بيترديد يكي از اساسيترين تفاوتهاي اسلام و تفكر اسلامي با تفكرات و رويههاي مرسوم در شرق و غرب، نگاه و تعريف اين دين مبين از زن است. زنان كشورمان با تكيه بر اصول و تعاريف اسلام از جايگاه والاي زن، همواره و در برهههاي حساس و بزنگاههاي تاريخي حضوري جاودانه داشتهاند. گفتمان انقلاب اسلامي اما حركتي در راستاي احيا و تعالي اين نگاه آرماني والا بود. هرچند بسياري از افتخارآميزترين صفحات تاريخ اين سرزمين همانند واقعه تحريم توتون و تنباكو با نقشآفريني قاطع و حضور به موقع بانوان رقم خورده بود، اين بار اما زنان انقلابي علاوه بر آنكه تصوير تمام عياري از يك زن مسلمان و ايراني بودند، در قامت يك بانوي انقلابي نيز ظاهر شدند تا زن مجاهد و مسلمان ايراني تاريخ ساز شود. بنا به تعبير مقام معظم رهبري شيرزنان انقلاب و دفاع مقدس نشان دادند كه الگوي زن ايراني «زن نه شرقي، نه غربي» است. زن ايراني نه همچون نگاه شرقي به زن عنصري در حاشيه و بينقش در تاريخسازي شناخته ميشود و نه همچون نگاه غربي، به مثابه موجودي كه جنسيت او بر انسانيتش ميچربد و ابزاري جنسي براي مردان و در خدمت سرمايهداري جديد معرفي ميشود بلكه اين زن پس از معلم اول كه زنان مجاهد صدر اسلام بودند، معلم ثاني براي زنان جهان خواهد بود.
اين تصويري است كه گفتمان انقلاب اسلامي براي زن ايراني ترسيم ميكند. بديهي است دستيابي به چنين الگويي از زن و با اين نگاه كه «از دامان زن مرد به معراج ميرود» و «صلاح و فساد جامعه در گرو صلاح و فساد زنان آن جامعه است» غرب و غربيها را نگران ميكند. از همين روست كه نوك پيكان تهاجم نرم غرب، ارزشهاي والاي زنان و دختران جامعه ايراني- اسلامي را هدف گرفته است تا با تغيير در نگرش نيمه زاينده و پوياي جامعه، مسير حركت گفتمان توسعه و تعالي و ايجاد تمدن نوين اسلامي را دستخوش تغيير سازند.
اسلام و قرآن، والاترين جايگاه انساني را به زنان اختصاص دادهاند؛ اين مقام جايگاه مادري و همسري زنان است. در حالي كه حضرت رسول اكرم(ص) بهشت را زير پاي مادران عنوان فرمودهاند در نگاه غربي بيشترين تلاش براي جدا كردن زن از خانواده صورت ميگيرد تا جايي كه حضور زن در اجتماع در مقابل ماندن در خانه و ايفاي نقش و تعهد مادري و همسري ارزش محسوب ميشود و فمنيسم نيز به عنوان ترفند ديگر غرب با شعار تساوي زن و مرد، بيشترين فجايع و ظلمها را در حق زن و از آن مهمتر خانواده روا ميدارد. با وجود اين شاهد نفوذ رگههايي از تهاجم غرب به كشور هستيم؛ نفوذي كه ميكوشد ارزشهاي مادري و همسري را در ميان بانوان ايراني كمرنگ كند.
حضور زن به عنوان يكي از اركان ساخت آگهيهاي بازرگاني از تبليغ بستني و شكلات گرفته تا تبليغات ساعت و ماشين آيا جز نشانهاي از نگاه ابزاري به زنان معناي ديگري دارد؟!
با اين حال زنان جامعه ما بايد جايگاه و ارزش والاي خود را بشناسند و به آن واقف شوند تا در برابر حملات آرام و خزنده كساني كه ميخواهند با تغيير هويت جامعه از طريق تغيير تفكرات و سبك زندگي بانوان آن بر ما تسلط يابند.
