جوان آنلاین: در شرایط جنگی که سرعت انتقال اطلاعات اهمیت حیاتی دارد، رادیو با چابکی در تولید محتوا و ارتباط مستقیم با مخاطب میتواند نقشی تعیینکننده در آرامشبخشی به جامعه و مدیریت جریان اطلاعرسانی ایفا کند.
فتحالله پرتو، نویسنده و پژوهشگر رادیو تهران با اشاره به جایگاه رادیو در شرایط بحران و جنگ در گفتوگو با «جوان» بیان کرد: «رادیو همچنان یکی از هوشمندانهترین ابزارهای ارتباطی در شرایط بحرانی است. ویژگی همراهی و در دسترس بودن و همچنین گستره پوشش با سادهترین ابزارها باعث میشود در لحظههایی که سرعت و دقت اطلاعرسانی اهمیت حیاتی دارد، مردم به این رسانه اعتماد کنند.»
وی افزود: «وقتی خطوط ارتباطی مختل میشود یا شبکههای نوظهور با ازدحام اطلاعات مواجه میشوند، رادیو با صدای انسانی پایدار و پیوسته میتواند حس امنیت ارتباطی ایجاد کند. این رسانه کلاسیک با دامنه پوشش وسیع و سرعت انتقال بالا، امکان اطلاعرسانی فوری و بیواسطه را فراهم میآورد؛ موضوعی که در شرایط بحران اهمیت حیاتی دارد.»
این نویسنده و پژوهشگر رسانه ادامه داد: «رادیو همچنین به دلیل چابکی در تولید محتوا و امکان ارتباط مستقیم با مخاطب میتواند به سرعت روایت اولیه هر رویداد را شکل دهد و فضای اطلاعرسانی را مدیریت کند؛ قابلیتی که در شرایط حساس به مدیریت افکار عمومی کمک میکند.»
پرتو با اشاره به جنگ کنونی امریکا و رژیم صهیونیستی علیه کشورمان گفت: «در چنین شرایطی، رسانه به صورت عام و به طور خاص رادیو میتواند در مدیریت نبرد در حوزه افکار عمومی نقش مؤثری ایفا کند و به افزایش تابآوری اجتماعی نیز کمک شایانی داشته باشد.»
وی تأکید کرد: «در این شرایط، مهمترین عنصر «زمان» است. رادیو با تولید پیامهای کوتاه، دقیق و منسجم میتواند چرخه اضطراب در جامعه را کنترل و آگاهیهای ضروری را به سرعت منتقل کند. در بحران، پیام درست باید در کوتاهترین زمان به مخاطب برسد و رادیو این مهارت را دارد.»
این پژوهشگر رادیو تهران افزود: «ساختار تولید در رادیو نسبت به رسانههای تصویری چابکتر است و همین موضوع امکان واکنش لحظهای، اصلاح سریع اطلاعات و ایجاد یک خط ارتباطی پایدار با مردم را فراهم میکند.»
پرتو با اشاره به پیشینه تاریخی ملت ایران نیز تأکید کرد: «ملت ایران فراز و فرودهای بسیار دیده است. در بستر یک تمدن ۳ هزارساله، بارها جنگ و هجوم را بر خاک و کاشانه اجدادمان تجربه کردهایم. در این بستر، ما خاک ایران را بارها با جان درآمیخته و هویت ساختهایم، بنابراین ما ملتی نیستیم که در برابر این جنگ بترسیم. ما ریشه در خاک داریم و نیک میدانیم بسیاری از چنارهای شهرهای ایران بزرگ، عمری بیشتر از امریکا و صهیون دارند و این ملت، ملتی زنده و نامیراست. رادیو باید بتواند این معانی را به زندگی امروز مردم در این شرایط پیوند بزند. چنان که در کوچه و برزن ایران امروز، مقاومت و تابآوری را در بالاترین سطح آن شاهدیم و آینده برای ما بسیار روشن است.»
این نویسنده و پژوهشگر رسانه در پاسخ به این سؤال که در چنین شرایطی پیام اصلی رسانه برای جامعه چیست؟ یادآور شد: «رسانه در زمان بحران باید بیش از هر چیز به تقویت همبستگی اجتماعی کمک کند. رادیو میتواند پلی میان مردم و میدان جنگ و رخدادها باشد؛ پلی برای فهم متقابل، برای همدلی و برای حفظ امید. گرچه امروز ملت در خیابان و نیروهای مسلح در میدان و دیپلماتها در مذاکره و رسانه در آرامشبخشی و اطلاعرسانی، همدوش هم، مدافع خاک ایران شدهاند، اما ایران فقط خاک نیست؛ پارهای از جان ماست. این جمله صرفاً یک شعار نیست، بلکه بیانگر پیوند عاطفی عمیقی است که مردم با سرزمین خود دارند. رادیو با بازتاب صدای مردم، روایت تجربههای مشترک و تأکید بر وحدت و همدلی، میتواند این حس مشترک را زنده نگه دارد؛ حسی که در روزهای دشوار، مهمترین سرمایه اجتماعی یک جامعه است.»
