ایزد مهرآفرین- برای اولین بار در طول تاریخ برگزاری جشنواره بینالمللی فیلم فجر تعداد فیلمهای بخش مسابقه سینمای ایران به رقمی بیش از 35 فیلم خواهد رسید. این خبر را روز گذشته معاونت سینمایی برای رسانهها مخابره کرد و به نوعی یکی دیگر از شگفتیهای جشنواره بیست و نهم رقم خورد؛ اتفاقی که از چندین منظر قابل توجه و بررسی است.
عبور موفق جشنواره از فتنهها
در واقع ازهمان روزهای ابتدایی که لیست فیلمها و کارگردانان حاضر در جشنواره امسال آرام آرام مشخص شد، میشد فهمید که جشنواره امسال نسبت به دورههای قبل خود مستعد داشتن حاشیهها ، جذابیتها و اتفاقات ویژه و خاص خواهد بود. نکته اول در برگزاری بیست و نهمین جشنواره فیلم فجر را باید در دوره قبل و جشنواره بیست و هشتم جستوجو کرد؛ جشنواره سال گذشته در کشمکش یک فتنه سیاسی که بر جامعه حاکم بود، برگزار شد و همین امر باعث شد که خیلیها از این فرصت استفاده کنند و عقدهگشاییهای سیاسی خود را به فضای جشنواره بکشانند. بعضیها جشنواره را تحریم کردند و دیگرانی حاضر نشدند داوری جشنواره را بپذیرند، به طوری که پیدا کردن داور برای جشنواره به یک معضل بزرگ برای برگزارکنندگان جشنواره تبدیل شده بود و جشنواره بیست و هشتم از کمفیلمترین دورههای فجر بود. حال در این سو و در جشنواره بیست و نهم فیلمسازان و فیلمهایی وجود دارد که به نوعی واکنشی است به اتفاقات و رویدادهای سال گذشته و این خود از جذابیتهای این دوره میتواند باشد. نکته قابل توجه دیگر جشنواره امسال را هم باید در تیم برگزاری جشنواره رصد کرد.
درو کردن بذر رفاقت
تیم معاونت سینمایی به مدیریت شمقدری از همان روز اول با شعار تعامل و همفکری با همه سینماگران و گروههای سینمایی وارد کار شد و با همین روش(شعار) توانست فیلمهای زیادی را برای جشنواره امسال به تولید برساند. حال این مدیریت میخواهد از بذری که خود کاشته درو مناسبی کند و محصولات خود را در ویترین فجر در معرض دید و قضاوت همگان بگذارد و یک نوع قدرتنمایی مدیریتی کند.
نکته حایز اهمیت دیگر که به نظر میرسد اصلیترین دلیل افزایش 50 درصدی فیلمهای این دوره از جشنواره است،تعداد بالای فیلمها و سینماگران مطرح متقاضی برای حضور در بخش مسابقه سینمای ایران (سودای سیمرغ) است.
پذیرفتن این موضوع کمی سخت است که بشود از بین بیش از 90 فیلم که اکثراً کارگردانان سرشناسی دارند، حدود 25 فیلم را انتخاب کرد؛ فیلمسازانی که نام هر کدامشان برای حضور در یک جشنواره به خودی خود کفایت میکند. بعد از آنکه دستاندرکاران جشنواره با سیل فیلمهای متقاضی روبهرو شدند بخش جدید «نوعی نگاه» را تأسیس کردند که فیلمهایی جامانده از بخش مسابقه اصلی در آنجا با هم رقابت کنند.
روش پسندیده تعامل
بعد از این کار فیلمسازانی که فیلمشان در بخش مسابقه اصلی پذیرفته نشده بود، لب به اعتراض گشودند و تهدید به کنارهگیری از جشنواره کردند. در این بین سیروس الوند و عبدالرضا کاهانی بیشتر از بقیه فیلمسازان اعتراض داشتند و در گفتوگوهایشان پذیرفته شدن فیلمشان را در بخش نوعی نگاه توهین به خود دانستند. در این سو اما مدیران جشنواره برای اینکه جشنوارهای متفاوت و ویژه برای همه چه فیلمسازان و چه مخاطبان سینما داشته باشند، تصمیم گرفتند تعداد فیلمهای بخش اصلی را افزایش دهند؛ تصمیمی که به نظر میرسد از یک سو شعار تعامل معاونت سینمایی را محقق میسازد و از سوی دیگر تنور جشنواره را داغتر از قبل میکند و درسی هم به فیلمسازان معترض میدهد که میشود به دور از جنجال و با تعامل هم کارها را پیش برد، چرا که در صورت واکنش معاونت سینمایی به شیوه تهدیدکنندگان، ضمن محروم ماندن سینماگران از نمایش فیلمشان، مخاطبان هم از دیدن فیلمها و معاونت سینمایی هم از پر بار شدن جشنواره بازمیماندند. این یعنی متضرر شدن سه ضلع مثلث فیلمساز، مخاطب و جشنواره، بنابراین رفتار معاونت سینمایی را در به خرج دادن سعهصدر و در پیش گرفتن تعامل باید به فال نیک گرفت و قدردانش بود.
