برای روشن شدن اهمیت اقتدار دفاعی ایران در عقب راندن دشمنان و نقشی که این اقتدار در تأمین منافع حال و آینده ایرانیان دارد، در قالب چند نکته تلاش میشود تا این مهم تشریح شود.
۱. استعمارگران در کنگره ۱۸۱۵ وین بردهداری را لغو کرده و بهجای آن تصمیم گرفتند تا به جای صادرات برده، از نیروی کار آنها در کشورشان استفاده کنند. بنابراین، در هر یک از مستعمرات، تولید یک یا چند محصول رونق گرفت. از این طریق، مستعمرات تک محصولی شدند.
۲. این قضیه برای ایران با شکست در جنگ دوم در برابر روسها در سال ۱۸۲۸ و تحمیل کاپیتولاسیون اقتصادی-تجاری بر ایران در ضمیمه ترکمنچای رخ داد؛ یعنی برههای که قبل از آن استعمارگران به تک محصولی کردن مستعمرات روی آورده بودند.
۳. با اجرای ضمیمه ترکمنچای، هم تولید در ایران ورشکسته شد و هم ایران به واردات کالاهای مصرفی و صادرات مواد خام و غذایی وابسته شد.
۴. با پایان یافتن مدت کاپیتولاسیون مذکور در سال ۱۳۰۷، اما اقتصاد ایران نتوانست در برابر تبعات اجرای یکصد ساله آن و فشارهای ساختاری خارجی قد علم کند؛ زیرا این فشارها، عناصر پویای آن را ریشه کن کرده بود.
۵. نتیجه آنکه با گذشت حدود ۲۰۰ سال از آن زمان، اما آثار و پیامدهای آن در اقتصاد ایران و معیشت ایرانیان هنوز پابرجاست.
۶. آنچه رخ داد، ابتدا به ساکن ریشه در ضعف قدرت دفاعی ایران داشت و درواقع، استعمارگران از تفوق نظامی خود برای تعیین مقدورات اقتصادی ایران بهره بردند.
۷. علاوه بر این، دینامیسم قدرت در نظام بین الملل و مناسبات ژئوپلیتیکی قدرتهای بزرگ در این زمینه تأثیر جدی داشت؛ زیرا بخش عمدهای از آنچه بر ایران تحمیل شد، ریشه در تصمیمات اتخاذ شده در کنگره وین و رقابتهای استعماری داشت.
۸. آنچه تحمیل این ترتیبات را بر ایران تسهیل میکرد، همانا ضعف آگاهی عمومی و نخبگانی (در مورد نخبگان علاوه بر ضعف آگاهی، وابستگی فکری، اشتراک منافع آنها با استعمارگران و نوکری استعمار هم بهصورت جدی دخیل بود) بود، بهگونهای که تودهها و نخبگانی ایرانی اطلاع اندکی از مناسبات قدرت در نظام بین الملل و ماهیت اقتصادسیاسی بینالملل داشتند.
۹. اکنون که دینامیسم قدرت در نظام بین الملل در حال تحول است و جوانههای نظم نوین بین المللی روییدن گرفته، باز با حربه نظامی درصدد تحمیل ترتیباتی بر ایران هستند که در صورت موفقیت، باز ایران را حداقل ۲۰۰ سال دیگر عقب نگه خواهد داشت.
۱۰. اما ایران اکنون از آستانه وابستگی عبور کرده و با اتکا به نصرت الهی، سطح بالای آگاهی عمومی و نخبگانی از مناسبات قدرت در جهان و تواناییهای دفاعی بومی خود اجازه نمیدهد که تاریخ بار دیگر تکرار شود. بنابراین، اقتدار دفاعی ایران، تضمین کننده منافع کنونی و آینده فرزندانمان میباشد.
۱۱. با توجه به آنچه گفته شد، اساسیترین و مهمترین گام برای حل مشکلات و تأمین منافع اقتصادی ایرانیان، توانمندی در دفاع است، بهگونهای که با اتکا به این توانمندی، ضمن رفع سایه جنگ از سر کشور، تضییقات جدیدی علیه ایران شکل نگیرد و فراتر از این، با اتکا به این توان، برای رفع تحریمهای ضدایرانی تلاش شود.
۱۲. بر امام شهیدمان، شهدای اقتدار و همه شهدای جنگ رمضان که با درکی راهبردی، مسیر دستیابی ایران به اقتدار دفاعی را طراحی کرده و تا تحقق آن مجاهدانه تلاش کردند، درود میفرستیم و برای فرزندان غیور ایران در نیروهای مسلح آرزوی توفیق داریم و خود را مدیون مجاهدتهای تاریخساز آنها میدانیم.
