یکی از زیباییهای رفتاری بین اصولگرایان این است که از خطاها و اشتباهات همدیگر بهخاطر منافع حزبی و گروهی نمیگذرند. اگرچه برخی آن را به اختلاف دربین اصولگرایان تفسیر میکنند اما از این منظر نیز باید به صحنه نگریسته شود.
بخشی از اختلافات دولت و مجلس، جدای از اینکه بر سر چه مسئلهای است، ناشی از نگرش اصولگرایانه است، عدم رأی اصولگرایان به بخشی از وزرای اصولگرا، نقدهای جدی به رحیمی و مشایی، نحوه مواجهه با ماجرای مرحوم کردان، نحوه برخورد با مسببین حادثه کهریزک و... نمونههایی از نقدهای درونی اصولگرایان است اما برخی از افراد نزدیک به دولت و حتی شخص رئیسجمهور برخی از برخوردها را توطئه میدانند و معتقدند: خطی بهدنبال تضعیف یا تخریب با چهرهسوزی و... است. وقتی رئیسجمهور برخلاف نظر صحیح حضرت امام(ره) که مجدداً عین همان نظر از زبان رهبر حی بیان شده است، مجلس را در رأس امور نمیداند، موج انتقادات به راه میافتند، اما وقتی همین رئیسجمهور با استفاده حداکثری از رسانههای غرب و تریبونهای بینالمللی بر استکبارستیزی و نفی سلطه تأکید میکند، حدود 200 نماینده مجلس وی را میستایند.
مواجهه اینچنینی با دولت نشان میدهد که اصولگرایان بهصورت خطی یا با حب و بغض به مسائل نگاه نمیکنند بلکه نزدیکی یا دوری مواضع نسبت به اصول میتواند مولد انتقاد یا تقدیر باشد. بهطور مثال آقایان احمد توکلی و علی مطهری از نقادان جدی دولت در درون جریان اصولگرایی محسوب میشوند تاحدی که برخی از رسانههای نزدیک به دولت آنان را به مسائل مختلفی متهم میکنند، اما بعد از اتمام مأموریت رئیسجمهور در نیویورک، این دو نفر مواضع رئیسجمهور را هوشمندانه و عزتمندانه خواندند و از آن تقدیر کردند. 195 نمایندهای که از مواضع رئیسجمهور در نیویورک تقدیر کردند در بعضی از مسائل نقاد جدی دولت هستند، اما از حمایتهای بهموقع نیز دریغ نمیورزند، بنابراین میتوان فهمید که اصولگرایان در یک عهد نانوشته مقید به عدم گذشت همدیگر در مواضع و اقدامات غیراصولی هستند و آنجا که چارچوبهای اصولی و آرمانهای انقلاب اسلامی به سان پرچمی برافراشته میشود، تقدیر نیز صورت میگیرد.
حرکت اخیر اصولگرایان در حمایت از مواضع رئیسجمهور میتواند یک الگوی مفهومی برای برداشت از فضای درونجریانی باشد. اگر نمایندگان اصولگرای مجلس براساس لجاجت و غرضورزی به اقدامات دولت مینگریستند، نباید بعد از موضع رئیسجمهور مبنی براینکه مجلس در رأس امور نیست، از اقدامات وی در سفر به سازمان ملل حمایت میکردند بنابراین آنچه درتعامل بین جبهه اصولگرایان میگذرد رمز ماندگاری آنان است. از همدیگر نگذشتن زمانی که مشی و مواضع و اقدامات برخلاف اصول اعلام شده است، باید در دستور کار قرار گیرد و نباید منتظر نقد بیرونی ماند و قبل از اینکه غرضورزان و تخریبگرایان به میدانداری بپردازند باید «خودنقدی» را در دستور کار قرار داد. رمز پایدار و استمرار اصولگرایان درقدرت چنین رویهای است. این رویه را پاس بداریم و آن را مبارک بدانیم.
