تشکیل اولین نشست اندیشمندان حوزههای مختلف در محضر مقام معظم رهبری برای تدوین «الگوی اسلامی- ایرانی پیشرفت» گامی اساسی برای پر کردن یکی از خلأهای پیشروی نظام جمهوری اسلامی ایران بود.
این اقدام اساسی در روزها و سالهای اولیه پیروزی انقلاب اسلامی امکانپذیر نبود چرا که نظام اسلامی هنوز به مرحله تثبیت و باورسازی به عنوان یک نظام باثبات و قابل اتکا نرسیده بود و شاید دلیل اصلی فشارها و تهدیداتی که دشمن در طول 30 سال گذشته بر نظام اسلامی تحمیل کرده است نیز برای جلوگیری از رسیدن نظام به این نقطه بود. اما اکنون که نظام اسلامی هم توانسته است قابلیتها و کارآمدی خود را تثبیت کند و هم به عنوان یک ایدئولوژی مقبول اجتماعی و سیاسی توانسته است پایگاه خود را در میان ملل جهان تحکیم کند، تدوین این الگو بیش از پیش ضروری مینماید.
شاخصه دیگری که این اقدام را ضروری مینماید، عدم امکان الگوگیری از نظامهای موجود در جهان است و علل آن نیز تفاوت مبانی و بنیانهای فکری نظام اسلامی و اصول و ارزشهای حاکم بر آنهاست. هدف نظامهای سرمایهداری تکاثر ثروت و سرمایه و در نهایت رسیدن به مطلوبهای مادی است و این با ریشههای فطری نظام اسلامی که تعالیبخشی و عزت الهی انسان در عین دستیابی عادلانه مردم به مواهب مادی زندگی است تفاوت معناداری دارد. اگرچه نمیتوان در تدوین الگو، از تجربیات و یافتههای دیگر ملل نیز بینیاز بود.
مؤلفه دیگر این مسیر وجود دیدگاهها و هدفگذاریهای متفاوت در میان دولتمردان نظام جمهوری اسلامی در دورههای مختلف است که شاید مهمترین بعد آن را در نگاه به سند چشمانداز نظام جمهوری اسلامی بتوان دید. اگرچه سند چشمانداز، سندی میانی و مبنایی برای تنظیم برنامههای پنج ساله یا بودجههای سالانه است، اما نبود الگویی که متناسب با ارزشها و اهداف نظام اسلامی و اصول مندرج در قانون اساسی تنظیم شده باشد به طور طبیعی میتواند مبنای آن دیدگاههای متفاوت در مورد سند چشمانداز باشد.
اما بهرهگیری از همه ظرفیتهای درونی نظام در تدوین الگوی اسلامی- ایرانی پیشرفت، مطابق آنچه که در نشست اخیر مقام معظم رهبری با اندیشمندان و اساتید حوزههای مختلف علمی، فرهنگی و سیاسی صورت گرفته، خود میتواند نقطه آغازی برای شیوههای نوین مغزافزاری و ایجاد توفان فکری برای رسیدن به راهبردهای متناسب با فرصتها و آسیبها و تهدیدهای نظام باشد چرا که این گونه نشستها در صورت تسری به حوزهها و کانونهای مختلف میتواند بستری برای بهرهگیری از اندوختهها و تجربیات نسل اول و دوم انقلاب و قابلیتها و ظرفیتهای فکری نسل جدید باشد بهویژه آنکه مدیریت و هدایت آن توسط مقام معظم رهبری میتواند آن را از افت و خیزها و سلایق متفاوت دولتها مصون دارد و محصول آن به مبنایی برای سیاستگذاریهای کلان فرهنگی، سیاسی، علمی، امنیتی و... کشور تبدیل و از سوی دیگر الگویی برای دیگر ملل مسلمان و مستضعف جهان باشد و آنها نیز بتوانند با تأسی به آن و ملاحظات ملی خاص خود، در جهت پیشرفت و تعالی بهره گیرند.
