هيئت ديپلماتيك عربستان در سازمان ملل بعد از سالها رايزني و لابيگري در نهايت توانست عضويت غيردائم شوراي امنيت را به مدت دو سال به دست آورد وحتي آن را جشن بگيرد، اما ساعاتي بعد وزارت امور خارجه عربستان با صدور بيانيهاي با انتقاد از عملكرد شوراي امنيت در قبال بحران سوريه، فلسطين و عاريسازي خاورميانه از تسليحات كشتار جمعي از عضويت خود انصراف داد كه اين مسئله در همان حالي كه تعجب مسئولان سازمان ملل و واكنشهاي متفاوت برخي از اعضاي دائم شوراي امنيت را برانگيخت، گمانه زنيهاي مختلف را درباره دلايل اتخاذ اين تصميم در پي داشت.
برخي ازكارشناسان با اين استدلال كه سفير عربستان و دستگاه وزارت امور خارجه اين كشور وقت و هزينه زيادي براي كسب كرسي شوراي امنيت صرف كرده بود علت تغيير آني تصميم دستگاه ديپلماسي اين كشور را ناشي از فشارهاي وارده از سوي پادشاه ميدانند و بر اين عقيدهاند كه پادشاه عربستان ميخواهد پسرش را جانشين سعود الفيصل وزير خارجه فعلي كند كه در حال حاضر معاون وزير امورخارجه عربستان سعودي است. اين گروه از كارشناسان تغيير تصميم آني عربستان در رد كرسي غير دائم شوراي امنيت را مصداقي از جنگ قدرت در هيئت حاكمه اين كشور ميدانند.
برخي ديگر از كارشناسان علت را در تحولات كلان منطقه جستوجو ميكنند كه اصطكاك و بعضاً شكاف را در مواضع امريكا و عربستان رقم زده است. اين ديد دست كم روي دو موضوع متمركز ميشود. نخست گشايشي است كه در روابط ايران و امريكا در عرصه روابط دوجانبه و در عرصه مسئله هستهاي ميان ايران و گروه 1+5 ايجاد شده است. دوم بحران سوريه است كه عربستان انتظار داشت به تغيير نظام سياسي آن دست يابد تاخلأ ناشي از تضعيف جايگاه خود را در عراق و لبنان جبران كند. هرچند عربستان در اين مورد از امريكا هم به علت توافق با روسيه بر سر خلع سلاح شيميايي سوريه و عبور دادن اين كشور از خطر حمله نظامي شاكي است، اما مخاطب اصلي عربستان در اين مورد روسيه است كه تاكنون دست كم دو بار با توسل به حق وتو از اقدام نظامي ناتو به سوريه جلوگيري كرده و از اجراي طرح براندازي ممانعت به عمل آورده است. به طور خلاصه از اين ديد ميتوان گفت انصراف عربستان از پذيرش عضويت غيردائم شوراي امنيت از مجموعه عواملي همچون اختلاف با امريكا بر سر اخوانالمسلمين در مصر تا قطعنامه شوراي امنيت در مورد پرونده سلاحهاي شيميايي در سوريه يا گامهاي امريكا به سوي برقراري رابطه و آشتي با ايران نشأت ميگيرد.
اما در مجموع «قهر ديپلماتيك» و «سياست صندلي خالي» عربستان هر دليلي كه داشته باشد نتايج منفي براي سياست خارجي اين كشور رقم زده و اين ذهنيت را در ميان مسئولان سازمان ملل پديد آورده كه دولت سعودي با جامعه جهاني تعامل سازنده نداردكه اين موضوع جدا از اظهارات تند جفري فيلتمن معاون سياسي دبيركل سازمان ملل خطاب به مسئولان سعودي در نشست سالانه مجمع عمومي سازمان ملل در اظهارت خود وي نيز انعكاس يافته است.
همچنين اين نقد به مواضع جديد عربستان وارد شده است كه اگر اين كشور واقعاً به فكر مسئله فلسطين بود پس چرا تاكنون به اقدامي در اين زمينه دست نزده بود؟ با اين حال اگر موضع جديد عربستان واقعاً نشانهاي از تمايل اين كشور به مقابله با سياستهاي يهوديسازي رژيم صهيونيستي در قدس و تسليحات كشتار جمعي آن باشد، ميتواند بخشي از ناكاميهاي منطقهاي اين كشور را جبران كند، اما در غير اين صورت بر اين ناكاميها خواهد افزود.
