
در این روزها که به 22 بهمن نزدیک میشویم، شاهد پخش صحنههایی از اوایل انقلاب در سیمای جمهوری اسلامی هستیم که حقیقتاً ذهن هر مخاطبی را نوازش میدهد. چند شب گذشته نیز شاهد سخنانی از سوی مقام معظم رهبری در اوایل انقلاب بودیم که در آن زمان ایشان علاوه بر حضور در مناصب رسمی کشور، یار و همراه همیشگی امام(ره) و مولای خود بودند. ایشان در سخنانی در جمع مردم به تفاوت بین نجابت و حماقت اشاره کردند و یادآور شدند که نجابت در برابر حوادث تا زمانی لازم است که انقلاب در خطر نباشد و در غیر این صورت سکوت و بیتفاوتی به بهانه نجابت غلط است و دیگر معنای نجابت ندارد، بلکه حماقت است. (نقل به مضمون)
این اشارت شاید امروز مصادیق بسیار گستردهای را در خود بگنجاند. مصادیقی همچون آنکه رهبر معظم انقلاب در روزهای اخیر در دیدار جمعی از اساتید دانشگاه به آن تأکید فرمودند و گفتند:«برخی حوادث تلخ ماههای اخیر، بر اثر غفلت برخی اشخاص بهوجود آمد.»
البته دایره غفلتها در چند ماه اخیر شاید موارد متعددی باشد و از اشخاص متفاوتی که بسیاری از آنها برای همه شناخته شده هستند و به قول معروف «دستشان برای همهرو شده است.
اما در این میان اشخاصی وجود دارند که هنوز بنای شفافسازی در موضع خود را ندارند و گویا به سکوت و یا دو پهلوگویی در این شرایط عادت کردهاند. قطعاً مردم از این یاران قدیم انقلاب انتظارات فراوانی دارند و علاقهمندند تا همان چهره انقلابی از آن اشخاص را در ذهن نگه دارند. بنابراین حال که به 22 بهمن نزدیک میشویم مسلم است که این اشخاص اگر به دنبال وحدت ملی یا به قول خودشان آشتی ملی هستند باید با موضع شفاف، طرفداران فریبخورده خود را بیدار کنند تا همه با یک صدا و با پرچم ایران در دفاع از انقلاب در راهپیمایی روز 22 بهمن شرکت یابند.
البته وحدت ملی امروز میان مردم انقلابی برقرار است و دشمنان این مرز و بوم چنان توانایی را ندارند که با چنگال خود خدشهای بر آن وارد کنند اما به هر حال حوادث اخیر و در ادامه اظهاراتی با خیال نجابت از سوی برخی اشخاص، عدهای از مردم و حامیان یک نامزد انتخاباتی را به دامن فریب انداخت که البته برای عدهای از آنان محاکمه و مجازات قطعی است، اما برای عدهای که امکان بازگشت دارند، آن «اشخاص غافل» باید از اقداماتی که نتیجهای شبیه خیانت دارد، دست بردارند و با فریاد انقلابی خود همه را برای حضور در راهپیمایی 22 بهمن و دفاع از انقلاب به یکرنگی دعوت کنند.