
در مقطعي كه تمام دنيا به دو بلوك شرق و غرب تقسيم ميشد و تقريباً تمام
كشورهاي جهان در زير مجموعه امپرياليسم و كمونيست شرق و بريتانيايي كه
روباه پير استعمار بود خلاصه ميشدند شخصي با نام روحا... علم به دست در
جهان هستي بر ضد مستكبرين و ظالمان زمان برخاست و انقلابي را به بار آورد
كه از آن به نام انفجار نور ياد ميكنند. انقلاب اسلامي ايران مهمترين
حادثه قرن بيستم به شمار ميآيد كه تمام هيمنه غرب و شرق و آنگلوساكسونها
را سوزاند و باعث شد براي اولين بار تمام ظالمان زمان به وسيله صدام ملعون
در پشت يك خاكريز متحدانه عليه انقلاب اسلامي دست به تهاجم بزنند. جنگي به
نام جنگ ايران و عراق به راه افتاد كه امروزه متأسفانه با همين نام در ميان
ملت ما جا افتاده است، اما در واقع جنگ به پا شده جنگ جهاني ديگري محسوب
ميشد و تقريباً تمام مستكبران عليه مستضعفان به پا خاسته بودند. اما بعد
از پيروزيهاي سپاه اسلام در برابر جبهه كفر آمريكا خود مستقيماً دست به
كار شده و وارد جنگ عليه انقلاب ميشود، طوري كه در خليج فارس مستقيماً با
نيروهاي خود عليه ايران دست به اقداماتي خصمانه ميزند و در حالي كه كشور
ما مشغول دفاع در برابر هجمه رژيم بعث و زورگويان جهان بود، به ناچار وارد
جنگي تمام عيار با امريكا در خليج فارس شد. متأسفانه امروزه به دليل اينكه
بخشي از تاريخ معاصر ما آلزايمر گرفته! در مقاطعي سعي شد با مفاهيمي چون
تعامل با جهان و گفتوگوي تمدنها و ... از بازگويي برخي از حقايق چشمپوشي
شود. ديگر نسل امروز حتي نميداند چه اقدامات كثيفي عليه انقلاب و كشور و
ملت ما از سوي استكبار جهاني روي داده است. ۱۲ تير سال ۶۷ يك فروند
هواپيماي مسافربري جمهوري اسلامي كه از فرودگاه بندرعباس به قصد دبي در
حال حركت از آسمان خليج هميشه فارس بود توسط نيروهاي متجاوز امريكايي مورد
اصابت موشك قرار گرفت و تمام مسافران و خدمه اين هواپيما به شهادت رسيدند.
به همين منظور در سالگرد اين فاجعه تلخ انساني و تجاوزكارانه نيروهاي
امريكايي مروري بر اين جنايت جنگي مدعيان آزادي و دموكراسي مياندازيم.
خليج نيلگون يا درياي خوندر
دوازده تيرماه ۱۳۶۷ شمسي برابر با سوم ژوئيه ۱۹۸۸ ميلادي، هواپيماي
مسافربري ايرباس ايران كه از بندر عباس عازم دبي بود، برفراز آسمان آبي
خليج فارس و در نزديكي جزيره هنگام مورد حمله يگانهاي دريايي و متجاوز
امريكايي مستقر در آبهاي خليج فارس قرار گرفت. اين هواپيما كه با موشك ناو
جنگي وينسنس مورد حمله عمدي نيروهاي متجاوز قرار گرفته بود ۲۹۸ نفر مسافر و
خدمه داشت كه تمامي آنها اعم از مرد و زن و كودك و نوجوان و كهنسال با
وقوع اين جنايت فجيع به شهادت رسيدند. در ميان سرنشينان اين هواپيما، ۶۶
كودك زير ۱۳ سال، ۵۳ زن و ۴۶ تبعه كشورهاي خارجي نيز بودند كه همگي كشته
شدند. مورد اصابت قرار دادن و زدن هواپيماي مسافربري ايران توسط
گاوچرانهاي امريكايي در حقيقت يكي ديگر از مراحل رويارويي عربدهكشان و
مستكبران با انقلاب اسلامي ايران براي تقويت متجاوزان عراقي در جبهههاي
جنگ بود. پس از سقوط اين هواپيما، مقامات امريكايي براي توجيه اين جنايت ضد
بشري و انساني دلايل ضد و نقيضي عنوان كردند تا اين جنايت تاريخي را يك
اشتباه قلمداد كنند.
شرح ماجرايك سال پس از
تجاوز رژيم عراق عليه انقلاب اسلامي ايران در سال ۱۳۶۰ حمله به كشتيهاي
تجاري در خليج فارس شروع شد و با اعلام مينگذاري سواحل بندر امام(ره) و
حمله به دوكشتي تجاري در تاريخ ۳۱ دي ماه ۱۳۶۰ امنيت خليج فارس به وسيله
عراق مختل شد و پس از آنكه فرانسه در سال ۱۳۶۳ هواپيماي سوپراتاندارد و
موشكهاي اگزوسه را به عراق تحويل داد، گستره ميداني اين حملات بيشتر شد.
در برابر اين حملات كه عراق به صراحت مسئوليت آنها را به گردن ميگرفت
شوراي امنيت سازمان ملل عكسالعمل مناسبي نشان نداد، اما در مقابل با
انتساب به دور از واقعيت چند حمله به ايران و شكايت شوراي همكاري
خليجفارس، شوراي امنيت در ۱۱ خرداد ۱۳۶۳ مطابق با اول ژوئن ۱۹۸۴ ميلادي
اقدام به صدور قطعنامه ۵۳۳ كرد و در آن خواستار توقف حملات شد. از شروع جنگ
تا ۱۰ ژوئيه ۱۹۸۴ ميلادي ۱۱۳ كشتي در خليجفارس مورد حمله موشكي قرار
گرفتند. جمهوري اسلامي ايران در ژانويه ۱۹۸۵ ميلادي به دبير كل سازمان ملل
اعلام كرد كه از هرگونه اقدامي براي تأمين آزادي و امنيت كشتيراني در
خليجفارس حمايت و استقبال خواهد كرد. اما حملات به كشتيها ادامه يافت تا
تيرماه ۱۳۶۶ در حدود ۵/۸ تن كالا از محمولههاي كشتيها در خليجفارس به
زير آب رفت. ۴۱ كشتي كاملاً نابود شدند و به ۳۴ تن از محمولههاي آنها آسيب
وارد شد. بيش از ۳۰۰ نفر از ملوانان كشورهاي گوناگون كشته شدند و همين
تعداد تقريباً مجروح شدند. بدين ترتيب عراق در رسيدن به هدف خود مبني بر
بينالمللي كردن جنگ خليجفارس تا اندازه زيادي موفق شد و به اين ترتيب
كشورهاي زورگوي غربي و در رأس آنها امريكا در خليجفارس حضور يافتند و در
نهايت كار به جايي رسيد كه نفتكشهاي كويتي با پرچم امريكا در خليجفارس
حركت كردند و اسكورت كشتيها و نفتكشهاي زيرنظر امريكا توسط نيروي دريايي
امريكا در خليجفارس آغاز شد. دستاورد ايجاد اين شرايط در خليجفارس توسط
رژيم بعث و دامن زدن به اين ناامنيها توسط نيروي نظامي ايالات متحده در
خليجفارس حمله به هواپيماي مسافربري جمهوري اسلامي ايران در خليجفارس و
شهادت ۲۹۸ نفر در ۱۲ تير ۱۳۶۷ بود.
واكنش منفعل شوراي امنيت
پس از اصابت موشكهاي ناو جنگي وينسنس به ايرباس جمهوري اسلامي در سوم
ژوئيه ۱۹۸۸ همه مسافران و خدمه هواپيما به صورت وحشتناكي به شهادت رسيدند.
طي اين تجاوز آشكار و كثيف گاوچرانهاي متجاوز، ايران در روز ۱۴ تير ۱۳۶۷
طي نامهاي به رئيس شوراي امنيت خواستار تشكيل جلسه فوري شورا براي رسيدگي
به موضوع شد. ۱۶ ژوئيه ۱۹۸۸ ميلادي شوراي امنيت تشكيل جلسه داد. از سوي
ايران دكتر ولايتي وزير امور خارجه وقت در قسمتهايي از سخنان خود عنوان
كرد: حضور نظامي امريكا در خليجفارس تنها منادي مرگ و بيقانوني و شرارت
بوده و جز ناامني چيزي به ارمغان نياورده است. عمل جنايتكارانه امريكا در
حمله به هواپيماي كشوري به هيچ وجه در قالب دفاع مشروع قابل توجيه نيست. پس
از چندي شوراي امنيت در جلسه شماره ۳۸۳۱ خود در تاريخ ۳۰ ژوئيه ۱۹۸۸ طرح
قطعنامهاي پيشنهادي را تصويب كرد. متن قطعنامه به شرح زير است: شوراي
امنيت با بررسي نامه مورخه ۵ ژوئيه ۱۹۸۸ جانشين نماينده دائم جمهوري اسلامي
ايران خطاب به رئيس اين شورا و با گوش دادن به بيانات نماينده جمهوري
اسلامي ايران و سخنان نماينده ايالات متحده امريكا، با ابراز تأسف عميق از
اينكه يك هواپيماي غيرنظامي ايراناير در پرواز برنامهريزي شده بينالمللي
۶۵۵ و در حالت حركت در كريدور بينالمللي تنگه هرمز به وسيله موشك شليك
شده از ناوجنگي وينسنس ايالات متحده امريكا منهدم گرديده است، بر ضرورت
تبيين حقايق سانحه توسط بازرسي بيطرفانه در منطقه خليجفارس تأكيد داشته و
اظهارات خود را به شرح زير اعلام نمود:
۱- تأسف عميق خود را از ساقط
ساختن هواپيماي غيرنظامي ايران به وسيله موشكي كه از يك ناو جنگي شليك شده و
تسليت عميق خود را به خاطر از دست رفتن غمانگيز جان انسانهاي بيگناه
ابراز ميدارد.
۲- همدردي صميمانه خود را به خانواده قربانيان سانحه غمانگيز و دولتها و كشورهاي آنان اعلام ميدارد.
۳-
از تصميم سازمان بينالمللي هواپيمايي كشوري در پاسخ به درخواست جمهوري
اسلامي ايران مبني بر ايجاد گروه تحقيق براي بررسي تمام حقايق موجود،
همچنين از اعلام ايالات متحده امريكا و جمهوري اسلامي مبني بر تصميمشان
براي همكاري با بررسي سازمان هواپيمايي كشوري استقبال ميكند.
۴- از
تمامي اعضاي كنوانسيون ۱۹۴۴ شيكاگو درخواست ميكند كه در همه شرايط مقررات و
رويههاي سلامت هوانوردي كشوري به ويژه ضمائم آن كنوانسيون را به منظور
جلوگيري از چنين پيشامدهايي دقيقاً مراعات نمايند.
۵- لزوم اجراي فوري و
كامل قطعنامه ۵۹۸ (۱۹۸۷)، شورا را به عنوان تنها مبناي حل جامع، عادلانه و
شرافتمندانه و پايدار، منازعه ميان ايران و عراق و ابراز پشتيباني خود را
از دبير كل براي اجراي اين قطعنامه اعلام و خود را ملتزم به همكاري با دبير
كل براي تسريع در اجراي طرح اجرايي او مينمايند.
آخرين سخن
جمهوري اسلامي ايران به دليل عدم محكوميت قاطع امريكا از سوي شوراي امنيت
شكايت خود را در ديوان بينالمللي دادگستري لاهه نيز مطرح كرد. عنصر تخصصي
سازمان ملل متحد يعني ايكائو نيز از مسائل سياسي به دور نمانده و به جاي
بررسي مسائل فني و ارائه طريق به شوراي امنيت تنها به ابراز تأسف و تسليت
به بازماندگان سانحه پرداخت. و اين است دموكراسي و حقوقبشر و عدالت غربي
كه به انسانهاي جهان وعده ميدهند.