حميدرضا افتخاري
دوباره فصل انتخابات فدراسيونهاي ورزشي فرارسيد و بحث و جدل سر اينكه دستگاه ورزش روي چه كسي نظر دارد. اين دور باطل سالهاست كه آغاز شده، درست از همان روزهايي كه تصميم گرفته شد دموكراسي به ورزش تزريق شود و تعيين رؤساي فدراسيونهاي ورزشي پس از تصويب اساسنامه فدراسيونها به صورت انتخابي صورت گيرد.
اما آيا به راستي انتخاب رؤسا انتخاب بود؟ از من بپرسيد ميگويم خير و بعد حرفم را پس ميگيرم تا بگويم بله انتخابي بود. مجمع عمومي هر فدراسيوني (البته غير از فوتبال آن هم تنها ۴ سال است) تحت نظارت دستگاه ورزش تشكيل ميشود و رئيس آن هم معاون ورزشي اين دستگاه است پس طبيعي است كه انتخاب رئيس هم تحت نظارت اين دستگاه صورت بگيرد. دولت پول ورزش را ميدهد و طبيعي است كه بخواهد بداند اين پول توسط چه كسي مديريت ميشود. يك مدير كه مورد تأييد مجمع هم باشد. اينكه تصور كنيم اعضاي مجمع چشم و گوش بسته به نفر مورد نظر دستگاه ورزش رأي ميدهند كمي بيانصافي است. به تركيب مجامع نگاهي بيندازيد بدنه اصلي آن را رؤساي هيئتها تشكيل ميدهند كه در واقع مسئول آن رشته در استان خود هستند طبيعتاً اين نفرات به كسي كه نتواند در آينده كمكشان كند رأي نميدهند. البته قبول كنيم كه اعمال سليقه ميشود و دستگاه ورزش هم ترجيح ميدهد كسي رئيس شود كه هماهنگ كار كند. با اين اوصاف با مرور تاريخ انتخابات فدراسيونهاي ورزشي به سادگي ميشود مواردي را به خاطر آورد كه نفراتي به تأييد مجمع رسيدند كه مورد تأييد دستگاه ورزش نبودند و اين يعني اعضاي مجمع صلاح ورزش خود را هم در نظر ميگيرند. با اين اوصاف بايد با خيالي آسوده به استقبال انتخابات رفت هرچند حواشي حتماً در كنار انتخاب رؤساي فدراسيونها خواهد بود اما اين حواشي در راستاي انتخاب بين گزينه مناسب يا نامناسب است. بهتر است اعضاي مجمع فدراسيونهايي كه قرار است رئيس جديد انتخاب كنند كمي چشم خود را باز كنند و مستقل تصميم بگيرند. (حق رأي با آنهاست و اگر اتفاقي بيفتد گردن آنها).
انتخابات واليبال برگزار شد و اعضا به درستي رأي دوباره به رياست داورزني دادند تا واليبال راه درستي كه در پيش گرفته را ادامه دهد، ساير فدراسيونها هم از اين قاعده مستثنا نيستند و بايد كاري كرد كه روند رو به رشد ورزش با اعتماد و اطمينان به مديران لايق ادامه پيدا كند، فوتبال ديگر فدراسيوني است كه مجمع انتخاب رئيس جديد آن پيش دولت، ناگفته پيداست كه حساسيتهاي اين رشته انتخاب رئيس آن را نيز مشكل و حساس كرده است. اين روزها نامهايي شنيده ميشود كه به هيچ عنوان نه به كار فوتبال ميآيند و نه از فوتبال سررشتهاي دارند، نامهايي كه قرار است بيايند و از آشفته بازار فوتبال براي خود اسم و رسمي دوباره بسازند. آنهايي كه قبلاً بارها و بارها امتحان خود را در عرصه ورزش پس دادهاند و حالا ميكوشند تا با مصاحبه و برهم زدن فوتبال خود را محق و شايسته نشستن روي صندلي رياست ساختمان مسئول نشان دهند.
لازم به ذكر اسامي اين آقايان و مدعيان نيست كه همه و به خصوص آنها كه قرار است در مجمع فوتبال حاضر باشند و بنا به تكليف آگاهانه رأي دهند آنها را ميشناسند فقط همانطور كه عنوان شد اميد است با چشم باز و مستقل رأي دهند و ثبات فوتبال را در نظر داشته باشند و بدانند كه حق رأي با آنهاست و هر اتفاقي كه بعد از رأي آنها بيفتد گردن آنهاست.
