در راهروهای شلوغ بیمارستانها در نوار غزه، دهها مجروح با عصا، ویلچر یا برانکارد در انتظار ویزیت پزشک هستند؛ بیمارانی که همگی یک دغدغه مشترک دارندو آن درد، ادامه درمانیست که ماهها و حتی سالها نیمه تمام مانده است. جوان آنلاین: به نقل از مرکز اطلاع رسانی فلسطین، جنگ طولانی، نظام سلامت را به مرز فروپاشی رسانده و هزاران مجروح با شکستگیهای پیچیده را بدون درمان رها شدهاند.
به گزارش ایرنا، بر اساس آمار وزارت بهداشت، بیش از ۱۷۰ هزار نفر در جنگ مجروح شدهاند که حدود ۱۸ درصد آنها به توانبخشی طولانی مدت نیاز دارند. در این میان، نزدیک به ۱۲ هزار نفر دچار شکستگیهای پیچیده هستند؛ آسیبهایی که اغلب با تخریب استخوان، بافت و عضلات همراه است و در بسیاری موارد پس از گذشت بیش از دو سال همچنان ترمیم نشدهاند.
در بیمارستانها، کمبود شدید دارو، تجهیزات و کادر تخصصی باعث شده روند درمان به شدت کند شود. از میان حدود ۲۰ هزار بیمار دارای پرونده اعزام درمانی، تنها حدود ۷۰۰ نفر از ابتدای سال ۲۰۲۶ موفق به خروج از غزه شدهاند؛ موضوعی که نشان دهنده کندی شدید روند انتقال بیماران است.
«عاطف غلیظ» ۵۲ ساله، یکی از این بیماران است که پس از اصابت گلوله پهپاد در سال ۲۰۲۳، دچار آسیب شدید مفصل پا شد. او اکنون با دستگاه تثبیت کننده استخوان و زخمهای عفونی، همچنان در انتظار عمل جراحی تعویض مفصل است؛ عملی که به دلیل نبود امکانات، بیش از دو سال به تعویق افتاده است. او میگوید حتی انجام کارهای ساده روزمره برایش به چالشی بزرگ تبدیل شده است.
«احمد ابو حجر» جوان ۲۲ ساله نیز با شرایطی مشابه، ماههاست تحت درمان قرار دارد، اما زخم او همچنان بهبود نیافته و احتمال نیاز به اعزام درمانی مطرح است. خانوادهاش از محدودیت امکانات و ریسک بالای جراحی در داخل غزه ابراز نگرانی میکنند.
در میان بیماران، زنان و کودکان نیز به شدت آسیب دیدهاند. «مریم رومیه» که از زیر آوار نجات یافته، با چندین شکستگی و آسیب جدی، همچنان در انتظار عمل پیوند استخوان است. او میگوید نبود تغذیه مناسب و امکانات درمانی، روند بهبود را تقریباً متوقف کرده است.
پزشکان هشدار میدهند که شکستگیهای پیچیده در صورت عدم درمان مناسب، میتواند به عفونتهای خطرناک، قطع عضو یا ناتوانی دائمی منجر شود. کمبود تجهیزات جراحی، مانند پلاک و پیچ، باعث شده تعداد عملها به کمتر از یک سوم ظرفیت واقعی کاهش یابد.
این وضعیت نه تنها بحران انسانی جاری را تشدید کرده، بلکه آینده هزاران مجروح را نیز با خطر ناتوانی دائمی و از دست دادن کیفیت زندگی روبهرو ساخته است.