واکنش کاربران فضای مجازی به شهادت مظلومانه مرزبان کشورمان

آقای شهید رحیم مجیدی خیلی مدیونتیم

جوان آنلاین: شهادت مظلومانه ستوان رحیم مجیدی حین مرزبانی موجی از نظرات کاربران فضای مجازی را برانگیخت. برخی از واکنش‌ها را مرور می‌کنیم. 

 علی تهرانی‌مقدم
امنیت اینگونه حفظ می‌شود. 
پستی ترک نمی‌شود 
پای لانچر موشک باشد یا در نقاط صعب‌العبور و مرزی و... 
سربازان وطن اینگونه ایستاده‌اند برای مردم... 
از مسئولان اجرایی و اقتصادی انتظار داریم قدردان این مردم و سربازان وطن باشند و امنیت اقتصادی را به سفره‌های مردم بازگردانند. 
 سیدعزت‌الله ضرغامی
در میان دستان یخ‌زده، عکس پسرش بود که پشت آن نوشته، مراقب پسرم باشید. تازه یاد گرفته بگه بابا. 
به احترام شهید ستوان یکم رحیم مجیدی تمام قد می‌ایستیم و سلام نظامی می‌دهیم. رضوان‌الله‌تعالی‌علیه. 
 ستیا:
کلام همسر شهید رحیم مجیدی‌مهر:
از راه دور و قلبی نزدیک و اندوهی بر دوش به محضر مقتدایم امام خامنه‌ای سلام می‌کنم و عرضه می‌دارم که آقا، رحیم من به فدای شما؛ اگر اجازه دهید خودم پوتین همسرم را می‌پوشم و در سرمای استخوان سوز نگهبانی از مرز‌های این سرزمین را بر عهده می‌گیرم. 
 ندا یزدانی
درباره دست‌های بسته شهدای غواص، چیزی شنیدین؟
دست‌های سوخته اون ارتشی جنگ ۱۲ روزه رو چی، به خاطر میارین؟
دست‌های یخ‌زده اون مرزبان رو دیگه حتماً دیدین؟
به شرافت اون دست‌ها قسم، دستی که برا تجاوز و ناامن‌سازی ایران دراز بشه رو قطع می‌کنیم.
 وصال شیرازی
شهید رحیم مجیدی حقوقش یک صدم ترانه علیدوستی است، ولی ذره ذره یخ زد و جونشو برای حفظ مملکت داد. 
ترانه علیدوستی با رانت و پول این مملکت بهترین و لاکچری‌ترین زندگی رو ساخت و رفت تو شبکه دشمن لگد زد به مادر وطن. 
 قهرمان من رحیم مجیدی مهر‌ها هستن. 
 محمد اکبرزاده
مردانه و جانانه تا آخر ایستادی مرزبان باغیرت وطن
و به معنای واقعی «تا پای جان برای ایران» رو زندگی کردی.
اسمت جاودانه شد آقا رحیم مجیدی.
تو فقط قهرمان پسرت نیستی؛ قهرمانِ یه ملتی.
 مصطفی نجفی 
یک چشمش به مرز وطن و یک چشمش به عکس پسر. او برای وطن از پسر گذشت. 
در این تصویر، مرز فقط یک خط روی نقشه نیست؛ مرز، پدری‌ست که در اوج سرما، جانش را سپر خاک می‌کند. 
او میان برف ایستاد تا ایران نلرزد. 
دستانش یخ زد تا ریشه‌های این سرزمین گرم بماند. 
عکس پسرش را در آغوش گرفت، نه از سر دلبستگی 
که از سر امانت؛ امانتی به نام «ایران» برف خواهد رفت، سال‌ها خواهند گذشت، اما آنجا که نام ایران می‌آید رد پای چنین مردانی همیشه تازه است...
 علیرضا دبیر
وقتی همکاراش توی کولاک کردستان پیداش کردن، عکس پسرش رو محکم توی دستش مشت کرده بود. 
آقای شهید رحیم مجیدی، خیلی مدیونتیم.
 آسِّدْ مَهْدی
آقای مسئولی که داری کم کاری می‌کنی اصلاً اینکه یک مرزبان به علت سرما جانش رو از دست داده به گوشت 
خورده؟
اینکه تا لحظه آخر داشت به عکس فرزندش نگاه می‌کرد؟
چطوری شب راحت می‌خوابی و با کم کاری به خون این شهدا خیانت می‌کنی؟
 یاسی بانو
باز شـهیدی دیگر رفت تا من و شما بدانیم. 
امنیت اتفاقی نیست.
شـهید سروان رحیم مجیدی‌مهر
 عکاس شب
در حالی‌که ما درگیر قیمت دلار هستیم، شیرمرد لر زبان ما در برف و سرمای کردستان برای دفاع از امنیت ما یخ زد و شهید شد.‌ای کاش مرزبانان اقتصاد هم این رشادت را داشتند. 
 وحید 
این تصویر گریه‌دار است!
سرباز مملکت حتی در کولاک خیز‌ترین نقاط کشور از داشتن امکانات اولیه در سرما، برف و کولاک محروم است. 
به جای این‌همه متن مدحیه برای این تصویر دو کلمه از حقوق و درآمدش نمی‌نویسید، حداقل بنویسید امکانات اولیه برای انجام وظیفه‌اش را بدهند که یخ نزند. 
 علی اکبر 
بار‌ها نوشتم و پاک کردم...
کلمات را لایق توصیف تو نمی‌دانم. فقط می‌گویم:
تو شهیدی 
تو خود ایرانی
نجیب؛ سلحشور، پر غرور و افتخارآفرین.