پرده اول: در هنگامهای که با حمایت و فتنهانگیزی امریکا و صهیونیسم، خیابان به صحنه آشوب و التهاب تبدیل شده و گروههایی معدود، اما پرهیاهو و ویرانگر، دست به قتل و غارت و تحریق اموال عمومی و خصوصی میزنند و از هیچ جنایتی فروگذار نمیکنند، نیروهای نظامی و انتظامی و بسیجی در آزمونی دشوار در عین حرکت بر مدار عقلانیت، میدان را به صلابت تدبیر کرده و ظرف چند روز امنیت کامل را به شهرها باز میگردانند. آنچه رخ میدهد، ترکیبی است از اقتدار حرفهای در برابر اشرار و اراذل و خویشتنداری برادرانه در برابر معترضان حقیقی. تأمین امنیتی که حاصل فرماندهی دقیق، هماهنگی نهادی و فهم و رفتار صحیح نیروهای در صحنه است. ایران به درستی نشان میدهد که در حفظ ثبات داخلی دست پر را دارد و آتشافروزیهای خیابانی دشمن راه به جایی نخواهد برد!
پرده دوم: وقتی آشوب خیابان راه بهجایی نمیبرد و با درایت فرماندهان و حضور وقتشناسانه مردم به ناکامی میگراید و دست برتر ایران بار دیگر نمایان میشود، حالا وقت پذیرش قدرت ایران و پیشنهاد مذاکره از سوی امریکاست. در مکانی که او پیشنهاد میکند و با موضوعاتی که او میگوید. مذاکره در ترکیه، با طرح موضوعات هستهای، موشکی و مسائلی دیگر. دستگاه دیپلماسی و وزارت خارجه ایران، اما قرار نیست که در زمین طراحی شده توسط امریکا بازی کند. زمین و قواعد بازی را ما تعریف میکنیم. مذاکره در مکانی که ما میخواهیم و با موضوعاتی که ما تعیین میکنیم. وگرنه هیچ! امریکا و کشورهای میانجی منطقه، لاجرم اعمال قدرت دیپلماتیک و قاطعیت ایران را میپذیرند. اینجا هم پر بودن دست ایران در زبان سیاست و مذاکره به نمایش گذاشته میشود.
پرده سوم: امنیت پایدار بدون اقدامات قاطع و توانمند قضایی در مقابله با بازوان اجرایی دشمن و بازداشت و محاکمه و برخورد دقیق با آنان ممکن نیست. قوه قضائیه ایران در مواجهه با اشرار و فتنهگران نشان میدهد که حاکمیت قانون مرزی با مصلحتسنجیهای جناحی ندارد. پس از دستگیری و آغاز محاکمه نیروهای آشوبگر و سردستههای حاضر در کف خیابان، حالا نوبت به مقابله با لایههای عمیقتر فتنه و شبهکودتاست. صادرکنندگان بیانیههای براندازانه، حامیان و تشویقکنندگان آشوبطلبان و خطبهخوانهای کنگره براندازان سازمان فداییان خلق ایران در اقدامی قاطع و بیاغماض با دستور قضایی بازداشت و راهی محاکم کیفری میشوند. همه میفهمند که اینبار داستان فرق میکند و هر که نقشی در ایجاد ناامنی برای کشور داشته از تیغ بران قوهقضائیه مستثنی نخواهد بود. این اقدام قضایی ضلع سوم مثلث اقتدار است که امنیت و دیپلماسی را معنا میبخشد.
پرده چهارم: دعوت به موقع مجلس و جلسهای که رئیس مجلس با حضور وزیر خارجه و رئیس ستاد کل نیروهای مسلح برای تبیین ابعاد مذاکرات ترتیب داده، فراتر از اقدامی پارلمانی، صحنهای از همافزایی ملی است که تصویر قدرت را به رسانههای جهان مخابره میکند. شفافسازی و مشورت در خانه ملت و حضور منسجم قوا در مجلس، هم به افزایش روحیه و احساس قدرت عمومی کمک میکند و هم پیام اتحاد در بخشهای مختلف حاکمیت ایران را به آنها که باید ببینند مخابره میکند. این اقدام با صلابت مجلس در کنار طرح قاطعانه اخیر راجع به تشدید مجازات جاسوسان و همکاریکنندگان با رژیم صهیونیستی بار دیگر نقشآفرینی همهجانبه مجلسنشینان در امنیت کشور را به ظهور میرساند. این هم دست پر مجلس!
تصمیمات دقیق، اقدامات مبتکرانه و انسجام بینظیر قوای سهگانه و نیروهای مسلح و بخشهای گوناگون حاکمیتی در یک ماه گذشته، معادلات دشمنان را به طرز واضحی به هم ریختهاست. ایران یک قدم عقب ننشسته و قرص و استوار برسر مواضع خود ایستادهاست. همه پشت به پشت هم، بیواهمه و محکم و ذیل پرچم پرافتخار ایران برای اعتلای کشور و تقابل با مستکبران ایستادهاند و نقش خود را به بهترین شکل ایفا میکنند. از نیروهای نظامی و انتظامی تا دولت و مجلس و قوهقضائیه. حالا پرده آخر این اقدامات را مردم روی صحنه خواهند برد. حضور پرشور و میلیونی مردم در راهپیمایی ۲۲ بهمن ماه تیر خلاصی خواهد بود که اضلاع نقشآفرینیهای قوای حاکمیتی را تکمیل خواهد کرد. ایستادگی و حضور ملت بار دیگر، تحلیلگران و نظریهپردازان اعمال قدرت بر ایران را شگفت زده و پشیمان خواهد کرد. سیاستمدارهای تهدیدکننده و ارسالکنندگان ناوگانهای نظامی و رجزخوانهای یانکی بنشینند و تماشا کنند. خواهیم دید چه خواهد شد!
