حبیبترکاشوند - پس از پخش تصاویر موهن مربوط به پاره کردن عکس بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی توسط یک عده قلیل دانشجونمای حامی میرحسین موسوی در روز 16 آذر، موجی از احساسات پاک دینی مردم سراسر کشور که محبت آن رادمرد دوران را در قلب خود جای دادهاند فرا گرفت و پس از آن اعتراضات، بیانیهها، تجمعها و تحصنهای اقشار مختلف از طلاب و دانشجویان تا کارمندان و کارگران آغاز شد که هنوز نیز این موج هر روز گستردهتر میشود و به اقصی نقاط ایران کشیده میشود.
این اتفاق ظاهراً کوتاه پرده از آخرین نقاب سران فتنه که با ماسک پیروی از خط امام عدهای را دور خود جمع کرده بودند، برداشت وآنان را که هنوز معتقدند این افراد همان نزدیکان امام(ره) در زمان حیات مبارکشان و حافظ ارزشهای انقلابند را با تردید جدیمواجه کرد. سران فتنه پس از پخش تصاویر موهن از رسانه ملی ابتدا سعی کردند آن را ساختگی و بازی سیاسی جناح مقابل برای حذف اصلاح طلبان از صحنه بشمارند و پس از اینکه نتوانستند ساختگی بودن تصاویر را همچون ادعاهای خود در انتخابات ثابت کنند، به جای محکوم کردن این اهانت، اقدام صدا و سیما را در این افشاگری مورد تخطئه قرار داده و بیشترین حملات را به صدا و سیما انجام دادند و آن را مصداق اشاعه فحشا(!) دانستند،غافل از اینکه حداقل هفت شبکه مهم جهانی ضد نظام اسلامی با آب و تاب فراوان به پخش مکرر این تصاویر مبادرت کرده بودند.
شاید اگر کسی سابقه ذهنی از این جماعت نداشته باشد تا حدودی به نوع واکنش آنها در قبال این اهانت حق بدهد، اما متأسفانه با نگاهی گذرا به تاریخ رفتارهای دوگانه و منافقانه این قوم می بینیم که پاک کردن صورت مساله به جای پاسخ به شبهه، رویه همیشگی این جبهه است.
هر چند میتوان دهها مورد از اینگونه رفتارهای اصلاحطلبان را طی 12 سال گذشته مثال زد که امکان نگارش آنها در این سطور کوتاه نیست اما اگر بخواهیم مصداقی تطبیقی از این حادثه را مثال بزنیم باید به فروردین سال 79 شمسی برگردیم؛ روزگاری که چند صباحی از برگزاری انتخابات مجلس ششم گذشته بود و اصلاح طلبان توانسته بودند با اغماض نهادهای مسوول اکثریت مجلس را در دست بگیرند. اما یک همایش در آلمان چنان خبرساز شد که جبهه مغرور دوم خرداد را سردرگم کرد، همایشی که بعداً نام کنفرانس برلین به خود گرفت. در این کنفرانس 16 نفر از چهرههای موثر اصلاحات با دعوت حزب سبز آلمان که توسط صهیونیستها اداره میشود، بیرحمانهترین حملات را متوجه نظام اسلامی و بنیانهای فکری امام خمینی(ره) کردند.
با پخش تصاویر کوتاهی از این همایش ننگین و خفتبار، رئیس جبهه اصلاحات که در کسوت ریاســتجمهوری و بالاترین شخص اجرایی نظام قرار داشت، به جای تقبیح اعمال و گفتار همفکرانش، عملکرد صدا و سیما را در افشای این توطئه محکوم کرد؛ چراکه با پخش این تصاویر مردم فهمیده بودند تمام گفتمانهایی که هر روز یک نمونه جدید آن به عرصه جامعه وارد میشود، همه یک هدف دارد و آن تقابل با ساختارهای نظام اسلامی است.
به دنبال رئیس جمهور وقت، سران جبهه اصلاحات هر کدام به نوبه خود بدون کوچکترین اشارهای به این توطئه دوستان خود، حافظ ارزشها شده و نشان دادن این تصاویر را در ماه محرم حرمت شکنی این ماه دانستند که با پاسخ قاطع هاشمی رفسنجانی در نماز جمعه تهران مواجه شد.
ماجرای اهانت هاشم آقاجری به حضرت ولی عصر و مراجع تقلید، هتک حرمتهای اکبر گنجی، اهانت دفتر تحکیم آن زمان به امام راحل و خواستار مواخذه شدن ایشان به دلیل انحراف از قانون اساسی (!) و صدها مورد دیگر از جمله این اتفاقات تلخ است که سران اصلاحات دیروز و فتنه امروز به جای تبری جستن از آنان، مخالفان را مورد تهاجم قرار دادند.
درکنار هم قرار دادن این هتاکیها همچون زنجیر، سیر طبیعی ساختارهای فکری این جماعت را به همگان نشان میدهد و آنگاه پاره کردن عکس امام(ره) توسط پیاده نظام آنان بسیار طبیعی جلوه خواهد کرد.
