اگر راهپیماییهای 22 بهمن در سنوات گذشته را دشمنان خارجی و داخلی با تفسیر به رأی، کمرنگ جلوه میدادند، امسال ملت ایران به گونهای ظاهر شدند که دیگر هیچ حرف و حدیثی برای تحلیل رسانههای خارجی و پیادهنظام داخلی آنها باقی نماند، تا آنجا که شبکههای خبری آمریکایی با نمایش نقشه هوایی میدان آزادی و خیابانهای اطرف آن و نشان دادن انبوهی از جمعیت مشتاق انقلاب و نظام برآمده از آن، مجبور به اعتراف به شکست سناریوهایی شدند که در طول چند ماه گذشته درصد پیاده کردن آن در ایران اسلامی بودند. قطعاً راهپیمایی امسال در میان 31 راهپیمایی که تاکنون جمهوری اسلامی به خود دیده، بینظیر بوده است و این حضور از جمله حماسههایی است که کمتر زمانی ایران اسلامی شاهد آن بوده است. این راهپیمایی که بحق به «حماسه بصیرت» نام نگرفته است، از آن جهت برجسته است که در اوج تهدیدات و ارعاب دشمنان خارجی و رفتارهای ساختارشکنانه و نفاقآمیز عناصر داخلی خلق شد. راهپیمایی 22 بهمن امسال از چند ویژگی برجسته برخوردار بود:
1- ملت ایران در راهپیمایی امسال در آستانه سالروز رحلت اسوه بشریت حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی(ص) نشان دادند اگر امت او در واپسین روزهای حیات، به جهت نداشتن دو ویژگی «بصیرت» و «ایستادگی» و گرفتار آمدن در دام «جهالت» و «نفاق» موجبات نگرانی و رنجش وجود آن حضرت را فراهم کرده بودند به گونهای که حضرت در آخرین لحظات عمر پربرکتشان میفرمایند در میان انبیا بیشترین رنج را متحمل شده و این رنجها نه به جهت اهانت قریش و مجروحیت بر اثر اصابت سنگ بر پیشانی مبارک و نه زندگی سخت در شعب ابیطالب و هزاران رنج دیگر است بلکه از آن جهت است که امتی که او رسالت راهنمایی آنها را برعهده داشته است، بخشی دچار جهالت شده و بخشی دیگر آنچنان در نفاق غوطهور بودند که چشم خویش را از حقیقت مجسم تاریخ بشریت که در وجود مبارک پیامبر اسلام تجلی یافته بود، بسته بودند.
22 بهمن امسال نشان داد امت خمینی کبیر(ره) و خامنهای عزیز به مراتب از امت پیامبر مکرم اسلام(ص) بزرگتر و بهتر بوده است، چرا که در دوران جهل و نفاقی که برخی خواص جامعه گرفتار آن شدهاند، مسیر را به درستی تشخیص داده و بهموقع در صحنه حاضر شدند. ملت ایران در مقطعی چنین حماسه ماندگار را خلق کردند که موسوی و کروبی دو کاندیدای شکستخورده انتخابات، با اظهارات تند و ساختارشکن خود در مصاحبه با تعدادی از دانشجویان و رسانههای خارجی- آن هم در آستانه مراسم 22 بهمن- مواضعی را اتخاذ میکردند که اگر بصیرت و ایستادگی این ملت بر مواضع اصولی خود نبود، چه بسا همان اتفاقی که پیامبر اسلام(ص) نگران آن بود و سرانجام گریبان جامعه اسلامی آن روز را گرفت، امروز نیز تکرار میشد.
ملت ایران آمدند تا ثابت کنند نه جهل شیخ اصلاحات را برمیتابند و نه نفاق و لجبازی موسوی که امروز همراهی دیروز خود با امام راحل را یدک میکشد و با همین شاخصه، به دنبال انحراف جامعه اسلامی در عصر ولیفقیه زمان است.
2- از دیگر ویژگیهای 22 بهمن امسال، رنگ باختن همه رنگهای تصنعی و عاریت گرفته شده از انقلابهای مخملین در مقابل یکرنگی ملت ایران بود. کسانی که دو روز پیش از برگزاری این راهپیمایی، تلاش داشتند با صدور دستورالعمل رنگ پریده نماد سبز خویش را بهرخ ملت ایران بکشند، آنچنان در یکرنگی ملت محو شدند که کوچکترین فضایی را برای ابراز وجود پیدا نکردند. حضور دهها میلیون انسان عاشق در راهپیمایی 22 بهمن در سراسر ایران اسلامی آن هم با نماد و پرچم جمهوری اسلامی، تصاویر امام راحل و رهبری انقلاب و شعارهای تبریجویانه از دشمنان داخلی و خارجی و پیمان با آرمانهای خمینی کبیر و ارزشهای دینی، نشان داد آنچه ملت ایران میخواهد فراتر از خواسته نامشروع معدود کسانی است که با توهم و رفتارهای منافقانه به دنبال تهدید نظام و آرمانهای انقلاب ملت ایران هستند.
در 22 بهمن امسال، مردم چه زیبا در شعارهای خود در حمایت از نظام و رهبری، پاسخ یاوهگویی موسوی که در دیدار با تعدادی از به اصطلاح دانشجویان، نظام را متهم به خشونت و دیکتاتوری کرده بود، دادند. قطعاً معیار برای تشخیص مردم در حق و باطل، وضعیت فعلی افراد است و مردم با شعار علیه کسی که امروز به عنوان سمبل جهل، مصاحبه با رسانهای همچون اشپیگل که همواره در جایگاه ضدیت با دین و انقلاب ایفای نقش میکند، نشان دادند که بر این معیار امام پایبندند که گفتوگو با شبکههای دشمن امری مذموم است.
3- از منظر دیگر راهپیمایی بینظیر ملت ایران را باید پاسخ قاطع به توهمات و یاوهگوییهای مقامات کاخ سفید و دنبالههای اروپایی و برخی کشورهای مرتجع عرب همچون سعودیها که در طول حیات ننگین خود حتی یک بار حضور مردم را در انتخاب سرنوشت خویش تجربه نکردهاند، دانست.
این بار نیز ملت ایران همچون 31 سال گذشته بر خلاف تصور و رفتار مقامهای آمریکایی، اروپایی و عیاشان سعودی، بدون بهرهگیری از ابزارهای رسانهای صهیونیستی همچون فیسبوک، توئیتر و...، ساده و بیآلایش، فوج فوج به خیابانها ریختند و آشکارا و با زبانی رسا، برائت خویش را از همراهی با سردمداران کاخ سفید و پیادهنظام آنها که در لوای «جنبش سبز» بر علیه آموزههای خمینی کبیر در آغازین سالهای دهه چهارم انقلاب قد علم کردهاند، همانند بهمن سال 1357 اعلام کردند. آنها آمدند تا ثابت کنند نه تهدیدات اوباما و کلینتون برای آنها اهمیتی دارد و نه گوش به یاوهگویی خودفروختگان داخلی آنها میسپارند. آنها آمدند تا به تحلیلهای مغرضی که قبل از 22 بهمن توسط رسانههای دشمن درباره ترکیب حضور مردم در راهپیمایی امسال مطرح میشد و این راهپیمایی را نمادی از مخالفت با نظام و برای براندازی جمهوری اسلامی تعبیر میکردند و حتی پایان انقلاب اسلامی را در دومین سال دهه چهارم آن به انتظار نشسته بودند، پاسخ دهند. مردم آمدند تا پاسخ مهاجرانی وزیر ارشاد دولت اصلاحات و مسؤول اتاق فکر جنبش به اصطلاح سبز در خارج را که پیش از راهپیمایی گفته بود:«تهران 22 بهمن سقوط میکند» بدهند. حضور دهها میلیونی ملت با بصیرت ایران آنچنان سنگین بود که مهاجرانی نویددهنده سقوط تهران، پس از این راهپیمایی باشکوه، باسرخوردگی جریان سبز را کف روی آب معرفی کرد.
ملت ایران میداند از دشمنی که 31 سال برای نابودی او برنامهریزی کرده، انتظاری نیست که حضورش را با خلق حماسه ماندگاری بپذیرد، از این روست که همواره ادبیات «نور و پسیکولوژی» مقامات کاخ سفید را با حضور وصفناشدنی خود پاسخ میدهد و تا مادامی که این ملت، رهبری و ارزشهای به یادگار مانده خمینی کبیر باقی است، این حضور باشکوه همچون بهمن 88 خواهد بود.
