جوان آنلاین: پرونده ایران در این دوره از رقابتهای لیگ ملتهای والیبال در حالی عصر امروز و بعد از مصاف با ترکیه (ساعت ۱۴:۳۰) بسته میشود که با قطعی شدن سقوط کانادا، خطر بزرگی از بیخ گوش پیاتزا و شاگردانش گذشت.
بعد از شکست برابر اسلوونی، حالا بازی با ترکیه آخرین فرصت پیاتزا و شاگردانش برای کسب نتیجهای قابل قبول است! اما آیا تیم ملی والیبال ایران میتواند از سد تیمی که در این دوره با کسب ۱۹ امتیاز از هفت برد و سه باخت، در رده پنجم جدول جای گرفته، عبور کند و پایانی متفاوت را به رشته تحریر درآورد؟
انتظارات از پیاتزا و شاگردانش بیش از کسب یک برد در هر هفته بود. انتظاری که، اما برآورده نشد. اگرچه با توجه به روند آمادهسازی پرایراد این تیم اکثر کارشناسان نتایج رقم خورده در هفته نخست را طبیعی میدانستند، اما شرایط در هفته دوم و سوم هم هیچ تغییر قابل توجهی نداشت که بتواند نشان از روند رو به رشد تیم ملی والیبال ایران باشد و چه بسا اگر پیروزی قاطعانه ژاپن برابر بلژیک و قطعی شدن سقوط کانادا نبود، تیم ملی باید تا پایان این هفته دست به دعا میشد برای ادامه حضور در این سطح، چراکه با هشت باخت و کسب تنها سه برد، هیچ کس نمیتوانست مدعی شود سقوط حق والیبال ایران نیست. والیبالی که افت فاحش آن در این دوره به هیچ عنوان قابل کتمان نیست.
نگرانکنندهترین مسئله، اما قبل از مصاف با ترکیه، آخرین حریف ایران در این دوره از رقابتهای لیگ ملتهای والیبال، عملکرد پرفراز و نشیب بازیکنان و مهرههای اصلی و قابل اتکای تیم است. برای نمونه محمدرضا حضرتپور برخلاف انتظار در مصاف با اسلوونی به هیچ عنوان نتوانست عملکرد همیشگی خود را داشته باشد و یکی از کمفروغترین عملکردهای خود در لیگ ملتها را به نمایش گذاشت. همین سردرگمی چه در توپگیریها و چه دریافت اول باعث شد، تیم ملی نتواند به نتیجهای که باید دست یابد، اما بهرغم ارائه یک نمایش ضعیف، سرمربی تا پایان بازی به او فرصت داد و به حسین حاجیکلاته، دیگر لیبروی تیم اعتماد نکرد تا دستآخر ایران به عنوان تیم بازنده زمین مسابقه را ترک کند. اشتباهی که تکرار آن در مصاف با ترکیه میتواند نسخه ایران را بپیچد.
پیاتزا، اما همچنان وعده بررسی مسائل و مشکلات، خصوصاً دلیل واگذاری ستها با اختلاف کم را میدهد: «به شاگردانم افتخار میکنم، چون تمام توان خود را میگذارند، اما باید بررسی کنم که چرا چند بار ستها را با اختلاف کم واگذار کردیم. در بسیاری مواقع حتی یک امتیاز با بردن فاصله داشتیم. اولین چیزی که به ذهن میرسد، این است که باید از همان لحظه و در اولین فرصت ست را تمام کنیم، اما صبر لازم را نداریم که بپذیریم شاید در همان حمله اول موفق نشویم و لازم باشد در تلاش دوم یا بعدی امتیاز بگیریم.» در واقع پیاتزا خوب میداند وقتی شاگردانش همان بار اول نمیتوانند کار را تمام کنند، تحت فشار قرار میگیرند، اما هنوز نتوانسته این مشکل را حل کند. مشکلی که مدعی است به کل تیم برمیگردد و مقصر آن یک شخص خاص نیست.
پیاتزا در حالی همچنان (بعد از بازی با اسلوونی) میگوید که میتوانستیم بهتر از این باشیم که صرفاً یک نبرد دیگر در پیش دارد و بیشک باید به جای این صحبتها به دنبال کسب نتیجه برابر ترکیه باشد. اما آیا مشکل اصلی این تیم که حفظ نتیجه است در آخرین بازی حل و فصل میشود تا ایران انتقام لیگ ملتهای دو سال قبل را بگیرد و با برتری مقابل ترکیه، هفته سوم را متفاوت از دو هفته قبل به پایان ببرد؟
