ماریرز اوستا و عبدالله الخطیب در اختتامیه هفتادوششمین جشنواره فیلم برلین زبان به انتقاد از سیاستهای دولتهای همراه رژیم صهیونیستی گشودند تا جایی که این مراسم را باید یکی از سیاسیترین مراسمهای این جشنواره و درعینحال ضداسرائیلیترین مراسم سینمایی غرب عنوان کرد.
مراسم اختتامیه هفتادوششمین جشنواره فیلم برلین یکی از پرحاشیهترین ادوار جشنواره فیلم برلین تحتتأثیر کشتار کودکان غزه و حمایتهای سیاسی دولتهای اروپایی بود، بهطوری که دهها چهره سرشناس سینمایی در نامهای از سکوت دبیر جشنواره نسبت به این کشتار انتقاد کردند، همینطور کارگردان فیلم «صدای هند رجب» جایزه سینمای برای صلح را بهخاطر پوشش سیاسی دولت آلمان برای اسرائیل رد کرد.
عملکرد هیئت داوران به ریاست ویم وندرس زیر ذرهبین رسانهها قرار داشت؛ انتقادهایی که تنها به نتایج داوری محدود نبود و پیشتر نیز به دلیل پرهیز داوران از موضعگیری درباره جنگ سرائیل علیه غزه مطرح شده بود. با اعلام برندگان، این فاصله میان نگاه منتقدان و تصمیم داوران آشکارتر شد. جایزه اصلی، خرس طلایی بهترین فیلم، به «نامههای زرد» ساخته ایلکر چاتاک رسید؛ درامی درباره دو هنرمند تئاتر ترک که در فضای سرکوب سیاسی با بیکاری روبهرو میشوند. فیلم که پس از اثر نامزد اسکار چاتاک «اتاق دبیران» ساخته شده، در طول جشنواره واکنشهایی دوگانه دریافت کرده بود و در فهرست پیشبینیهای اصلی منتقدان برای کسب جایزه قرار نداشت. اما این روند تمام نشد و همانطور که انتظار میرفت این فضا به مراسم اختتامیه نیز کشیده شد.
ماریرز اوستا، کارگردان فیلم کوتاه «روزی روزگاری یک کودک» که در جشنواره فیلم برلین برنده بهترین فیلم کوتاه شد، در سخنرانی خود هنگام گرفتن جایزه، به انتقاد از کشتار کودکان لبنان و فلسطین و حمایتهای دولتهایی مانند آلمان پرداخت که تصویب اعتراضیه به کشتار مردم غزه و لبنان را در مجامع بینالمللی وتو میکنند. فیلم این کارگردان لبنانی نیز درباره یک کودک در لبنان در هنگامه حملات دشمن است که رؤیاهایی را درباره جنگ میبیند.
ماریرز اوستا هنگام گرفتن جایزه خود در سخنرانی کوتاهی گفت: «وقتی فیلم من درباره کودکی است که نیروی خارقالعاده دارد، مثلاً میتواند جتهای جنگی را که خوابش را بههم میزنند متوقف کند، این فقط سینماست، این فقط یک داستان تخیلی است، اما در واقعیت، کودکان در غزه، در سراسر فلسطین و در لبنان من ابرقدرتی ندارند که از آنها در برابر بمبهای اسرائیلی محافظت کند. صداهای جنگ برای خانوادههای ما فقط استعاره نیست، این صداها تهدیدی روزمرهاند. دیروز چهار کودک در لبنان کشته شدند و شمار بیشمار شهدا که بسیاری از آنها کودک هستند، در غزه همچنان ادامه دارد. هیچ کودکی نباید برای زنده ماندن از نسلکشی که با حق وتوی قدرتهای بزرگ تقویت شده و با فروپاشی حقوق بینالملل همراه است، به ابرقدرت نیاز داشته باشد. اگر این جایزه معنایی داشته باشد، اجازه دهید معنایش این باشد که کودکان لبنانی و فلسطینی قابل معامله نیستند و باید زنده بمانند.»
همینطور عبدالله الخطیب، برنده جایزه فیلم اول برلیناله برای فیلم «وقایعنگاریهایی از یک محاصره»، پرچم فلسطین را روی صحنه آورد و سخنرانی خود را با فراخوان «آزادی فلسطین» به پایان رساند. وی همچنین از دولت آلمان بهدلیل آنچه او «همدستی» در اقدامات اسرائیل توصیف کرد، انتقاد کرد و گفت: خوشحالم که اینجا هستم تا این جایزه را بگیرم، اما من فلسطینی هستم، بنابراین باید از این لحظه برای صحبت در مورد فلسطین استفاده کنم. من فقط به یک دلیل تحت فشار زیادی برای شرکت در برلیناله بودم، اینکه اینجا بایستم و بگویم که فلسطینیها آزاد خواهند شد و روزی یک جشنواره فیلم عالی در وسط غزه، در وسط سایر شهرهای فلسطینی خواهیم داشت.
