مبارزه با بازیکنسالاری رؤیای دستنیافتنی فوتبال ایران است، رؤیایی که هرچند برخی در طول تاریخ فوتبال کشورمان سعی در محقق کردن آن داشتند، اما راه به جایی نبردند. بزرگترینشان مرحوم پرویز دهداری بود که همه خوب میدانیم تا زمانی که زنده بود، فوتبال چه معاملهای با او کرد و وقتی رفت ناگهان شد معلم اخلاق!
این روزها، اما یک نفر پیدا شده که میخواهد این تابو را بشکند. یک نفر که با وجود تمام محدودیتهایی که تیمش به سبب سوءمدیریتهای گذشته و امروز تحمل میکند، حاضر نیست به برخی بازیکنان باج بدهد که هر کار دلشان خواست انجام دهند. حرف از سهراب بختیاریزاده، سرمربی جوان و موفق استقلال است که سفتوسخت پای اهداف خود در استقلال ایستاده و اجازه نمیدهد کسی در کارش دخالت کند و نمیگذارد بازیکنی هرچند نامدار خللی در نظم تیم او به وجود آورد.
بختیاریزاده، علیرضا کوشکی را بهعنوان یک بازیکن جوان، خوشتکنیک و آیندهدار محروم کرد، چون این بازیکن فقط کمی احساس غرور کرده بود و بختیاریزاده بلافاصله بازیکن جوانش را چوب زد تا حواسش باشد که اگر امروز نامی برای خود دستوپا کرده و دیده میشود از کنار نام بزرگ استقلال است و وقتی بخواهد با بیانضباطی به استقلال ضربه بزند، آنوقت جایی در تیم نخواهد داشت. این، اما پایان کار نبود و امروز سرمربی جوان و موفق استقلال کاپیتان دوم تیمش را هم محروم کرده است.
صالح حردانی تصور میکرد با چهار هفته کاپیتانی و تغییر قیافه ظاهری بزرگ شده و حتی میتواند روی حرف سرمربی حرف بزند، اما سهراب بختیاریزاده با محروم کردن او نشان داد حرف اول و آخر را در استقلال او میزند و اگر کسی جز این فکر کند باید برود پی کارش؛ یک اقدام درست که جلوی زیادهخواهی بازیکنان را میگیرد. بازیکنانی که تصور میکنند بزرگ شدهاند و هر کاری دلشان بخواهد میتوانند انجام دهند. در این میان پادرمیانی برخی جای تأمل دارد، کسانی که دایه دلسوزتر از مادر شدهاند، غافل از اینکه با این کار صلابت سرمربی را از بین میبرند. البته نباید از بعضی شیطنتها هم غافل ماند، برخی که نمیخواهند سهراب در استقلال موفق باشد.
بهطور حتم امروز هیچ کس دلسوزتر از سهراب بختیاریزاده برای استقلال نیست، مردی که تا اینجای کار خوب نتیجه گرفته و با وجود تمام کمبودها و محرومیتها تیمی یکدست و قابلاحترام و پیروز را به لیگ معرفی کرده است. اما اگر بختیاریزاده در این کار تنها بماند، خیلی زود همین دایههای مهربانتر از مادر و همین بازیکنان خودبزرگبین کمر به نابودی او خواهند بست. کاری که با بزرگان فوتبال و اساتید بختیاریزاده کردهاند.
باشگاه استقلال اعلام کرده سفتوسخت پشت تصمیمات سرمربی خود ایستاده و آنها را تأیید میکند که اقدامی کاملاً درست و در راستای مبارزه با بازیکنسالاری است. اما باید دید که باشگاه تا کجا از بختیاریزاده حمایت میکند. بههر حال سابقه تاریخی نشان میدهد اینگونه اقدامات هر چند ابتدا با بهبه و چهچه اطرافیان مواجه میشود، اما خیلی زود با خیانت همین آدمها شکست میخورد. سهراب بختیاریزاده با قدرت کارش را در استقلال انجام میدهد؛ تا اینجای کار هم که موفق بوده، فقط باید آرزو کنیم که فوتبال ایران این مربی جوان و موفق را قربانی باندبازیها، بازیکنسالاری و دلالیهای حاکم بر خود نکند.
