جوان آنلاین: موسی بیات، مدیرکل دفتر آموزش و فرهنگ مرکز پژوهشهای مجلس، در کانال شخصی خود در پیامرسان بله نوشت:
متأسفانه خاورمیانه و کمی دورتر از آن پر است از تجربه جنگهای داخلی که همه آنها، یک سرشان به تجاوز بیگانهای، چون آمریکا میرسد. کشورهایی، چون عراق، افغانستان، لیبی، سوریه، سودان، سومالی و لبنان از جمله کشورهایی هستند که ما ایرانیها تجربه تلخ آشوب و ناامنیشان سالها به گوشمان خورده است، مرور تجربه این کشورها چند نکته مشترک به دست میدهد که برای این روزهای ایران عزیزمان بسیار درس آموز است:
۱) جنگ داخلی از اعتراض و نارضایتیهای خرد شروع شد و به اغتشاش رسید و همین که به اغتشاش انجامید، فرماندهی کار دست دیگران خارج نشین افتاد.
۲) در همه موارد فوق، در ادامه چنان آشوب به پا شد که هیچ مطالبهای از معترضین برآورده نشد و همگی به فراموشی سپرده شد.
۳) در هیچ موردی اقتصاد کشورهای درگیر نه تنها بهبود نیافت و تورم کاهش نیافت بلکه اقتصاد دچار فروپاشی شد.
۴) معترضین مطالبه اشتغال و معیشت داشتند، اما جنگ داخلی چنان زیرساختهای صنعتی را نابود کرد که آن کشورها به ۵۰ و ۶۰ سال عقبتر برگردانده شدند.
۵) در همه تجربههای بالا، آشوب که شدت گرفت، صحنه درگیری به کلی عوض شد و دیگر کار در دست افراد معترض نماند، گروهکهای تجزیه طلب، فرقهها و شبه نظامیان کمین کرده وارد کشور شدند و سر منافع با هم جنگیدند و همان معترضین همان قربانیان اولیه بودند.
۶) تجزیه کشور و تقسیم آن میان گروههای مختلف درگیر یکی از نسخههایی است که در بیشتر این کشورها انجام شد مثل تجربه سودان، سومالی، عراق و آنچه امروز در سوریه میگذرد.
۷) در همه این کشورها که مردمشان یا از غرب به ویژه آمریکا آزادی خواسته بودند، همان ابتدای ورود آمریکا و قبل از اینکه به مطالبه آزادی و دمکراسی مردم آن کشور برسد، ابتدا همه زیرساختهای صنعتی و نظامی و امنیتی آن کشور را نابود کردند تا مبادا خطری بعدا برای غرب به ویژه اسرائیل داشته باشند. مثل آنچه آمریکا با عراق و اسرائیل با سوریه کرد.
۸) جنگ که بالا میگیرد و هیچ خبری از آن سلبریتیهای مجازی و اپوزیسیونهای دوزاری نمیشود فقط مردم میمانند و آوارگی و بدبختی شان، مثل تجربه سودان که برای آن خانم معرکه ساز سلبریتی فقط بورس دانشگاهی ماند در آمریکا و کشتارش برای مردم ماند.
۹) سالهاست سایه جنگ داخلی در همه آن کشورها مانده است و هیچ کس نتوانسته امنیت را برای آنها برگرداند همانطوری که یونیفل برای لبنان و نیروهای ائتلاف برای لیبی امنیت نیاوردند.
۱۰) همه این کشورهای رسانههای معاند خارج نشینی داشتند که در باغ سبز به مردم نشان میدادند، اما سرنوشت آن مردم اگر قربانی جنگ داخلی نمیشدند، آوارگی، فقط و گرسنگی، پناهندگی، آرزوی شهروند درجه سوم کشورهای دیگر شدن، برده جنسی و هزار مصیبت دیگر شد.
