تاریخ انقلاب اسلامی شاهد حوادث واتفاقات گوناگونی است که با همه سختیها، فشارها و همه مسائل حاشیهایاش تجربهها و پیامهای بسیاری را برای ملت و مملکت بر جای گذاشته است. تجربه و امتحانهایی که با گذر زمان ماهیت جریانهای مختلف را بیش از پیش رسوا میسازد.
در همین راستا یکی از مناسبتهای مهم و بصیرتزا در شناخت ماهیت جریان وابسته به غرب فتنه سبز، 16 آذرماه 88 قابل ارزیابی است که با بررسی آن واقعیتهای مشهودی را در دشمنی این افراد با چارچوب نظام اسلامی، امام و رهبری و در نهایت قانون اساسی میتوان ملاحظه کرد؛ چرا که مدعیان این جریان تا ماهها پس از انتخابات خود را داعیهدار تقلب و منتقد به نتیجه انتخابات ریاستجمهوری عنوان میکردند اما گذر از این روز واقعیت و ماهیت این جریان را رسوا کرد و پس از 16 آذر ماه 88 جریان فتنه سبز با ریزش غیر قابل انکاری روبهرو شد و ماهیت اسلام گریز و امام ستیز آنان بیش از پیش مطرح گردید.
در واقع در این روز ماهیت جریان مدعی «یار و همراه امام» برای مردم مشخص شد. جریانی که از ابتدا با شعار انتخاباتی آرمانی و همراهی با امام و ولایت وارد عمل شدند و در انتها به تقابل با اندیشههای حضرت امام(ره) و اصل ولایت پرداختند و پس از زیر سؤال بردن روز قدس و حمایت از صهیونیستها در نهایت در 16 آذر بدون توجه به ماهیت ضد استکباری این روز حرکتهایی در جهت تأمین منافع استکبار و متعاقب آن بیحرمتی به تصویر حضرت امام و آرمانها و شعائر امام یعنی جمهوری اسلامی انجام گرفت و عمق رذالت و همچنین دروغگویی این افراد در همراهی با امام و آرمانهای امام برای همه آحاد جامعه مشخص شد.
در واقع این مسائل نشان داد که جماعت فتنهگر از همه مرزهای اخلاقی و اعتقادی عبور کردهاند و دیگر هیچ نسبتی بین آنان و امام و مردم بزرگ ایران نیست؛ چرا که افرادی با نمادهای سبز و شعارهای فتنهانگیز و انحرافی از جمله «جمهوری ایرانی» و دیگر شعارهای ساختارشکنانه با محوریت این روز استکبار ستیز در حمایت از عوامل خود فروخته داخلی و اربابان خارجی خویش به دنبال تحریف و کاریکاتورسازی از روز دانشجو که ماهیت استکبار ستیزی دارد بر آمدند و این مسئله نیز از جایی نشأت میگرفت که این جریان هیچ چارچوبی برای رفتار و اندیشه خود نداشته و مهمتر از همه هیچ اعتقادی به قانون اساسی و مسائل و مقدسات جامعه نداشتند.
از این رو بیحرمتیها و اهانت به عکس حضرت امام (ره) توسط این افراد در ادامه جسارتهای دیروز که در بحران تیر 78 با شعارهای اینچنینی دنبال میشد رقم خورد، همان جریانی که تظاهرات علیه خدا، انتقاد علیه معصومین و استیضاح کابینه ائمه هدی را تجویز میکردند، قیام کربلایی حسین بن علی(ع) را خشونت مینامیدند و افکار و اندیشه حضرت امام (ره) را عامل عقب ماندگی ایران میدانستند و خواستار به موزه سپردن افکار ایشان بودند. در واقع این جریان به عنوان یک فرصتطلبیآشکار و حمایتهای کاملاً معنیدار به بهانه تقلب در انتخابات و اعتراض به نتیجه آن به صفآرایی علیه انقلاب اسلامی پرداخته و به بهانه اعتراض به ادعای دروغین خود به مبارزه با اندیشههای امام، ولایت فقیه و ارزشهای اسلامی پرداختند.
از این رو پاره شدن عکس امام و اهانت به آرمانهای انقلاب و جمهوری اسلامیکه برگرفته از اندیشه زلال این مرد الهی است نتیجه زمینهسازی جریانی است که سالهاست تلاش خود را مصروف پاره کردن، تحریف کردن و محو کردن اندیشههای تابناک امام خمینی(ره) کردهاند قلمداد میشود . اما از آنجایی که روزهای انقلاب متعلق به انقلاب و ارزشهای انقلابیاست، پس از مشخص شدن ماهیت جریان فتنه در اهانت به امام و اصول عالیه امام یعنی جمهوری اسلامیکه بر آمده از ارزشهای اسلامی و قرآنی ماست و به عنوان بستر شکلگیری حکومت مهدی(عج) است، موج اعتراضات مردمیدر سراسر کشور به این اهانت و رسوایی سران فتنه به صورت خود جوش شکل گرفت. مقام معظم رهبری نیز چند روز بعد از این جریان این چنین بیان کردند :«این اهانت بزرگ نتیجه آن قانون شکنیها و دلخوش کردن به تشویقهای رسانههای بیگانه بود و حالا که این خطاها و کارهای اشتباه انجام شده برای پنهان کردن آن، به فلسفه بافی و استدلال تراشی روی آوردهاند.»
ایشان بر این مسئله تأکید کردند: «عدهای با شعار طرفداری از قانون، عمل خلاف قانون انجام میدهند، این عده شعار طرفداری از امام میدهند اما کاری میکنند که نسبت به امام (ره) چنین گناه بزرگی انجام شود. . . آن کسی که برای اسلام، انقلاب و امام کار میکند به محض اینکه ببیند، حرف و حرکت او موجب ایجاد جهت گیری بر ضد اصول شده بلافاصله متنبه میشود و مسیر خود را اصلاح میکند. اما چرا این آقایان متنبه نمیشوند». در همین راستا آشکار شدن این ماهیت پوشالی ریزش شدید حامی این جریان را به دنبال داشت و صفآرایی و رسوا شدن عوامل اغتشاشگر وابسته غرب و حضور گروهکهای ضد انقلاب بیش از پیش مشخص شد و ریزش شدید و جداسازی خطوط افرادی را که در راستای ادعاهای دروغین سران فتنه دچار سر در گمی و غفلت شده بودند را به دنبال داشت. لذا 16 آذر ماه 88 اگر چه با صفآرایی فتنهگران طراحی و هرچند اجرا گردید ولی از آنجایی که روز خدا یعنی یومالله متعلق به اوست رسوایی تمام برنامهریزیهای این جریان فتنه را که با هدف کاریکاتورسازی از روزهای متعلق به انقلاب به دنبال تنش و بحران برای انقلاب بودند ناکام شده و خداوند ماهیت دروغین و پوشالی آنان را بر ملاساخت؛ چرا که خود وعده داده «و مکروا و مکر الله و الله خیر الماکرین».
