فارس: سوم بهمن سال ۸۸ خبر کشف جسدی سوخته به مأموران پلیس آگاهی شهرستان شهریار مخابره شد.
مأموران بعد از حضور در محل کشف جسد و بررسی صحنه حادثه، متوجه شدند که جسد متعلق به یک زن است اما تا چند روز بعد که هویت این زن به نام جیران مشخص شد تصور نمیکردند خانه این زن کنار محل کشف جسدش است.
با تحقیق از همسر این زن و اطلاعاتی که این فرد مبنی بر درگیری خود و همسرش با پسر معتادش به پلیس داد، تحقیقات برای دستگیری تنها مظنون این پرونده آغاز شد و کارآگان موفق شدند خیلی زود این متهم به نام مهران را شناسایی و دستگیر کنند.
مهران در اولین جلسه بازجویی، حرف آخر را زد و مدعی شد که به دنبال اختلافات شدید با پدر و نامادریاش، دست به این جنایت زده است.
با اعترافات صریح مهران، قرار مجرمیت و کیفرخواست متهم صادر و پرونده برای رسیدگی به شعبه ۷۱ دادگاه کیفری ارسال شد که مهرماه سال ۹۰ مورد رسیدگی قرار گرفت.
متهم در جلسه محاکمه و در دفاع از خود گفت: مدتی بود که پدرم مرا از خانه بیرون کرده بود؛ شب قبل از حادثه بعد از مصرف موادمخدر در حالی که حالت طبیعی نداشتم به خانه رفتم و با پدرم درگیر شدم. پدرم آن شب به شدت مرا تحقیر کرد.
وی ادامه داد: صبح روز بعد، نامادریام با فحاشی مرا از خواب بیدار کرد و بعد از کلی توهین به من گفت خانه را ترک کن و بعد از آن شروع به داد و فریاد کرد. من هم برای اینکه جلوی او را بگیرم دهانش را محکم گرفتم که لحظاتی بعد متوجه شدم مرده است؛ از خانه خارج شدم و بعد از مصرف موادمخدر، جسد نامادریام را بیرون بردم و کنار خانه در یک ویرانه به آتش کشیدم.
مهران گفت: بعد از آن، مقداری از جواهرات و پول نقد نامادریام را سرقت کردم و برای خودم لباس خریدم تا اینکه توسط مأموران پلیس دستگیر شدم.
با اعترافات صریح متهم، قاضی عزیزمحمدی بعد از مشورت با مستشاران دادگاه، متهم را به اعدام محکوم کرد که بعد از ارسال پرونده به دیوان عالی کشور، قضات شعبه ۲۷ این دیوان نیز حکم صادره را تأیید کردند.
