شهرگنبدهای فیروزهای که آوازهاي جهاني دارد، همه ساله ميزبان گردشگران زيادي از داخل و خارج از كشور است كه براي بازديد از اين موزه تاريخي راهي اصفهان ميشوند.
اينجاست كه مسئولان در سازمانهاي مختلف شهري بايد با برنامهريزي درست و تعامل بين دستگاهها از چنين شرايط بهرهبرداري مطلوبي داشته باشند اما هر بار گلايه از كمبودهاي مالي و نبود بودجه توسعه فرهنگي شهر و وجود كاستيها و نواقص، بهانهاي براي برخي كمكاريها ميشد. به همين خاطر در سفر سوم هيئت دولت به اصفهان، رئيسجمهور مبلغ يكصد ميليارد تومان بودجه فرهنگي براي اين شهر فرهنگي اختصاص داد تا با كمك آن، راههاي توسعه فرهنگي و پيشرفت اين شهر برخوردار هموار شود.
نتيجه اين شد كه آقايان مسئول به منظور معرفي هر چه بيشتر اصفهان در رسانهها، جمعي از بازيگران سينما و تلويزيون را به شهر دعوت كردند(!) تا اين افراد جلوههاي باشكوه اصفهان را در تمام ابعاد هنري، تاريخي، تفريحي و عمراني در معرض ديد مردم سراسر کشور حتي دنيا به تصوير بكشند(!) و البته هزينههاي چندين ميليوني صرف اين معرفي به بازيگران شد. از جمله اقامت چندروزه در هتل عباسي و پذيراييهاي بسيار سنگين با برههاي درسته بريان شده آن هم هر روز و انواع و اقسام خوراكيها و غذاهاي ديگر تا سوغاتيهاي آنچناني و جوايز قيمتي.
اين هزينهها بهاندازهاي سنگين بود كه بعضاً خود بازيگران هم اصلاً فكرش را نميكردند و با تملق از بانيان آن، اصفهانيها را دست و دلباز خواندند! تا جايي كه آناهيتا همتي در برنامه «زنده رود» (مجله تصويري كه صبحهاي جمعه از شبكه استاني اصفهان پخش ميشود) با گلايه عنوان كرد: آنقدر به ما دادند خورديم كه من دو كيلو اضافه كردم! به دنبال آن صداي مردم و علماي اصفهان بود كه از چنين فرهنگسازي ناكارآمدي درآمد. تأسفبارتر اينكه در شهر مذهبي اصفهان كه ۲۳هزار شهيد تقديم انقلاب كرده است، بازيگران يا به قولي هنرمندان خانم با پوششهاي بسيار نامناسب از اماكن مذهبي اصفهان و حتي قبور مطهر شهداي گمنام ديدن كردند!
اين در حالي است كه وقتي مجموعهاي فرهنگي يا فعالان فرهنگي بدون وابستگي به ارگان دولتي براي دريافت فقط يك ميليون تومان بودجه سراغ آقايان چه در شهرداري و چه استانداري كه سازمان جوانانش به جاي «حامي» فعالان به «جاني» (!) فعالان فرهنگي شهرت پيدا كرده است، ميروند، بايد از هزار پيچ و خم بروكراسي اداري بگذرند و دوندگي كنند كه شايد اين مبلغ شامل آنها هم بشود يا نشود! در صورتي كه بودجه فرهنگي استان بايد براي تمام فعاليتهاي راهبردي فرهنگي باشد ولي گويا تنها دستگاهها و سازمانهايي كه به بيتالمال اتصال دارند، ميتوانند از اين مخزن بهره ببرند!
امروز هم دوباره برپايي جشنواره فيلم كودك و هزينه ۴ميليارد توماني براي چند روز پذيرايي و ولخرجي- البته بازهم از اهالي سينما و تلويزيون - مطرح است و بيم آن ميرود كه مهماننوازيهاي بيش از اندازه مسئولان اصفهاني بودجه فرهنگي را به باد دهد بدون اينكه بازخورد قابل توجهي داشته باشد. البته ناگفته نماند كه چنين اتفاق فرهنگي فرصت خوبي است تا از طريق آن بتوانيم به معرفي هرچه بهتر و بيشتر جلوههاي فرهنگي، تاريخي و مذهبي كشور وحتي دنيا بپردازيم، ولي اين مهم است كه چگونه بتوانيم از اين فرصت به دست آمده استفاده ببريم.
از آبان سال ۱۳۶۹ كه ششمين دوره جشنواره بينالمللي فيلم كودك و نوجوان براي اولين بار در اصفهان كليد خورد و تا چندين سال هم ادامه داشت، به غير از اقامت چند روزه اهالي سينماي كشور و برخي از كشورهاي هميشه مهمان اصفهان، حاشيههاي زيادي هم ايجاد ميشد، چرا كه در تمام ۲۴ دوره برگزاري جشنواره فيلم كودك و نوجوان، مسئولان و متوليان فرهنگي شهر، تنها به فكر پذيرايي از مهمانان هنرمند بودند بدون اينكه در اين ميان به ارزشهاي فرهنگي و ديني حاكم در اصفهان توجه كنند و فرهنگسازي مطلوبي داشته باشند. اين خرجهاي بيبرنامه، برخي از دلسوزان را نگران كرده تا جايي كه حجتالاسلام محمدتقي رهبر نماينده مردم اصفهان در خطبه نماز جمعه اخير در اصفهان گفت: نمیخواهم سر بحث را باز کنم اما این جشنواره با این هزینه ۴ ميلياردي چه تأثیری روی فرهنگ کودک و نوجوان ما دارد. اینطور بحثها باید با مطالعه و دقت بیشتری انجام شود تا عواقب منفي براي شهر نداشته باشد.
آقايان بايد بدانند كه صرف تلاش براي برپايي يك اردوي چند روزه براي اهالي سينما در هتلهاي مطرح شهر و بريز و بپاشهاي زياد به همراه انبوه سوغات و هدايا تا ثابت شود كه اصفهانيها مهمان نوازند، كافي نيست. مسئولاني كه قرارداد سنگين ۴ميليارد توماني براي برپايي اين جشنواره در اصفهان بستهاند، بررسي كنند كه چه عواملي موجب شد تا جشنواره از اصفهان برود و چرا دوباره برگشت؟! اگر برگزاري اينگونه جشنوارهها تأثير داشت چرا طي سالهاي برگزاري، هنوز كارگردانان اين ژانر مهم، به تعداد انگشتان دست هم نميرسند؟! كاستيها و كمبودهاي دورههاي قبل چه چيزهايي بوده است؟ چرا جشنواره در همدان ماندگار نشد؟ و چراهاي ديگر.
منوچهر اکبرلو، عضو انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران هم درباره برگزاري جشنواره فيلم كودك اعتقاد دارد: «از آنجایی که نه مدیران سینمایی و نه مدیران ارشاد استانها وضعیت آینده خود را نمیدانند، طبیعی است که این برنامهریزی بلند مدت امکانپذیر نیست و فقط میتوان امیدوار بود که جشنواره از تکاپو باز نماند. گرچه درباره فیلم کودک نظر من آن است که بهتراست این جشنواره کلاً منتفی شود، زيرا در زمانهای که اساساً فیلم کودک نداریم و این بخش از سینما گم شده است، توجیهی برای برگزاری جشنواره وجود ندارد.
در شکل فعلی برگزاری جشنواره کودک آسیب بزرگی به فیلمهای کودک میرسد، چرا که مسئولان فکر میکنند رسالتشان را در این زمینه به انجام رساندهاند، درحالی که در عمل فیلم کودک وجود ندارد و با تولید چند فیلم به بهانه کودک یا با بازیگر کودک نمیتوان به سینمای کودک رسید.»
به هر حال اميدواريم برپايي جشنواره فيلم كودك با هزينه كلان ميلياردي در آستانه انتخابات شوراي شهر بهگونهاي نباشد كه موجب خداحافظي برخي از مسئولان خدوم شود وخدمات آنها را براي عموم همشهريان اصفهاني زير سؤال ببرد.
