نویسندگان نامرئی آفت‌های نگارش

جوان آنلاین: کانال تلگرامی «ویراستارباشی» در مطلبی با عنوان «دو دیدگاه» نظراتی را پیرامون کتاب‌هایی که به مدد ویراستاری نوشته می‌شوند به اشتراک گذاشت. دیدگاه‌هایی که در این مطلب آمده است، عبارتند از:
اول: نویسندگان نامرئی معمولاً به ویراستاران باتجربه‌ای گفته می‌شود که قلم خود را در اختیار دیگران می‌گذارند و نام خود را پنهان نگه می‌دارند؛ برای مثال، قلم خود را در خدمت کسانی قرار می‌دهند که توانایی نویسندگی یا توانایی نوشتن و درست‌نویسی و زیبانویسی ندارند، یا گفته‌های شفاهی آن‌ها را به کتابت درمی‌آورند. (عبدالحسین آذرنگ، بلبشوی ویرایش؛ سال انتشار: ۱۳۷۹)
دوم: آفت سومی که از رهگذر ویرایش گریبان‌گیر نگارش شده دست به قلم نبردن و کتاب‌نوشتن است، یعنی نوشتن یک کتاب، بی‌آنکه یک کلمه نوشت! لابد خواننده می‌پرسد که چگونه. روشن‌تر بگوییم که امروزه برخی به‌اتکای قلم ویراستاران، به‌جای اینکه خود دست به قلم ببرند و کلمه‌به‌کلمه بنویسند، راه‌به‌راه سخنرانی می‌کنند و از همان سخنرانی‌ها کتاب می‌سازند، بدین‌صورت که نوار ضبط‌شده سخنرانی خویش را به ویراستاران تحویل می‌دهند و از آن‌ها کتاب پس می‌گیرند. [..]عیب چنین کاری این است که آن دقت‌ها و موشکافی‌ها و تبعات و تأملاتی که در نگارش کتاب می‌شود، در سخنرانی نمی‌شود و از دست ویراستاران نیز این‌همه برنمی‌آید. (محمد اسفندیاری، ویرایش؛ بهانه غلط در نگارش؛ سال انتشار: ۱۳۷۳)