به گزاش «سراج 24» ماجران آتش سوزی روستای "درودزن" با سوختگی هشت کودک یادمان نرفته است که این بار آتش به جان ۳۷ تن از دانش آموزان روستای پیرانشهر افتاد و آنها را روانه بیمارستان کرد.
شش سال بعد از حادثه درودزن، بخاری های استاندارد کاربراتوری توسط آموزش و پرورش خریده شد اما هنوز هم متاسفانه حوادث دردناک آتش سوزی که زندگی را به کام کودکان و خانواده هایشان تلخ می کند، در کمین دانش آموزان است.
*برای آموزش و پرورش متاسفیم! به گفته اسماعیل زاده مدیرکل سازمان نوسازی مدارس استان آذربایجان غربی، علت این حادثه مدرسه دخترانه روستای «شینآباد» پیرانشهر، آتشسوزی بخاری نفتی کاربراتوری بوده که در حین خروج از کلاس درس از دست آنها رها شده و آتش گرفته است.
اگرچه برای علت وقوع این حادثه مسئولان آموزش و پرورش به محل مدرسه اعزام شده اند یا وزیر آموزش و پرورش با صدور پیامی همدردی خود را با دانش آموزان و همکاران آسیب دیده این حادثه ابراز داشته است اما هیچ کدام مرهمی بر دل سوزان این دانش آموزان و خانواده هایشان نمی شود چرا که هیچ چیزی ارزش آسیب دیدگی و سوختگی ۴۰ تا ۵۰ درصدی دانش آموزان معصوم پیرانشهری را ندارد.
متاسفیم برای آموزش و پرورشی که خبر انجام وظایفش را مدام در بوق و کرنا می کند و با غرور اعلام می کند که در این حادثه کسی فوت نکرده است!
*نتیجه دستورالعمل های ابلاغی چه شد؟! هنوز هم سوال است که چرا با وجود گازکشی به روستای شین آباد از توابع پیرانشهر استان آذربایجان غربی هنوز هم از بخاری کاربراتوری استفاده شده، آیا در مدارسی که فرزندان مسئولان در آنجا تحصیل می کنند هم از اینگونه بخاری ها استفاده می شود؟!
آیا پرداخت «دیه کامل یک مرد» همچون دانش آموزان درودزنی مرهمی برای چهره از دست رفته دانش آموزان می شود؟!
نتیجه این همه بخشنامه، مصوبه و دستورالعمل های ابلاغی برای بازبینی سیستم های گرمایشی مدارس چه شد؟ آیا این کاغذها و امضاهای رد و بدل شده میان مسئولان جوابگوی امروز چهره های غم زده ای است که در بیمارستان از درد به خود می پیچند و ناله می کنند؟
هنوز هم مدارسی در کشور وجود دارند که با علاء الدین گرم می شوند، یعنی باز هم باید منتظر تکرار چنین حوادث تلخی
هر از چند گاهی باشیم؟ پس مسئول بازگشایی گره کور معضل سیستم های گرمایشی غیراستاندارد مدارس کیست؟!
هنوز یادمان نرفته است که علیرضا علی احمدی وزیر آموزش و پرورش اسبق در زمان مسئولیتش از انتخاب اینگونه بخاریها از سوی سازمان بهینهسازی مصرف و سوخت و انرژی به دلیل آنکه مناسب نبوده و گرمایش لازم را ندارند، انتقاد کرده بود.
*وزیر آموزش و پرورش باید پاسخگو باشد
بی شک وزیر آموزش و پرورش که متصدی این دستگاه عریض و طویل است با عذرخواهی از مردم باید جوابگوی این حادثه تلخ باشد، حادثه ای که می توانست با تدبیر مسئولان این وزارتخانه هیچ گانه به وجود نیاید نه اینکه معاون عمرانی وزیر آموزش و پرورش در میان بهت و ناراحتی افکار عمومی با وقاحت تمام بگوید برای یک یا دو کلاس نمیتوان از سیستم حرارت مرکزی استفاده کرد و به همین دلیل در مدارسی که دارای کلاس کمی است، از بخاری نفتی کاربراتوری استاندارد استفاده میشود.
این در حالیست که به گفته رسول خضری نماینده مردم پیرانشهر و سردشت، مناطق پیرانشهر و سردشت به دلیل سردی هوا، در سال حدود ۶ ماه از بخاری استفاده میکنند و بر اساس نظام مهندسی ملی، باید اماکن عمومی، مساجد و مدارس دارای سیستم حرارت مرکزی باشد؛ مگر تهیه یک «پکیج» از سوی سازمان نوسازی چقدر هزینه داشته است؟
به عقیده وی، وزیر باید پاسخگو باشد که چرا برای مدارس خرج نکرده است و اگر بودجه کم است، چرا دفاع نمیکند و به مجلس اطلاع نمیدهد؟
به نظر می رسد با توجه به اینکه هیچ مسئولی در ایران به دلیل این اتفاقات ناچیز! استعفا نمی دهد حداقل پاسخگوی سوال نمایندگان در مجلس باید باشد.امیدواریم دیگر هیچگاه خبر سوختگی دانش آموزانی را که با هزاران امید و آرزوی والدینشان به مدرسه می روند را اعلام نکنیم چرا که دیگر خبر نیست، یک مرثیه تلخ است!
