جريانها و گروهكهاي مخالف و معاند نظام و انقلاب در ادامه اقدامات موهن خود به توليد و توزيع آثار هنري با محوريت ضديت با ايران و ايراني پرداختهاند.
در ادامه اين نوع فعاليتها،چندي پيش خبري در رسانه منتشر شد مبني بر اينکه فيلمي موهن درباره زنان ايراني در جمهوري آذربايجان توزيع شده كه نگراني مسلمانان اين منطقه را موجب شده است.پ
فيلم پخش شده، درباره ارتباط نامشروع يك زن مومنه ايراني با پليس آذربايجان است. نمايش اين فيلم در ادامه اكران فيلم «فرزندان بلعيده شده» در ايتاليا است كه به انقلاب ايران پرداخته و اينگونه تلقين ميكند كه ايران نيز مانند ديگر انقلابها به بلعيدن فرزندان خود پرداخته است.
همچنين فعاليتهاي ضد ايراني واسلامي برنامههاي راديويي آمريكا رنگ و بوي خاصي دارد تا جايي كه «جيم كوئين» در يكي از اين برنامهها ادعا كرد: دين اسلام اكنون تنها دين بر روي كره زمين است كه همچنان قانون ارباب و بندگي و بردهداري را اجرا ميكند. همين كه بيشتر مسلمانان از سياهپوستان هستند نشان دهنده اين مسأله ميباشد.
در جشنواره بينالمللي فيلمهاي مستند در هلند، فيلمي با عنوان زنان در كفن با موضوع سنگسار زنان در ايران به نمايش درآمد كه تعجب بسياري از ايران دوستان را برانگيخته است.
فريد حائرينژاد و محمدرضا كاظمي سازندگان اين مستند از آن به عنوان مستندي براي باور زنان ياد ميكنند.
كاظمي با اشاره به اينكه فيلم در مورد جنبش زنان است و به گروهي از زنان در ايران پرداخته كه سعي ميكنند با قوانين تبعيضآميز مبارزه كنند مدعي است: آنها تلاش ميكنند زناني را كه به اعدام محكوم شدهاند، از مرگ نجات بدهند و از آنها حمايت حقوقي كنند.
در بخشي از فيلم گفتوگويي با «شادي صدر» انجام شده كه وي با اشاره به اينكه مرگ، سلب كننده اصليترين حق انسان يعني حيات است؛ ميگويد: به محض اينكه به نيا ميآيي و نفس ميكشي و اولين جيغ را ميزني، اين حقوق با تواست و بايد به تو داده شود و اگر سلب شود، خلاف حقوق بشر است.
وي درخصوص روند ساخت اين مستند در ايران مدعي شد: بسيار سخت بود؛ چرا كه من براي توليد و ضبط اين فيلم مجوز نداشتم. نامه را به وزارت ارشاد ارائه كردم، درخواست دادم و ماهها معطل ماندم. اما هيچ پاسخي به من داده نشد و تا امروز كه نزديك به سه سال از ارائه آن درخواست ميگذرد، هنوز جوابي به من داده نشده است، نه گفتند، نه و نه پاسخ مثبت دادند.
كاظمي در توصيف چگونگي توليد اين فيلم و موانع موجود در اين روند افزود: كار بسيار خطرناكي بود. كار بدون مجوز بود و به خصوص مسائلي كه پيگيري ميكرديم. خيلي حساس بودن. بعد به مشهد رفتيم و از محل سنگسار يك خانم و آقا را فيلمبرداري كرديم، طبيعتاً يواشكي و با ترس و لرز خانمي كه سنگسار شده بود، چهار تا بچه داشت كه سه تا از آنها هنوز مدرسه ميرفتند. با اين بچهها مصاحبه كرديم.
حائرينژاد ديگر كارگردان اين مستند درخصوص دليل اينگونه نامگذاري گفت:اين زناناند كه در كفن هستند و به آنها سنگ ميخورد و آنها هستند كه زن را در كفن ميكنند، سنگ ميزنند و ميكشند. فكر ميكنم زناني هم كه الان در اين وضعيت سركوب در ايران حاضر ميشوند در اين زمينه مبارزه كنند، آنها نيز به شكلي كفن پوشند. يعني دارند با جان خودشان بازي ميكنند.
گفتني است اين دومين فيلم درباره سنگسار در ايران است كه در جشنوارههاي بينالمللي به نمايش گذاشته ميشود. پيش از اين فيلم «سنگسار ميم ثريا» بود كه جوائزي نيز از آن خود كرد.از سوي ديگر فرانسه قصد دارد براي مقابله با انتشار گسترده فيلم و سريالهاي انگليسي زبان، شبكهاي ويژه براي پخش توليدات تصويري فرانسوي براي مخاطبان در خاورميانه راهاندازي كند.نام اين طرح شبكه سنميوا است كه برخي آن را شبكه فيلمهاي فرانسوي مينامند ولي در واقع شبكه فيلمها و برنامههاي تلويزيوني فرانسوي است و شايد بتوان گفت فراتر از اين است و اين شبه تلاش دارد به هر آنچه كه به زبان فرانسه است، رونق تازه ببخشد. در نتيجه علاوه بر فيلمهاي سينمايي، فيلمهاي تلويزيوني و سريالها و برنامههاي مختلف تلويزيوني شاهد پخش مستقيم جشنها و جشنوارههاي فرهنگي مختلف نيز در آن خواهيم بود.در بروشورهاي تبليغاتي اين طرح آمده است:50 درصد از فيلمهاي آن همان فيلمهاي قديمي است كه در شبكههاي انگليسي زبان نيز به نمايش گذاشته شده است. ولي تلاش شده ماهانه حداق 20 فيلم جديد نيز ارائه شود كه در سال ميتوان گفت اين فيلمهاي جديد به 250 فيلم ميرسد، ولي اين تعداد فيلم بيش از فيلمهايي است كه فرانسويها در سال توليد ميكنند.
