تيتراژ سريالهاي مناسبتي معمولاً در ذهن مردم باقي ميماند. خيلي از خوانندهها هستند كه به واسطه خواندن براي تيتراژ سريالي، يك شبه ره صد ساله شهرت را طي كردهاند. اما گويا خواندن براي تيتراژ سريالها آنچنان كار سادهاي نيست و صحبت از مافيا و باند بازي در ميان است. مخصوصاً اينكه كل تيتراژهاي سريالها توسط چند خواننده محدود خوانده ميشود و با وجود داشتن تعداد زياد خوانندگان مجوزدار، همان تعداد اندك تيتراژها را قبضه كردهاند.
ماني رهنما كه خود يكي از خوانندگان تيتراژ سريالها است، ميگويد: «مسئله تكراري بودن خوانندگان تيتراژ به مافيا و لابيهايي كه انجام ميشود برميگردد. اينگونه كارها نه تنها به هنر ما كمك نميكند بلكه ضربه هم ميزند. از آن بدتر اين است كه خوانندهاي در تيتراژ سريال يا فيلمي يك اوجي را ميخواند در صورتي كه همان خواننده در كنار گوش من خوانده و واقعاً اصوات «مي» به بالا را هم مشكل ميتواند بخواند يعني همه اين فضاها و صداهاي شخص توسط دستگاه و به صورت مجازي و الكترونيكي ايجاد ميشود».
رهنما در ادامه ميگويد: «در حال حاضر خواندن تيتراژ سريالهاي تلويزيون در اختيار مافيايي است كه به تنها چيزي كه توجه نميكند، كيفيت كار است. در اين اوضاع اصلاً زيبا بودن ترانه، ملودي، تنظيم و اجراي نهايي مهم نيست! چون متأسفانه بيشتر از كيفيت، پشت پردهها هستند كه تعيين ميكنند چه كسي تيتراژ را بخواند. اميدوارم رفتهرفته اين وضع اصلاح شود. اگر بخواهيم به گيشه و جلب نظر مخاطب به خصوص مخاطب عام توجه كنيم به خطا رفتهايم اما اگر ساخت اين تيتراژها ضرورت داشته باشد هم تصاوير سريال در ذهن مخاطب ماندگار ميشود.»
