ۹۸ ميليون نفر در چين به ديابت مبتلا هستند. ديابت نوع اول بيشتر دراثركمبود انسولين و در كودكان و جوانان و ديابت نوع دوم بيشتر در اثر مقاومت سلولهاي بدن نسبت به انسولين و در افراد بالاي 30 سال مشاهده ميشود. پرادراري، پرخوري، كاهش شديد وزن، خستگي و ضعف، رنگ پريدگي، گزگز دست و پا، تأخير در بهبود زخمها و تاري ديد از شايعترين علائم اين بيماري هستند. كساني كه سابقه ابتلا به ديابت در افراد درجه يك فاميل دارند، افراد چاق يا داراي اضافه وزن، افرادي كه فشارخون بالاي 140 روي 90 دارند، زناني كه سابقه ديابت حاملگي دارند، زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلي كيستيك و افراد كمتحرك بيشتر در معرض خطر ابتلا به ديابت هستند. موارد ابتلاي به ديابت نوع دوم و اپيدمي اين بيماري در كشورهاي در حال توسعه در شرايطي به سرعت در حال افزايش است كه تعداد زيادي از مردم اين كشورها، سبك زندگي شهري و رژيمهاي غذايي غربي را جايگزين سبك زندگي سنتي خود كردهاند. چاقي و ورزش نكردن از جمله عوامل عمده ابتلاي به بيماري ديابت نوع دوم به شمار ميروند. ديابت نوع دوم وقتي روي ميدهد كه انسولين توليد شده به درستي عمل نميكند. اگر به ديابت مبتلا باشيد، بدن شما نميتواند به درستي از قند انباشته شده در خون به عنوان سوخت استفاده كند. به اين دليل كه يا پانكراس شما انسولين توليد نميكند يا ميزان انسولين توليدي كافي نيست يا اينكه انسولين توليدي به درستي عمل نميكند. داشتن رژيم غذايي مناسب، ترك سيگار، كنترل به موقع قند خون و پرهيز از زندگي كمتحرك علاوه بر اينكه در پيشگيري از اين بيماري كمككننده است، در افرادي كه مبتلا به ديابت هستند نيز در كنترل بهتر خون و جلوگيري ازعوارض آن نقش مؤثري دارد. ديابت نوع اول وقتي روي ميدهد كه سلولهاي توليدكننده انسولين در بدن از بين رفته باشند. انسولين كليدي است كه درهاي سلولهاي بدن را باز ميكند. وقتي در باز شد، قند ميتواند وارد سلولها شده و در نتيجه به عنوان سوخت مصرف شود. در ديابت نوع اول، هيچ انسوليني در بدن موجود نيست بنابراين كليدي براي باز كردن در سلولها وجود ندارد و قند در خون باقي خواهد ماند. بر اساس محاسبه اين فدراسيون بينالمللي، ديابت سالانه براي نظام بهداشت و درمان كشورها ۵۴۸ ميليارد دلار هزينه دربردارد و احتمال دارد اين هزينه تا سال ۲۰۳۵ به بيش از ۶۲۷ ميليارد دلار بالغ شود.
منبع: TodaysZaman. com
