جوان آنلاین-سینا سرمد: آغاز ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد مصادف بود با دوستی و نزدیکی بیشتر با کشورهای آمریکای لاتین.روابطی که باراها انتقاد بسیاری از کارشناسان ین المل را برانگیخت.با روی کار آمدن محمود احمدی نژاد تغییر شگرفی در سیاست خارجی ایران روی داد و با اراده وی دیپلمات های ایران بار دیگر آمریکای لاتین را کشف کردند.
فرصتی بی نظیر برای سیاست خارجی، اقتصادی و دفاعی ایران که هیچ کس به آن توجهی نداشت، از آن زمان تاکنون هوگو چاوز چندین بار از تهران بازدید کرده است و احمدی نژاد نیز پذیرای سیاستمدارانی همچون رافائل کوریا، لولا دا سیلوا، اوو مورالس و دانیل اورتگا بوده است که به ترتیب رئیس جمهور اکوادور، برزیل، بولیوی و نیکاراگوئه بودند.
ایران در بولیوی، شیلی، کلمبیا، نیکاراگوئه و اروگوئه سفارتخانه های جدیدی را بازگشایی و این سفارتخانهها را به آنچه که در حال حاضر در آرژانتین ، برزیل، کوبا، مکزیک و ونزوئلا وجود داشت، اضافه کرد. حتی بولیوی نیز تصمیم گرفت تا تنها سفارت خود در خاورمیانه را از قاهره به تهران منتقل کند و دستاورد این دیدارهای چیزی بیشتر از روابط تشریفاتی دیپلماسی برای ایران بود.
اما آخرین سفر رئیس جمهور به آمریکای جنوبی هم اکنون در حال انجام است.سفر ۵ روزه رئيس جمهور به آمريکاي لاتين براي شرکت در اجلاس «ريو+۲۰» با بدرقه رسمي علي اکبر ولايتي مشاور امور بين الملل مقام معظم رهبري و محمدرضا رحيمي معاون اول رئيس جمهور از روز دوشنبه آغاز شد.
اجلاس «ريو+۲۰» در سال ۱۹۹۲ در شهر ريودوژانيرو برزيل آغاز به کار کرد و با عناويني همچون «اجلاس ريو» «کنفرانس ريو» و «اجلاس رهبران زمين» شناخته مي شود احمدي نژاد پس از ديدار با مقام هاي برزيلي و سفر به بوليوي در کاراکاس با هوگوچاوز همتاي ونزوئلايي خود ديدار و گفت وگو خواهد کرد.
استارت روابط ایران و ونزوئلا اما، در سال ٢٠٠٤، تجارت دو جانبه بین ایران و ونزوئلا کمی بیشتر از ١ میلیون دلار بود اما پنج سال بعد این رقم پنجاه برابر شد.
در این بین، ایران مراکز تولیدی مختلفی را برای شریک خود ایجاد کرده است: دوچرخه سازی، تراکتورسازی، خودرو سازی وکارخانه های سیمان. در شرایطی که کاراکاس از کمبودمزمن مهارت و نوآوری رنج می برد، تهران این کشور را در تلاش هایش برای صنعتی سازی خود، به ویژه در فرآوری شیر و محصولات پتروشیمی، همراهی میکند.
اگرچه به دلیل بحران بین المللی، تجارت بین دو کشور افتی برابر با ٨/٣٣ درصد را در سال ٢٠٠٩ ثبت کرد اما کاراکاس و تهران بر سر ایجاد یک بانک مشترک توسعه توافق کرده اند و نزدیک به هفتاد توافقنامه جدید را به امضا رسانده اند (که در مجموع تعداد آنها به سیصد قرارداد میرسد).
از طرف دیگر این دو پایتخت در سازمان کشورهای صادر کننده نفت (اوپک) تلاشهای خود را بر افزایش دوباره قیمت نفت خام، متمرکز کردند، که بودجه هر یک وابستگی زیادی به آن دارد. پروازهای هفتگی حرکتی نمادین در جهت نزدیکی دو ملت است، که از سال ٢٠٠٧ ارتباط بین تهران و کاراکاس را تضمین میکنند.
برزیل نیز هدف بعدی ایران بود. در ماه دسامبر ٢٠٠٩، در زمان ملاقات رئیس جمهور ایران از برازیلیا، احمدی نژاد و لولا دا سیلوا متعهد شدند تا حجم تبادلات تجاریشان را تا سال ٢٠١٤ به ١٠ میلیارد دلار برسانند، با تراز تجاری که به شدت به نفع ایران است.
در هر حال، مدت ها است که بسیاری از مخالفان احمدی نژاد و برخی از کارشناسان با انتقاد از گسترش روابط ایران و آمریکای لاتین آن را بی فایده شمرده و خواستار گسترش روابط با غرب و به خصوص ایالات متحده هستند.
آنها از این مسئله غافل هستند که بی شک سرمایه گذاریهای اقتصادی ایران در آمریکای لاتین به این کشور اجازه می دهد، تا علیرغم تحریم های اقتصادی تحمیل شده، از اقتصاد خود و بویژه بخشهای صنعتی پیشرفته از قبیل حمل و نقل هوایی، نفت و گاز، تولید خودرو حمایت کنند.
دریچه ای تازه که میلیاردها دلار سود اقتصادی برای ایران به همراه آورده است و این توان را دارد که آمریکا برای اولین بار در نیم کره غربی جهان از سوی ایران مورد تهاجم قراربگیرد.
احمدی نژاد سال آینده از ریاست جمهوری ایران کنار می رود، یکی از میراث های ماندگار آن برای سیاست خارجی ایران سرزمین فتح شده ای به نام آمریکای لاتین برای حضور ایران است که زمانی حیاط خلوت آمریکا بود.
