آرش عسکری
برخلاف تصور اکثریت غریب به اتفاق کارشناسان فوتبال ایران، نخستین حذف شده تیمهای باشگاهی ایران در رقابتهای لیگ قهرمانان آسیا تیم فوتبال مس کرمان نبود بلکه این تیم، تیم فوتبال سپاهان بود تا مشخص شود هیچ چیز در فوتبال قابل پیشبینی نیست و همه چیز در دنیای فوتبال امری شدنی است. سپاهان اصفهان در ورزشگاه شیخالخلیفه العین برابر بازیکنان این تیم تن به شکستی تلخ داد تا در عین ناباوری از گردونه رقابتهای لیگ قهرمانان آسیا خارج شود و تلخترین تراژدی سال را تجربه کند.
سپاهانیها بر این باور بودند که با خروج فرهاد کاظمی از کادر فنی خود و استخدام امیر قلعهنویی میتوانند زمینه دستیابی به سه جام قهرمانی را برای خود فراهم کنند و با سرمربی سال گذشته تیم فوتبال استقلال تهران قهرمانی لیگ برتر و جام حذفی و متعاقب آن قهرمانی آسیا را به دست آورند و این سه جام ارزشمند را به ویترین افتخارات خود اضافه کنند اما این رؤیای سپاهانیها هرگز با مربیگری امیر قلعهنویی و مدیریت ساکت به واقعیت تبدیل نشد و سپاهانیها تنها موفق شدند یکی از این سه جام قهرمانی را مال خود کنند. با نگاهی موشکافانه به رفتارهای مدیران و مسؤولان باشگاه سپاهان میتوان به این واقعیت دست یافت که آنها یکی از پرهزینهترین تیمهای لیگ برتر در نهمین دوره رقابتهای لیگ برتر بودند که تصور میکردند با ریخت و پاشهای نجومی میتوانند همه چیز را به نام خود سند بزنند اما تمام بودجه میلیاردی این باشگاه در یک آن، دود هوا شد تا شکست تاریخی مدیریت سپاهان در این مقطع زمانی رقم بخورد.
آنها بر این باور بودند که میتوانند با در اختیار گرفتن مربی قهرمان دوره قبل، مسیر پیش روی خود را برای رسیدن به هدف ایدهآل هموار کنند، اما بزرگترین اشتباه مدیریت ساکت و دیگر مدیران باشگاه اصفهانی از همین جا آغاز شد، چون به زعم بسیاری از کارشناسان فوتبال ایران امیر قلعهنویی پتانسیل لازم را برای موفقیت در دیدارهای بینالمللی ندارد چرا که او هرگز یک مربی بینالمللی نیست. امیر قلعهنویی به رغم اینکه در رقابتهای داخلی یک از مربیان موفق فوتبال ایران به حساب میآید، اما هرگز در سطح رقابتهای بینالمللی موفقیت آنچنانی به دست نیاورده و مطمئناً از این پس هم در این راه موفق نخواهد بود.
سیستم امیر قلعهنویی در نوع خود سیستمی منحصر به فرد است. بسیاری از کسانی که از نزدیک با او ارتباط دارند معتقدند امیر نمونهای کوچک شده از مرد چشم تیلهای فوتبال ایران است؛ قلعهنویی هرجایی که علی پروین پا گذاشته همان جا قدم گذاشته تا شاید از این راه بتواند در فوتبال ایران موفق شود اما تجربه چند سال اخیر نشان از این واقعیت دارد که سیستم مربیگری پروین و قلعهنویی در فوتبال ایران هرگز جواب نمیدهد و سرنوشت آن، چیزی نیست جز شکست و ناکامی!
با این حساب میتوان اولین اشتباه مدیریت باشگاه سپاهان را انتخاب امیر قلعهنویی به عنوان مرد شماره یک نیمکت سپاهان دانست. دومین نکتهای که به آن میتوان اشاره مستقیم داشت نوع مدیریت هزینه محمدرضا ساکت بود. ساکت که بر این باور است پول موفقیت و خوشبختی را برای او و باشگاه سپاهان به ارمغان میآورد با هزینههای سرسام آور نجومی ناکامی سپاهان را زمینهساز شد تا این چنین شاهد سقوط قطب زرد در آسیا باشیم.
با درنظرگرفتن تمام عنصرهای ناکامی سپاهان در لیگ قهرمانان آسیا میتوان در یک جمله این گونه درباره ناکامی سپاهان نوشت: «سپاهان نیاز به خانهتکانی بزرگ دارد که اگر این حرکت صورت گیرد و مدیریتی ایدهآل در رأس این باشگاه بزرگ صنعتی قرار گیرد، میتوانیم شاهد طلوع دوباره قطبی زرد از اصفهان باشیم، اتفاقی که شاید به زودی رخ دهد چرا که نزدیکترین عضو هیأت رئیسه فدراسیون فوتبال از وقوع یک سونامی بزرگ در باشگاههای صنعتی خبر میدهد؛ باشگاههایی که سرآمد آنها سپاهان اصفهان است.»
