پویا آرانی- وقتی دادستان تهران اعلام کرد که هر کس از آلودگی هوا ناراضی است میتواند شکایت خود را به دادسراها اعلام کند، خوشحال شدم، نشستم و شکایت خودم را از آلودگی هوا کتباً نوشتم ولی کنار برگه شکایت خوابم برد.
در خواب دیدم نمایندگان ارگانهای مختلف دور یک میز جمع شدهاند، پرونده شکایت من را وسط گذاشتهاند و هر کدام نقطهنظرات خودشان را اعلام میکنند. اول از همه نماینده دولت شروع کرد: «ما در گام اول با حذف یارانهها قیمت بنزین را تا 700 تومان افزایش دادیم تا مردم بیشتر از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنند و آلودگی هوا کمتر شود. در گام بعدی قصد داریم با افزایش بیشتر نرخ بنزین، باقی مردم را هم وادار به استفاده از وسایل نقلیه عمومی بکنیم.» نوبت به نماینده پلیس راهنمایی و رانندگی رسید، گفت: «ما درگام اول محدوده زوج و فرد را برای مدتی به کل شهر تهران افزایش دادیم تا مردم خودروهای شخصیشان را حداقل نصف روزهای هفته بیرون نبرند و هوا پاکتر بماند ولی نتیجه نداد، میخواهیم در گام بعد طرح زوج و فرد را به طرح روزهای ماه گسترش دهیم، یعنی فقط پلاکهایی که رقم آخرشان با رقم آخر روز ماه یکی باشد، بتوانند از خودروی شخصیشان استفاده کنند. با این طرح هر شخص فقط ماهی سه بار میتواند از ماشینش استفاده کند.» نماینده شهرداری هم گفت: «ما حواسمان نبود که به خاطر مبارزه با آلودگی هوای تهران هم که شده نباید برای گران شدن بلیتهای مترو اقدام کنیم ولی در گام بعد میخواهیم از این تصمیم خود صرفنظر کنیم.» نماینده سازمان حفاظت محیطزیست هم که تا آن لحظه ساکت نشسته بود، اعلام کرد: «ما در گام اول با هواپیماهای آبپاش باران مصنوعی تولید کردیم، ولی هوا آنگونه که دلمان میخواست پاک نشد! در گام بعد با توجه به تفنگهای آبپاشی که تهیه کردهایم و قصد داریم در سطح شهر پخش کنیم، از مردم میخواهیم در این طرح عظیم به ما کمک کرده و هر کدام با روزی سه الی چهار شلیک، هوای تهران را پاکسازی کنند.» وقتی تمام نمایندگان مطمئن شدند که در گام بعدی مشکل آلودگی هوا حل خواهد شد، نفس راحتی کشیدند و پرونده شکایت من را بستند.
همین جا بود که از خواب پریدم و دیدم هنوز برگه شکایتم کنار دستم است. تمام برگهها را پاره کردم و دور ریختم و نفس عمیقی کشیدم. تازه فهمیدم هوا آنقدرها هم که فکر میکردم آلوده نبود!
