انتخابات ریاست جمهورى دهم در ایران ایجاد یک رکورد و نصاب جدید بود و مىتوان گفت که این نصاب و رکورد فقط در عرصه عددى و مشارکت بالاى مردم نبود، ملت ایران در این انتخابات و حوادث پس از آن و فتنه بزرگىکه ایجاد شد در حقیقت نصابى جدید در نشان دادن بصیرت خود نیز ایجاد کرد و رکورد عملکرد بصیرتمندانه را شکست.
فتنه بعد از انتخابات محصول دشمنى دشمنان و استفاده آنها از ابزارها و توان تبلیغاتى خود و نیز بهره بردن آنها از نقاط ضعفى بود که در برخى مشاهده کرده بودند. از این رو براى خارج شدن از فتنه، یکى از مهمترین نکات، شناخت دشمن و غافل نشدن از آن بود. علاوه بر شناخت دشمن در هر برههاى باید تلاش کرد تا هدف یا اهداف دشمن را نیز در آن برهه تشخیص داد تا در دام دشمن گرفتار نشد. در ماجراهاى بعد از انتخابات و فتنه عظیمى که ایجاد شد آنچه باعث به دام افتادن برخى شد همین عدم توجه به اهداف دشمن بود. البته دشمن در تلاش خود شکست خورد و نظام اسلامى با توان و سرزندگى بیشترى از این فتنه بزرگ خارج شد. آنچه باعث شکست دشمن شد دو عنصر مهم رهبرى داهیانه و حکیمانه رهبر انقلاب و استقامت و هوشیارى ملت بود. هیمنه سنگین فتنه 88 و غبار شدید حاصل از آن به روشنگرى داهیانه و عالمانه ایشان شکسته شد و ملت به مدد راهنمایى الهى ولى فقیه زمان توانست از فضاى تیره و تار حاصل شده از خیانت و کوته فکرى برخى خارج شود.
در نهایت در تفسیر خلاصه این انتخابات باید به تبع از رهبر معظم انقلاب خاطرنشان ساخت: "تفسیر کوتاهى که از حوادث بعد از انتخابات در طول چند ماه مىشود ارائه کرد، عبارت از این است که دشمنان کشور و دشمنان نظام جمهورى اسلامى بعد از گذشت سى سال، همه تلاش خود و توان خود و نیروهاى خود را متمرکز کردهاند براى اینکه بتوانند این انقلاب را از درون شکست بدهند. ملت در مقابل این توطئه بزرگ، این حرکت خصمانه، با آگاهى و بصیرت و عزم و ایستادگىِ بىنظیر توانست دشمن را به شکست بکشاند. تجربهاى که در هشت ماه بعد از انتخابات تا بیست و دوم بهمن بر این ملت و بر این کشور گذشت، تجربهاى پر از درس، پر از عبرت و حقیقتاً مایه سربلندى ملت ایران است. "
نوشتن از انتخابات دهمین دوره ریاست جمهورى و مسائلى که پس از آن به وجود آمد، نیازمند عرصه گسترده و مجالى واسع است که در آن بتوان به جوانب مختلف این حادثه پیچیده و ذوابعاد پرداخت. حتى بیان سیر وقایع این تحول عظیمى که در کشور رخ داد و عقبهاى که جمهورى اسلامى ایران از آن به سلامت گذشت، نیازمند مجالى بسیار گسترده است. اما آنچه ما در این مجال اندک به دنبال آن هستیم، بازخوانى مختصر انتخاباتى است که اکنون در سالگرد آن قرار داریم با هدف بصیرتیابى و نگاه به آنچه گذشت از دریچه بصیرت و بصیرتیابى.
نصاب جدید
از جمله مهمترین نکاتى که براى این انتخابات مهم و تاثیرگذار مىتوان بیان کرد این است که انتخابات ریاست جمهورى دهم در ایران ایجاد یک رکورد و نصاب جدید بود و به تعبیر مقام معظم رهبرى "انتخابات 22خرداد، با هنرنمایى ملت ایران، نصاب تازهاى در سلسله طولانى انتخابهاى ملّى پدید آورد. " این نصاب جدید به حدى مهم و تاثیرگذار بود که رهبر معظم انقلاب اسلامى در بیان مهمترین دستاوردهاى سال 88 به آن اشاره کردند و بیان داشتند: "البته سال گذشته، سال مهمى براى کشور ما بود. به نظر من - همان طور که در پیام نوروزى هم به ملت ایران عرض کردم - سال 88، سال ملت ایران بود؛ سال پیروزى ملت ایران بود؛ سال حضور نمایان ملت ایران در عرصههاى عظیم زندگى در نظام اسلام و در کشورمان بود. یک جا در بیست و دوم خرداد چهل میلیون نفر پاى صندوقهاى رأى آمدند؛ یعنى هشتاد و پنج درصد شرکت مردم در انتخابات؛ این چیز بسیار مهمى است. یقیناً حضور مردم در مشروعیت یک نظام نقش دارد. آن کسانى که در غرب، مشروعیت خودشان را اساساً ناشى از حضور مردم مىدانند و هیچ عامل دیگرى را در آن دخیل نمىدانند، آنها یک چنین حضورى را الان ندارند. در حدود زمان انتخابات ما، در کشور انگلیس انتخاباتى برگزار شد با حضور تقریباً سى درصد کسانى که مىتوانستند رأى بدهند. هشتاد و پنج درصد کجا، سى درصد کجا؟! این حرکت مردمى، این حضور مردمى خیلى اهمیت دارد. تحلیلگران و مفسران سیاسى مسائل دنیا از این چیزها بهآسانى نمىگذرند. ممکن است در مطبوعاتشان این را منعکس نکنند؛ ممکن است سیاستمدارها در حرفهایشان که تبلیغ مىشود، این را بر زبان نیاورند و کتمان کنند؛ اما در دلشان مؤثر است، مىفهمند. "
این نصاب جدید بیانکننده احساس مسؤولیت و درک بالاى ملت ایران بود چنان که رهبر انقلاب در این باره بیان داشتند: "انتخابات 22 خرداد یک نمایش عظیمى بود از احساس مسؤولیت ملت ما براى سرنوشت کشور؛ نمایش عظیمى بود از روح مشارکتجوى مردم در اداره کشورشان؛ نمایش عظیمى بود از دلبستگى مردم به نظامشان. حقیقتاً مشابه این حرکتى که در کشور انجام گرفت، من امروز در دنیا و در این دموکراسىهاى گوناگون - چه دموکراسىهاى ظاهرى و دروغین و چه دموکراسىهایى که واقعاً به آراء مردم مراجعه مىکنند - نظیرش را سراغ ندارم. در جمهورى اسلامى هم جز در همهپرسى سال 58 - فروردین 58 - هیچ نظیرى دیگر براى این انتخاباتى که در جمعه گذشته شما انجام دادید، وجود ندارد؛ مشارکت حدود 85 درصد؛ چهل میلیون تقریباً جمعیت. انسان دست مبارک ولىعصر را پشت سر حوادثى با این عظمت مىبیند. این نشانه توجه خداست. لازم مىدانم از اعماق دل نسبت به شما مردم عزیز در سراسر کشور ابراز ادب و ابراز تواضع کنم که واقعاً جا دارد. "
نصاب در بصیرت همراه با نصاب در عدد
چنان که ذکر شد انتخابات 22 خرداد ایجاد یک نصاب جدید بود اما مىتوان گفت که این نصاب و رکورد فقط در عرصه عددى و مشارکت بالاى مردم نبود، انتخابات 22 خرداد و حوادث بعد از آن نشانگر یک رکوردزنى دیگر و نصابگذارى دیگر نیز بود و آن سربلند بیرون آمدن ملت ایران از امتحان سخت بصیرت بود. ملت ایران در این انتخابات و حوادث پس از آن و فتنه بزرگى که ایجاد شد در حقیقت نصابى جدید در نشان دادن بصیرت خود نیز ایجاد کرد و رکورد عملکرد بصیرتمندانه را شکست. به تعبیر رهبر معظم انقلاب اسلامى "از بیست و دوم خرداد تا بیست و دوم بهمن - هشت ماه - یک فصل پرافتخار و پرعبرتى براى ملت ایران بود؛ این یک درس شد. آگاهى جدیدى به وجود آمد. فصل تازهاى در بصیرت ملت ایران گشوده شد. این یک زمینه بسیار مهمى است. باید بر اساس این زمینه، حرکت کنیم. "
آزمون بصیرت
بر همین اساس مىتوان مدعى شد که انتخابات 22 خرداد و ماجراها و فتنه پس از آن در حقیقت یک آزمون ملى بصیرت بود که همگان در آن به امتحان بصیرت خود دعوت شدند و همانطور که همیشه در شرایط فتنه بصیرت داشتن سختتر است، ملت ایران 8 ماه سخت را با بصیرت پشت سر گذاشت و پیروز شد، به تعبیر مقام معظم رهبرى: "در شرایط فتنه، کار دشوارتر است؛ تشخیص دشوارتر است. البته خداى متعال حجت را همیشه تمام مىکند؛ هیچ وقت نمىگذارد مردم از خداى متعال طلبگار باشند و بگویند تو حجت را براى ما تمام نکردى، راهنما نفرستادى، ما از این جهت گمراه شدیم. در قرآن مکرر این معنا ذکر شده است. دست اشاره الهى همه جا قابل دیدن است؛ منتها چشم باز مىخواهد. اگر چشم را باز نکردیم، هلال شب اول ماه را هم نخواهیم دید؛ اما هلال هست. باید چشم باز کنیم، باید نگاه کنیم، دقت کنیم، از همه امکاناتمان استفاده کنیم تا این حقیقت را که خدا در مقابل ما قرار داده است، ببینیم. "
آرى آزمون فتنه بعد از انتخابات، آزمون بصیرت بود که از آن صاحبان بصیرتهاى نافذ، سالم خارج شدند و دیگران به میزان بىبصیرتى خویش صدمه دیدند. البته همه در این بخش که باید بصیرت داشت مشترک بودند، به تعبیر مقام معظم رهبرى همه بایستى بصیرت داشته باشند: "بعضىها در فضاى فتنه، این جمله "کن فى الفتنه کابن اللبون لا ظهر فیرکب و لا ذرع فیحلب " را بد مىفهمند و خیال مىکنند معنایش این است که وقتى فتنه شد و اوضاع مشتبه شد، بکش کنار! اصلاً در این جمله این نیست که: "بکش کنار ". این معنایش این است که به هیچوجه فتنهگر نتواند از تو استفاده کند؛ از هیچ راه. "لا ظهر فیرکب و لا ذرع فیحلب " ؛ نه بتواند سوار بشود، نه بتواند تو را بدوشد؛ مراقب باید بود. . . خوب، این کنار کشیدن، خودش همان ذرعى است که یُحلب؛ همان ظهرى است که یُرکب! گاهى سکوت کردن، کنار کشیدن، حرف نزدن، خودش کمک به فتنه است. در فتنه همه بایستى روشنگرى کنند؛ همه بایستى بصیرت داشته باشند. "
در طول ایام فتنه بعد از انتخابات یکى از مطالبى که بارها مورد تأکید رهبر معظم انقلاب قرار گرفت و خواص و مردم عادى را به آن دعوت کردند همین بصیرت داشتن بود: "باید بصیرت داشت. آنچه که انسان از نخبگان جامعه و جریانات سیاسى و گروههاى سیاسى انتظار دارد، این است که با این حوادث، با این خطوط دشمن، با بصیرت مواجه بشوند؛ با بصیرت. اگر بصیرت وجود داشت و عزم مقابله وجود داشت، خیلى از رفتارهاى ما ممکن است تغییر پیدا بکند؛ آنوقت وضعیت بهتر خواهد بود. بعضى از کارها از روى بىبصیرتى است. "
بصیرت با صبر همراه است
آزمون بصیرت با آزمون صبر همراه است. مولى الموحدین امیر المومنین على بن ابیطالب(ع) در بیان شرایط ایستادگى در راه حق مىفرمایند: "الا و لایحمل هذا العلم الا اهل البصر و الصبر و العلم بمواضع الحق " یعنى بدانید که این پرچم را حمل نمىتواند بکند الا آن کسى که اهل بصیرت و صبر و علم به مواضع حق باشد. در فتنه بعد از انتخابات 88 نیز این امر به خوبى مشاهده شد. شاید بتوان گفت بر همین مبناست که رهبر حکیم و فرزانه انقلاب نیز در این فتنه پیروان حق را به بصیرت و صبر دعوت مىنمودند: "یک نکته را هم به جوانان عزیز انقلابى، به فرزندان عزیز انقلابى خودم، به فرزندان بسیجى - از زن و مرد - عرض بکنم: جوانان از اطراف و اکناف کشور، از آنچه که تهتّک بیگانگان از ایمان دینى به گوششان مىخورد یا با چشمشان مىبینند، عصبانى هستند؛ وقتى مىبینند روز عاشورا چگونه یک عدهاى حرمت عاشورا را هتک مىکنند، حرمت امام حسین را هتک مىکنند، حرمت عزاداران حسینى را هتک مىکنند، دلهاشان به درد مىآید، سینههاشان پر مىشود از خشم؛ البته خوب، طبیعى هم هست، حق هم دارند؛ ولى مىخواهم عرض بکنم جوانهاى عزیز مراقب باشند، مواظب باشند که هرگونه کار بىرویهاى، کمک به دشمن است. اینجا جوانها تلفن مىکنند - مىفهمم من، مىخوانم، غالباً تلفنها و نامهها را خلاصه مىکنند، هر روز مىآورند، من نگاه مىکنم - مىبینم همین طور جوانها گلهمند، ناراحت و عصبانى؛ گاهى هم از بنده گله مىکنند که چرا فلانى صبر مىکند؟ چرا فلانى ملاحظه مىکند؟ من عرض مىکنم؛ در شرایطى که دشمن با همه وجود، با همه امکاناتِ خود درصدد طراحى یک فتنه است و مىخواهد یک بازى خطرناکى را شروع کند، باید مراقبت کرد او را در آن بازى کمک نکرد. خیلى باید با احتیاط و تدبیر و در وقت خودش با قاطعیت وارد شد. دستگاههاى مسؤولى وجود دارند، قانون وجود دارد؛ بر طبق قانون، بدون هیچگونه تخطى از قانون، بایستى مُرّ قانون به صورت قاطع انجام بگیرد؛ اما ورود افرادى که شأن قانونى و سمت قانونى و وظیفه قانونى و مسؤولیت قانونى ندارند، قضایا را خراب مىکند. خداى متعال به ما دستور داده است: "و لایجرمنّکم شنئان قوم على ان لاتعدلوا اعدلوا هو اقرب للتّقوى ". بله، یک عدهاى دشمنى مىکنند، یک عدهاى خباثت به خرج مىدهند، یک عدهاى از خباثتکنندگان پشتیبانى مىکنند - اینها هست - اما باید مراقب بود. اگر بدون دقت، بدون حزم، انسان وارد برخى از قضایا بشود، بىگناهانى که از آنها بیزار هم هستند، لگدمال مىشوند؛ این نباید اتفاق بیفتد. من برحذر مىدارم جوانهاى عزیز را، فرزندان عزیز انقلابىِ خودم را از اینکه یک حرکتى را خودسرانه انجام بدهند؛ نه، همه چیز بر روال قانون. مسؤولین کشور بحمداللَّه چشمشان هم باز است، مىبینند؛ مىبینند مردم در چه جهتى دارند حرکت مىکنند. حجت بر همه تمام شده است. حرکت عظیم روز چهارشنبه نهم دى ماه حجت را بر همه تمام کرد. مسؤولین قوه مجریه، مسؤولین قوه مقننه، مسؤولین قوه قضائیه، دستگاههاى گوناگون، همه مىدانند که مردم در صحنهاند و چه مىخواهند. دستگاهها باید وظائفشان را انجام بدهند؛ هم وظائفشان در مقابل آدم مفسد و اغتشاشگر و ضدانقلاب و ضدامنیت و اینها، هم وظائفشان در زمینه اداره کشور. مسائل کشور که فقط مسائل مربوط به اغتشاشگران نیست؛ کشور مسائل اقتصادى دارد، مسائل علمى دارد، مسائل سیاسى دارد، مسائل بینالمللى دارد، مسائل امنیتى دارد؛ صدها مسأله مهم پیش روى مسؤولان کشور هست؛ باید اینها را انجام بدهند؛ باید کشور را مدیریت کنند؛ باید کشور را جلو ببرند. دشمن مىخواهد با این حوادث، چرخهاى کشور از کار بیفتد؛ نباید به دشمن کمک کرد. "
شناخت دشمن
فتنه بعد از انتخابات محصول دشمنى دشمنان و استفاده آنها از ابزاها و توان تبلیغاتى خود و نیز بهره بردن آنها از نقاط ضعفى بود که در برخى مشاهده کرده بودند. از این رو براى خارج شدن از فتنه یکى از مهمترین نکات، شناخت دشمن و غافل نشدن از آن بود که مقام معظم رهبرى در این باره بارها خاطرنشان ساختند که "از اول انقلاب و در طول سالهاى متمادى، کىها زیر پرچم مبارزه با امام و انقلاب ایستادند؟ آمریکا در زیر آن پرچم قرار داشت، انگلیس در زیر آن پرچم قرار داشت، مستکبرین در زیر آن پرچم قرار داشتند، مرتجعین وابسته به نظام استکبار و سلطه، همه در زیر آن پرچم مجتمع بودند؛ الان هم همین جور است. الان هم شما نگاه کنید از قبل از انتخابات سال 88، در این هفت هشت ماه تا امروز آمریکا کجا ایستاده است؟ انگلیس کجا ایستاده است؟ خبرگزارىهاى صهیونیستى کجا ایستادهاند؟ در داخل، جناحهاى ضد دین، از تودهاى بگیر تا سلطنتطلب، تا بقیه اقسام و انواع بىدینها کجا ایستادهاند؟ یعنى همان کسانى که از اول انقلاب با انقلاب و با امام دشمنى کردند، سنگ زدند، گلوله خالى کردند، تروریسم راه انداختند. سه روز از پیروزى انقلاب در بیست و دوى بهمن گذشته بود، همین آدمها با همین اسمها آمدند جلوى اقامتگاه امام در خیابان ایران، بنا کردند شعار دادن؛ همانها الان مىآیند توى خیابان، علیه نظام و علیه انقلاب شعار مىدهند! چیزى عوض نشده. اسمشان چپ بود، پشت سرشان آمریکا بود؛ اسمشان سوسیالیست بود، لیبرال بود، آزادىطلب بود، پشت سرشان همه دستگاههاى ارتجاع و استکبار و استبداد کوچک و بزرگ دنیا صف کشیده بودند! امروز هم همین است. اینها علامت است، اینها شاخص است؛ و مهم این است که ملت این شاخصها را مىفهمد؛ این چیزى است که انسان اگر صدها بار شکر خدا را بکند، حقش را به جا نیاورده است؛ سجده شکر کنیم. "
مطابق این بیان حکیمانه، مبارزه علیه نظام اسلامى و دشمنى با آن مطلب جدیدى نیست نکته مهم در دوران فتنه آن بود که دشمن این بار از شیوه جدیدى براى دشمنى خود بهره مىبرد که این شیوه جنگ روانى یا جنگ نرم نام دارد و به تعبیر معظمله: "معارضه با نظام، یک سابقه سى ساله در این انقلاب دارد؛ چیز جدیدى نیست. اَشکال معارضه گوناگون بوده است، اما همیشه بوده است؛ شدتاً، ضعفاً، متناسب با وضعیت ما در داخل بوده. هر جا احساس کردند و هر وقت احساس کردند مىتوانند حضور قوىترى پیدا کنند، ضربهاى را که مىتوانستند به خیال خود وارد کردند و انقلاب هم در طول این سى سال در مقابل این ضربات ایستاده است؛ نه فقط ضعیف نشده، بلکه روز به روز بحمدالله کشور و نظام جمهورى اسلامى قوىتر هم شده... ما باید جوانب این توطئه را بهروشنى بشناسیم و بشناسانیم؛ وظیفه ما این است. امروز جنگ نظامى با ما خیلى محتمل نیست نمىگوییم بهکلى منتفى است، اما خیلى محتمل نیست لکن جنگى که وجود دارد، از جنگ نظامى اگر خطرش بیشتر نباشد، کمتر نیست؛ اگر احتیاط بیشترى نخواهد، کمتر نمىخواهد. . . خط دیگرى است که به نظر ما دشمن بر روى او هم دارد سرمایهگذارى مىکند منصرف کردن ذهن مردم از دشمنىِ دشمن است. "
هدف دشمن
علاوه بر شناخت دشمن در هر برههاى، باید تلاش کرد تا هدف یا اهداف دشمن را نیز در آن برهه تشخیص داد تا در دام دشمن گرفتار نشد. در ماجراهاى بعد از انتخابات و فتنه عظیمى که ایجاد شد آنچه باعث به دام افتادن برخى شد همین عدم توجه به هدف و اهداف دشمن بود. مقام معظم رهبرى در بیان این اهداف دشمن خاطرنشان ساختند: "دشمنان ملت ایران مىدانند که وقتى اعتماد وجود نداشت، مشارکت ضعیف خواهد شد؛ وقتى مشارکت و حضور در صحنه ضعیف شد، مشروعیت نظام دچار تزلزل خواهد شد؛ آنها این را مىخواهند؛ هدف دشمن این است. مىخواهند اعتماد را بگیرند تا مشارکت را بگیرند، تا مشروعیت را از جمهورى اسلامى بگیرند. این، ضررش بمراتب از آتش زدن بانک و سوزاندن اتوبوس بیشتر است. این، آن چیزى است که با هیچ خسارت دیگرى قابل مقایسه نیست. مردم بیایند در یک چنین حرکت عظیمى اینجور مشتاقانه حضور پیدا کنند، بعد به مردم گفته بشود که شما اشتباه کردید به نظام اعتماد کردید؛ نظام قابل اعتماد نبود. دشمن این را میخواهد. این خط را از پیش از انتخابات هم شروع کردند؛ از دو سه ماه پیش از این. من اول فروردین در مشهد گفتم هى دارند دائماً به گوشها مىخوانند، تکرار مىکنند که بناست در انتخابات تقلب بشود. مىخواستند زمینه را آماده کنند. من آنوقت به دوستان خوبمان در داخل کشور تذکر دادم و گفتم این حرفى را که دشمن مىخواهد به ذهن مردم رسوخ بدهد، نگویید. نظام جمهورى اسلامى مورد اعتماد مردم است. این اعتماد آسان به دست نیامده، سى سال است که نظام جمهورى اسلامى با مسؤولانش، با عملکردش، با تلاشهاى فراوانش توانسته این اعتماد را در دل مردم عمیق کند. دشمن مىخواهد این اعتماد را بگیرد، مردم را دچار تزلزل کند. "
بنابر این یکى از مهمترین اهداف دشمن این بود که اعتماد ملت از نظام سلب شود. هدف دیگر دشمن این بود که با ایجاد درگیرى میان مردم و دو و چند دستگى در میان آنها کشور را دچار التهاب و درگیرى داخلى کنند و از این طریق نظام اسلامى را تضعیف و به زعم باطل خود ساقط نمایند: "این ملت پاى حرف خود ایستاده است. این یک حرکت عظیم بود از ملتمان. ملت توانستند در تاریخ کشور این را ثبت کنند که بعد از گذشت سى سال از استقرار نظام اسلامى - که نظامى بر پایه اسلامیت و جمهوریت است و اینها از هم تفکیکناپذیرند؛ آنهایى که این دو را از هم تفکیک مىکنند، جمهورى اسلامى را نشناختند - آنچنان پابند به مبانى این نظام هستند که در یک انتخاباتى با این شور و شوق، با این عظمت شرکت مىکنند. خوب، این یک حرکت عظیم مردمى بود. در قبال این حرکت، دشمنان ملت ایران نقشههایى داشتند؛ این نقشهها را شروع کردند به عمل کردن. اگر حضور شما مردم در انتخابات بیست و دوى خرداد سال 88 یک حضور ضعیفى بود، اگر به جاى چهل میلیون، مثلاً سى میلیون شرکت کرده بودید، به احتمال زیاد دشمنان شما موفق مىشدند. نقشههایى از پیش طراحى شده بود. من کسى را متهم نمىکنم؛ اما هندسه کار دشمن را مىشناسم، مىبینم، آن را تشخیص مىدهم؛ نمىتوانم آن را انکار کنم. هندسه کار دشمن، یک هندسه مشخصى بود. نظیر این کار را در جاهاى دیگر هم کردند. وقتى قدرتهاى مستکبر بینالمللى از یک نظامى ناراضى و ناخشنود باشند، یکى از راههایى که یافتند و عمل کردند، این است که منتظر یک فرصت انتخابات بشوند، بعد در آن فرصت انتخابات، اگر کسانى که مورد رضاى آنها نیستند، بر سر کار آمدند و آنهایى که آنها مىخواهند، بر سر کار نیامدند، آن وقت با یک حرکت نمایشىِ مردمى، اوضاع را برگردانند؛ با شعارهایى گروهى از مردم را توى صحنه بکشانند، با فشار در صحنه خیابانها، آن چیزى را که با قانون به دست آمده است، با خشونت دگرگون کنند. این یک نقشه شناخته شده است. اگر ملاحظه مىکنید که حوادثى که بعد از انتخابات پیش آمد، در ذهن مردم، در ذهن تحلیلگران مستقل و صادق و تیزبین، منتسب به عوامل خارجى و بیرونى مىشوند، ناشى از این است. اگر کسى هیچ خبرى هم از پشت پرده نداشته باشد، اطلاعاتى که افراد صاحب اطلاع به دست مىآورند، اگر این اطلاع هم در دسترس نباشد، انسان شکل کار را که نگاه مىکند، مىفهمد که این کار، کار دشمنان ملت است؛ کار بیگانگان است. انتخاباتى انجام مىگیرد، یک حرکت قانونى اتفاق مىافتد، یک نتیجهاى هم با خود به دنبال مىآورد؛ این نتیجه را به زور خشونت بخواهند عوض کنند. یک عدهاى را بکِشند توى صحنه؛ احیاناً اگر اقتضاء شد، خشونت هم بکنند، آتشسوزى هم راه بیندازند، بانک هم آتش بزنند، اتوبوس هم آتش بزنند، براى اینکه نتایج قانونى را برگردانند. خوب، این حرکتى است که هم خلاف شرع است، هم خلاف قانون است. پیداست این حرکت، حرکت هدایت شدهاى از طرف بیگانگان است. یک چنین اتفاقى را مىخواستند در کشور پیش بیاورند. ". . . "آزمون مهمى بود براى کشور. من به شما عرض بکنم، آزمون مهمى بود؛ هم عبرتهاى زیادى داشت، هم درسهاى زیادى داشت؛ و در این آزمون، ملت ایران پیروز شد. آنها میخواستند مردم را تقسیم کنند به یک گروه اقلیت، به یک گروه اکثریت؛ یک گروهى که برنده انتخابات است، یک گروه هم که در انتخابات به نتیجه مطلوب خود دست پیدا نکرده، اینها را در مقابل هم قرار بدهند. ملت را دوپارچه کنند؛ یک عده اغتشاشگر هم وارد میدان بشوند و با ایجاد اغتشاش، جنگ را در داخل کشور مغلوبه کنند، جنگ داخلى راه بیندازند؛ امیدشان این بود. اما ملت هوشیارى به خرج داد. شما دیدید در روز انتخابات، مردم به دو گروه سیزده چهارده میلیونى، و بیست و چهار پنج میلیونى تقسیم شدند؛ اما بعد از گذشت مدتى نه چندان بلند، همین دو گروه با هم یکى شدند و در مقابل شورشگران و اغتشاشگران و خرابکاران ایستادند. بیدارى ملت را انسان اینجا مىشود بفهمد. مىخواستند بین مردم اغتشاش ایجاد کنند. بدخواهانى که سى سال است علیه این انقلاب و علیه این مردم هر کارى توانستند، کردند، اینها هم فرصت را مغتنم شمردند و با تبلیغاتِ خودشان وارد میدان شدند. بیش از این، کارى نمىتوانستند بکنند. اگر آمریکایىها و انگلیسىها و صهیونیستها مىتوانستند نیرو وارد خیابانهاى تهران بکنند، یقین بدانید مىکردند. اگر برایشان امکان داشت که با حضور وابستگان و مزدوران خودشان از خارج، عرصه را آنچنان که میخواهند، هدایت کنند، مىکردند. منتها مىدانستند که این کار به ضررشان تمام مىشود. تنها کارى که مىتوانستند بکنند، این بود که در صحنه تبلیغات، در صحنه سیاست جهانى، از آشوبگر، از اغتشاشگر حمایت کنند. رؤساى جمهور کشورهاى مستکبر در این قضیه وارد میدان شدند؛ اغتشاشگران خیابانى و خرابکارانى را که با آتش زدن میخواهند موجودیت خودشان را نشان بدهند، ملت ایران نامیدند؛ شاید بتوانند اوضاع را آنچنان که طبق میل خودشان است، در افکار عمومى دنیا و کشورمان تصویر و ترسیم کنند؛ اما شکست خوردند. "
نقش مردم
آنچه باعث شکست دشمن شد دو عنصر مهم رهبرى داهیانه و حکیمانه رهبر انقلاب و استقامت و هوشیارى ملت بود. البته با توجه به روحیه تقوا و عدم خودبینى مقام معظم رهبرى در مورد نقش رهبرى در حل این بحران از ایشان نکتهاى یافت نمىشود و هر آنچه هست از خداى متعال و ملت پیرو دستورات خداى متعال عنوان مىشود اما کیست که بتواند منکر شود که هیمنه سنگین فتنه 88 و غبار شدید حاصل از آن به روشنگرى داهیانه و عالمانه ایشان شکسته شد و ملت به مدد راهنمایى الهى ولى فقیه زمان توانست از فضاى تیره و تار حاصل شده از خیانت و کوتهفکرى برخى خارج شود. با این همه رهبر معظم انقلاب همه چیز را از خداى متعال مىداند که دست او از آستین ملت خارج شده است: "اگر بنا باشد سال 88 در یک جمله تعریف شود، به نظر من عبارت است از: سال ملت ایران، سال عظمت و پیروزى این ملت بزرگ، سال حضور تاریخى و اثرگذار این ملت در عرصههایى که به سرنوشت انقلاب بزرگمان و به سرنوشت کشورمان بستگى داشت و منتهى مىشد. در آغاز سال 88 مردم با حضور بىسابقه خود انتخاباتى را ساماندهى کردند که در تاریخ انقلاب ما - و البته در تاریخ طولانى کشور ما - سابقه نداشت و یک نقطه برجسته و اوج به حساب مىآمد. در طول ماههاى بعد از انتخابات هم مردم در امتحانى بزرگ، در حرکتى عظیم و سرنوشتساز، حضور خود، اراده خود، ایستادگى خود، عزم ملى خود و بصیرت خود را نشان دادند. ". . . "قوىترین و آخرین ضربه را ملت در روز نهم دى و بیست و دوى بهمن وارد کرد. کار ملت ایران در بیست و دوم بهمن، کار عظیمى بود؛ نُه دى هم همین جور. یکپارچگى ملت آشکار شد. همه کسانى که در عرصه سیاسى به هر نامزدى رأى داده بودند، وقتى دیدند دشمن در صحنه است، وقتى فهمیدند اهداف پلید دشمن چیست، نسبت به آن کسانى که قبلاً به آنها خوشبین هم بودند، تجدید نظر کردند؛ فهمیدند که راه انقلاب این است، صراط مستقیم این است. در بیست و دوى بهمن، ملت همه با یک شعار وارد میدان شدند. خیلى تلاش کردند، شاید بتوانند بین ملت دودستگى ایجاد کنند؛ اما نتوانستند و ملت ایستاد؛ این پیروزى ملت بود. از بیست و دوم خرداد تا بیست و دوم بهمن - هشت ماه - یک فصل پرافتخار و پرعبرتى براى ملت ایران بود؛ این یک درس شد. آگاهى جدیدى به وجود آمد. فصل تازهاى در بصیرت ملت ایران گشوده شد. این یک زمینه بسیار مهمى است. باید بر اساس این زمینه، حرکت کنیم. ". "انسان وقتى نگاه مىکند، مىبیند آگاهى مردم، بصیرت مردم، احساس مسؤولیت مردم در قبال نظام اسلامى، حقیقتاً بىنظیر است. با این احساس مسؤولیت، با این احساس آمادگى، یقیناً اگر امروز یک حادثهاى مثل حادثه دفاع مقدس در کشور ما پیش مىآمد، کسانى که وارد میدان مىشدند، از آن روز که در دفاع مقدس جوانهاى ما مىآمدند، بیشتر خواهد بود و کمتر نخواهد بود. انسان این را از این حرکت عظیم مردمى احساس مىکند. "
آزمون نخبگان
اما آزمون بصیرت، آزمون مختص ملت نبود بلکه آزمونى همگانى بود که البته مخاطب مهم آن نخبگان بودند. مولىالموحدین على علیه السلام مىفرماید: "فى تقلب الاحوال علم جواهر الرجال " یعنى در بالا و پایین شدن زمانه و دگرگونى احوال است که مىتوان به جوهر وجودى انسانها و کنه وجود آنها پى برد و به خوبى آنها را شناخت. بر همین مبنا مىتوان مدعى شد که فتنه بزرگ 88 آزمون نخبگان نیز بود و آزمونى بود که در آن برخى از نخبگان به وظایف خویش عمل کردند و پیروز بیرون آمدند و برخى به درجات متفاوت کوتاهى کردند و سرشکسته شدند و خواهند شد.
از منظر مقام معظم رهبرى نیز هدف اصلى دشمن در این مبارزه، نخبگان بودهاند: "دشمن انواع و اقسام کار را مىکند؛ انواع و اقسام فعالیت را مىکند؛ عمده هم امروز به گمان من، هدف و آماج توطئههاى دشمن، خواص است؛ آماج دشمن، خواص است. مىنشینند طراحى مىکنند تا ذهن خواص را عوض کنند؛ براى اینکه بتوانند مردم را بکشانند؛ چون خواص تأثیر مىگذارند و در عموم مردم نفوذ کلمه دارند. به نظر من یکى از وظائف اصلى امروز ما و شما، همین است: ما بصیرت خودمان را در مسائل گوناگون تقویت کنیم و بتوانیم انشاءالله بصیرت مخاطبان و مستمعان خودمان را هم زیاد بکنیم. "
ایشان علاوه بر این خاطر نشان مىسازند که نخبگان بعد از آنکه ملت به بهترین وجهى وظیفه خود را انجام داده است وظیفه و تکلیف سنگین ترى دارند: "در این قضیه انتخابات، مردم حقاً و انصافاً به وظیفه خودشان عمل کردند. وظیفهشان این بود که بیایند پاى صندوقهاى رأى، که به بهترین وجهى این وظیفه اداء شد؛ اما ما و شما وظائف سنگینترى داریم. آن کسانى که به یک نحوى یک نوع مرجعیتى در افکار مردم دارند؛ از این سیاسیون و رؤساى احزاب و کارگردانان جریانات سیاسى، و یک عدهاى از اینها حرفشنوى دارند، اینها خیلى باید مراقب رفتار خودشان باشند؛ خیلى باید مراقب گفتار خودشان باشند. اگر آنها کمى افراطىگرى کنند، دامنه این افراطىگرى در بدنه مردم به جاهاى بسیار حساس و خطرناکى خواهد رسید که گاهى خود آنها دیگر نمىتوانند آن را جمع کنند، که ما نمونههایش را دیدهایم. افراط وقتى در جامعه به وجود آمد، هر حرکت افراطى به افراطىگرى دیگران دامن مىزند. اگر نخبگان سیاسى بخواهند قانون را زیر پا بگذارند، یا براى اصلاح ابرو، چشم را کور کنند، چه بخواهند، چه نخواهند، مسؤول خونها و خشونتها و هرج و مرجها، آنهایند. من به همه این آقایان، این دوستان قدیمى، این برادران توصیه مىکنم بر خودتان مسلط باشید؛ سعه صدر داشته باشید؛ دستهاى دشمن را ببینید؛ گرگهاى گرسنه کمینکرده را که امروز دیگر نقاب دیپلماسى را یواش یواش دارند از چهرههایشان برمىدارند و چهره حقیقى خودشان را نشان مىدهند، ببینید؛ از اینها غفلت نکنید. "
البته خوشبختانه برخى این توصیه را جدى گرفتند و متاسفانه برخى غفلت کردند و برخى از حد غفلت نیز فراتر رفته و به خیانت دست یازیدند اما نکته اصلى این است که در آزمون بصیرت، نخبگان و خواص بیشتر و سختتر در معرض آزمون بودهاند. به تعبیر مقام معظم رهبرى: "اینکه بنده مسأله بصیرت را براى خواص تکرار مىکنم، به خاطر این است. گاهى اوقات غفلت مىشود از دشمنىهایى که با اساس دارد مىشود؛ اینها را حمل مىکنند به مسائل جزیى. ما در صدر مشروطه هم متأسفانه همین معنا را داشتیم. در صدر مشروطه هم علماى بزرگى بودند - که من اسم نمىآورم؛ همه مىشناسید، معروفند - که اینها ندیدند توطئهاى را که آن روز غربزدگان و به اصطلاح روشنفکرانى که تحت تأثیر غرب بودند، مغلوب تفکرات غرب بودند، طراحى مىکردند؛ توجه نکردند که حرفهایى که اینها دارند در مجلس شوراى ملىِ آن زمان مىزنند، یا در مطبوعاتشان مىنویسند، مبارزه با اسلام است؛ این را توجه نکردند، مماشات کردند. نتیجه این شد که کسى که مىدانست و مىفهمید - مثل مرحوم شیخ فضلاللَّه نورى - جلوى چشم آنها به دار زده شد و اینها حساسیتى پیدا نکردند؛ بعد خود آنهایى هم که به این حساسیت اهمیت و بها نداده بودند، بعد از شیخ فضلاللَّه مورد تعرض و تطاول و تهتک آنها قرار گرفتند و سیلى آنها را خوردند؛ بعضى جانشان را از دست دادند، بعضى آبرویشان را از دست دادند. این اشتباهى است که آنجا انجام گرفت؛ این اشتباه را ما نباید انجام بدهیم. "
نکته دیگرى که در آزمون خواص مطرح بود آن بود که خواص علاوه بر داشتن بصیرت باید در موضعگیرى خویش نیز شفاف عمل مىکردند تا ملت بتواند از آنها خط بگیرد و بتواند در پى آنها روان شود. کسى که دو پهلو و چند پهلو موضع مىگیرد نه تنها از میزان غبارآلودى فضاى فتنه نمىکاهد بلکه خواه ناخواه بر آن مىافزاید. مقام معظم رهبرىبارها و بارها بر این نکته تأکید کردند که به یک مورد از آنها ذیلا اشاره مىشود: "صریح و روشن هم بایستى خطوط را مشخص کرد. یعنى آن کسانى که پایبند به نظام اسلامى و پایبند به حضور مردم - با همین انگیزه و ایمانى که مردم دارند - هستند، باید مرزشان با کسانى که دلشان نمىخواهد این حرکت به این شکل، اسلامى ادامه پیدا کند، مشخص شود. با قانون معارضه مىکنند، با قانون مخالفت مىکنند. باید این مرز هم، مرز روشن و واضحى باشد تا مردم دچار خطا و اشتباه نشوند. مردم به ماها نگاه مىکنند؛ ما بایستى بدانیم که خط چه جورى است. "
نخبگان مردود
در این انتخابات و حوادث پس از آن برخى از نخبگان کشور ناموفق بودند و برخى مردود شدند. بررسى مفصل شاخصههاى نخبگان مردود و بیان علل و عوامل دخیل در این شکست در امتحان، مجال واسع دیگرى مىطلبد اما یک علت اصلى این شکست این بود که در برابر قانون تسلیم نبودند و از حد و مرزهاى قانونى فراتر رفتند: "در این فتنههاى بعد از انتخابات، آن چیزى که اساس قضیه است، این است که رأى مردم و حضور مردم از نظر یک عدهاى نفى شد، مورد خدشه قرار گرفت، نظام تکذیب شد، مورد تهمت قرار گرفت. گناه بزرگى که انجام دادند، این بود. اینها بایست تسلیم مىشدند. بالاخره وقتى انتخابات با همین معیارهایى که در اسلام وجود دارد - که حالا بعضى از معیارها و شاخصهایى که براى انتخابات در نظر ما معتبر است، که نظر اسلام است، من عرض مىکنم - اتفاق افتاد، بایستى در مقابل قانون، در مقابل داورى قانون تسلیم شد؛ همچنان که باید در مقابل آن داورى که قانون او را معین مىکند، تسلیم شد. اگر قانون در مسأله مهمى مثل مسأله انتخابات یک داورى را مشخص کرده است، یا یک شیوه داورى را مشخص کرده است، باید تسلیم این بشوند، ولو برخلاف میلمان باشد؛ این مىشود انتخابات سالم. "
علت دیگرى که براى شکست نخبگان مىتوان بیان داشت، اغفال آنها توسط دشمن است. به تعبیر رهبر معظم انقلاب اسلامى: "خط اغفالِ بخصوص خواص و نخبگان از تأثیر دشمن، یکى از خطوط القایى و تبلیغاتى دشمن است. حالا طرق مختلفى البته براى این کار دارند. تا کسى بگوید دشمن، مىگویند: آقا شما همهاش به گردن دشمن مىاندازید! خوب، هست دشمن؛ هست دشمن؛ چرا نمىبینیم دشمن را؟ چرا نمىبینیم شعف عظیمى که دشمن پیدا مىکند از آنچه که اینجا از اختلاف ما، از حوادث گوناگون، از بلواى بعد از انتخابات به وجود مىآید؟ تشویق کنند کسانى را که عامل هستند. آنجا، رئیس یک کشور بزرگ از آدمها اسم مىآورد! خوب، این جز ایجاد دشمنى است؟ از معارضین نظام اسم مىآورد و تمجید مىکند از فلان کس که آقا از شجاعت او (!) ما تعجب کردیم. چرا؟ چون یک کلمهاى گفته که آنها خوششان آمده. اینها را باید دید؛ اینها را باید متوجه شد و نبایستى از دشمنىِ دشمن غفلت کرد. . . این ترفندهاى دشمن است. اینها را باید شناخت، فهمید. او البته دشمنىاش را مىکند؛ امر طبیعى است، اما اینکه ما نفهمیم دشمنى او را و از این معنا غفلت کنیم، این قابل قبول نیست. یک وقت مىبینید ما در داخل جدول و پازلهاى دشمن قرار مىگیریم در پازل، مجموعهاى را کنار هم مىچینند، تا یک شکلى از تویش در بیاید تا یکى از این اجزاء را ما تأمین بکنیم. خوب، این خیلى چیز بدى است؛ ما باید سعى کنیم که تأمینکننده اجزاء او نباشیم. مثل این جدول حروف متقاطع که وقتى کنار هم گذاشته مىشود، یک کلمهاى از تویش در مىآید. دشمن یک جدولى این جورى درست کرده، براى اینکه یک حرفى از تویش در بیاورد؛ چند تا از این حروف را هم ما بگذاریم! این را باید مراقبت کرد؛ بحث سر این است؛ باید جدول دشمن را کامل نکنیم؛ پازل دشمن را کامل نکنیم؛ ببینیم دشمن چه کار دارد مىکند و چه کار مىخواهد بکند؛ اهداف و حضور واضح او را ببینیم. "
سخن پایانى
البته دشمن در تلاش خود شکست خورد و نظام اسلامى با توان و سرزندگى بیشترى از این فتنه بزرگ خارج شد و در نهایت در تفسیر خلاصه این انتخابات باید به تبع از رهبر معظم انقلاب خاطرنشان ساخت: "تفسیر کوتاهى که از حوادث بعد از انتخابات در طول چند ماه مىشود ارائه کرد، عبارت از این است که دشمنان کشور و دشمنان نظام جمهورى اسلامى بعد از گذشت سى سال، همه تلاش خود و توان خود و نیروهاى خود را متمرکز کردهاند براى اینکه بتوانند این انقلاب را از درون شکست بدهند. ملت در مقابل این توطئه بزرگ، این حرکت خصمانه، با آگاهى و بصیرت و عزم و ایستادگىِ بىنظیرى توانست دشمن را به شکست بکشاند. تجربهاى که در این هشت ماه بعد از انتخابات تا بیست و دوم بهمن بر این ملت و بر این کشور گذشت، تجربهاى پر از درس، پر از عبرت و حقیقتاً مایه سربلندى ملت ایران است. "
